مقطع راهنمایی

پرهیز از احداث مدارس در زمین هایی با شیب بیش از 8درصد ودر مناطق کوهستانی با شیب بیش از 15درصد
پرهیز از احداث مدارس در زمین های سست و با مقاومت کم ،در مسیر قنوات دایر و متروک ،نقاط پست وسیل گیر ،مسیل ها ،گسل ها ،نقاط بهمن گیر و یا احتمال ریزش کوه .
پرهیز از احداث مدارس در زمین های حریم خطوط انتقال نیرو .
2-15-2- جهت یابی:
پرهیز از احداث مدارس در مسیر بادگیر شدید
احداث در جهت آفتابگیر و تهویه ی سهل. (رحمانپور ،1389،ص 26)
2-15-3- دسترسی وشعاع آن :
عدم ارتباط مستقیم با خیابان اصلی ،چهار راه ها ، میدان ها و شبکه پر ترافیک .
امکان دسترسی کلیه ی وسایل نقلیه امداد رسانی به مدرسه .
رعایت حداکثر شعاع دسترسی برای دبیرستان (25دقیقه پیاده).(سازمان نوسازی مدارس ، 1385)
2-16- شبکه دسترسی(دسترسی پیاده – دسترسی سواره):
یکی از حیاتی ترین کاربری ها در شهر کاربری های شبکه ارتباطی می باشد که در شهر تمامی کاربریها به تناسب عملکرد شان نیازمند دسترسی هستند چنانچه مکان یابی فضاهای آموزشی بدون در نظر گرفتن نحوه دسترسی صورت گرفته باشد بعد ایمنی ؛سلامت جان دانش آموزان را در رفت آمد مورد تهدید قرار می دهد .به همین منظور در انتخاب مکان استقرار فضاهای آموزشی بایستی به گونه ای عمل نمود که ازیک سو این کاربریها شبکه دسترسی برخودار بوده و از سوی دیگر تحت تأثیر آثارنامطلوب شبکه ها قرار نگیرند .بنابر این هر واحد آموزشی به تناسب مقطع تحصیلی و شرایط سنی استفاده کنندگان لازم است از یک شبکه ارتباطی خاصی برخودار باشد.درذیل نوع شبکه دسترسی و نحوه ارتباط هریک ازمقاطع تحصیلی با آن مورد بررسی قرار می گیرند .
الف) دسترسی پیاده: دسترسی پیاده در شبکه معابر در حقیقت مناسب ترین دسترسی به واحد های آموزشی است . طراحی شبکه ترافیکی درب خروجی فضاهای آموزشی بایستی به گونه ای باشد که جمعیت زیاد دانش آموزان در هنگام خروج از مجبور به استفاده از دسترسی سواره نباشند ایجاد مسیر پیاده رو با عرض مناسب و باریک فضای باز مقابل فضای درب خروجی مدارس از حداقل اقداماتی است که در حهت حفظ ایمنی و سلامت دانش آموزان می توان انجام داد.
ب)دسترسی سواره : مسیرهای سواره معمولاً محل تردد وسایل نقلیه موتوری هستند عرض هریک از آنها به تناسب عملکرد ی که دارند تعریف می گردندفضاهای آموزشی نیز به تناسب شرایط سنی در مقاطع تحصیلی نیازمند دسترسی سواره هستند در ذیل به تشریح هریک پرداخته می شود .
1) مقطع ابتدایی : مناسب ترین جهت استفاده دانش آموزان در مقطع ابتدایی کوجه ها وگذر ها هستند .عملکرد آنها برقراری ارتباط بین محلات و مراکز گذران اوقات فراغت و مراکز تفریحی بوده و سرعت وسایل نقلیه در آن حداقل عرض این دسته معابر 8-6 متر می باشد .
2) مقطع راهنمایی: دسترسی های محله ای که عمدتاً عملکرد برقراری ارتباط بین خیابانهای جمع کننده اصلی و فرعی را داشته و ارتباط بین کاربری های مسکونی را با خدمات وابسته برقرار می نماید. مناسب ترین ها در مقطع راهنمایی حداقل عرض این دسته بین16-12 متر می باشد .
3) مقطع دبیرستان :دانش آموزان باتوجه به شرایط سنی دارا بودن قدرت جسمی و تعقل ،توانایی استفاده از شریانهای درجه 2 را دارند. عملکرد این دسته معابر برقرای ارتباط بین عبوری و خیابان جمع و بخش کننده اصلی و بر قرار ارتباط بین مراکز می باشد حداقل عرض این دسته معابر بین 20-16 متر می باشد . که مهمترین کار قابل ذکر در زمینه دسترسی ها برای استقرار مراکز خدماتی مختلف در ایران توسط ایزدی وبا تناسب از کار کاپلمن انجام شده است .(ایزدی ،1373 ،ص 96)
(جدول شماره 2-9 ) معیارهای دسترسی برای ساختمانها ی گوناگون شهری
شرح
400 متر
800 متر
1200 متر
1600 متر
بیش از 1600 متر
کارنیمه وقت