مردم سالاری دینی

ولایت فقیه، اصلی عقیدتی و اصولی برای ما می‌باشد و حاضر هستیم برای حفظ و تقویت این سرمایه بزرگ و نیرومند جان خود را تقدیم کنیم … آنچه که این انقلاب و نظام مردمی و دینی را از آماج فتنه‌های بزرگ حفظ کرده، ولایت فقیه و ایمان و اعتقاد عمیق مردم به اسلام و روحانیت بود (خبرنامه ویژه انتخابات مجلس ششم، شماره 11، ائتلاف نیروهای خط امام و رهبری: 20).
4-1- سایر اهداف
علاوه بر موارد یاد شده در ماده هفت ساسانامه مصوب 22/8/86 جامعه، اهداف به شرح زیر بیان شده است:
الف) سازماندهی روحانیت شیعه، رشد و اعتلاء آن
ب) تحکیم مبانی انقلاب اسلامی و دفاع همه جانبه از دستاوردهای آن و تقویت نظام جمهوری اسلامی
ج) حمایت همه جانبه از اندیشه فرهنگی سیاسی حضرت امام (ره) و اصل مترقی ولایت فقیه
د) گسترش فضایل اخلاقی در جامعه اسلامی
هـ) ارشاد اقشار مختلف مردم و گروههای فعال سیاسی، اجتماعی از طریق تبیین وظایف شرعی
و) نظارت بر عملکرد مسئولین نظام و نقد دلسوزانه آنان درجهت تحقق اصل «النصیحه لائمه المسلمین»
ز) ارتباط با روحانیت سایر مذاهب اسلامی و همکاری با کلیه مراکز اسلامی در جهت تحقق اهداف دینی
ح) تعامل مثبت و سازنده با ادیان الهی در جهت کاهش آلام جهانی و تحقق صلح
ط) تأسیس مؤسسات عام‌المنفعه
بهره دوم:
2- سیاست‌های داخلی
جامعه روحانیت در حوزه سیاست‌های داخلی دیدگاه‌های و عملکردی مشخص دارد. در این قسمت مهم‌ترین نگرش‌های جامعه روحانیت پیرامون برخی از سیاست‌های داخلی مورد بررسی قرار می‌گیرد:
1-2- بخش سیاسی
خط مشی جامعه روحانیت مبارز در این زمینه بر اصول خدشه ناپذیر دفاع از انقلاب، اسلام، نظام جمهوری اسلامی، ولایت فقیه و مردم سالاری دینی و مانند آن استوار است که در جای جای مباحث پژوهش به نحو مقتضی بیان شده است، علاوه بر آن به برخی دیگر از سیاست‌ها به شرح زیر می‌پردازیم:
یک- روحانیت و تحزب
جامعه روحانیت مبارز خود را یک حزب سیاسی نمی‌داند. چون مقتضای حزب شدن، صرفاً تلاش برای کسب قدرت، گرایش خاص و تشکیلات حزبی و مانند آن است. با حزب شدن چه بسا به یک نظام بسته تبدیل شده و ویژگی مردمی بودن را از دست بدهد. با توجه به مشکلات و معایب احزاب به رغم ضرورت داشتن تشکیلات، جامعه روحانیت مبارز نمی‌خواهد با توجه به شأن و جایگاه روحانیت شیعه در کشور به یک حزب تبدیل شود. دبیر کل جامعه روحانیت مبارز آیت‌الله مهدی کنی در این باره می‌گوید:
روحانیت پدر مردم است و نباید به گروه خاصی منحصر گردد. روحانیت بازوی رهبری و زیرمجموعه فقاهت و ولایت است و حزبی و صنفی نیست و مادامی که در این حوزه باشد، نیازی به مجوز وزارت کشور ندارد (روزنامه سلام، 1/12/1374: 14).
گفتنی است همه اعضای جامعه روحانیت درباره ثبت این تشکل یا عدم آن در وزارت کشور هم نظر نیستند. چنانکه برخی از اعضای جامعه با اعتقاد به ضرورت تشکیلات حزبی حدود یک هفته پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حزب جمهوری اسلامی را تشکیل دادند، در حال حاضر نیز برخی موافق ثبت آن و کسب مجوز از وزارت کشورند. با توجه به عدم ثبت جامعه روحانیت، در حال حاضر این تشکل یک گروه بسیار ذی نفوذ در کشور محسوب می‌شود که بویژه در ایام انتخابات مانند قوی‌ترین احزاب سیاسی کارکرد سیاسی خود را نشان می‌دهد.
دو- نگرش به نظام حزبی مطلوب
جامعه روحانیت مبارز، فعالیت گروه‌ها و جریانات سیاسی را در صحنه سیاسی کشور طبق قانون اساسی حایز اهمیت می‌داند. اما در این عرصه توجه گروهها و احزاب به سه معیار ثابت جامعه روحانیت که در حکم اهداف استراتژیک این تشکل به حساب می‌آید، لازم است:
1- اسلامیت نظام