تمرینات مقاومتی

2 ـ 2 ـ 26 . اثر مصرف کراتین بر عملکردکلیه ها
مصرف کراتین، کراتین ادرار و دفع کراتین را افزایش میدهد. بنابراین انتظار میرودکه مصرف کراتین مقدارکمی غلظت کراتینین پلاسما را در افراد سالم افزایش دهد. برای انتظار اینکه افزایش میزان حضورکراتینین برای نفرون از جهات دیگر مُضر است، دلیل قبلی وجودندارد. مدارک موجود از دو مطالعه برگرفته شده ، نشان میدهدکه مصرف کوتاه مدت کراتین میزان تصفیه گلومرورال کلیه3 (GFR) را به طور معنی داری افزایش و تغییر نمیدهد [107، 106] . به طور مشابه مصرف طولانی مدت کراتین(بیشتر از 5 سال) به عملکردکلیه در ورزش کاران سالم، صدمه نمیزند. مصرف طولانی مدت کراتین میتواند یک افزایش متوسط را در غلظت کراتین پلاسما ایجاد کندکه بیشتر از دامنه فیزیولوژی نمیباشد. در حقیقت برخی اوقات مقدارکمی بالا رفتن حتی در غیاب مصرف کراتین مشاهده شده ، که ناشی از توده های عضلانی بزرگ ورزش کاران در برخی ورزش های قدرتی میباشد و یا با مصرف زیادگوشت بدتر شده است.
تنها یک مطالعه از فردی 20 ساله با مصرف کراتین (5گرم، چهار مرتبه در روز) برای 4 هفته نشان دادکه وی نفریتیس بینابینی1 دارد که با قطع کراتین بهبود نیافت. علت نفریتیس ناشی از مصرف کراتین است که دائمی نمیباشد. یک مرد 25 ساله با اسکلروسیس گلومرورال در پاسخ به مکمل کراتین، افزایش در کراتینین پلاسما وکاهش در GFR نشان داد (5گرم، 3 مرتبه در روز برای یک هفته، سپس 2گرم برای 7 هفته). این تغییرات بعد از قطع مصرف کراتین برای یک ماه برعکس میشود. اگر چه این تنهاگزارش یک انجمن اختلالات کلیه و مصرف کراتین میباشد. آن به عنوان اخطار قبلی طبیعت ناشناخته مصرف کراتین در بیمارانی که از قبل بیماری کلیوی دارند، کمک میکند. بنابراین برای افرادی که از قبل اختلالات کلیوی دارند یا آن هایی که در معرض خطر ایجاد بیماران کلیوی قراردارند (برای مثال، دیابت، بیشینه خانوادگی بیماری کلیوی)پیشنهاد میشودکه تحت مراقبت پزشکی باشند [108] .
2 ـ 2 ـ 27 . اثر مصرف کراتین برکبد
تنها یک گزارش، افزایش در ترنز آمیناز (ALT، ATS)وLDH پلاسما را به همراه مصرف کراتین نشان میدهد که نمیتوان به عنوان عملکرد هپاتیت تغییر یافته قطعی قلمداد کرد. همانطورکه فعالیت ck بیشترمیشود، فعالیت های آنزیم های شاخص ناشی از تمرینی که منجر به پاسخ عضله شده افزایش مییابد [109] .
2 ـ 2 ـ 28 . اثر مصرف کراتین بر قلب و عروق
چندین گزارش حکایت گونه از پرفشارخونی در بین ورزش کارانی که کراتین مصرف میکنند وجود دارد. هر چند که در یک مطالعه دوسویه، هیچ شواهدی از اثرکوتاه مدت مصرف مکمل کراتین (20گرم روزانه برای 5 روز) بر فشارخون سیستولی، دیاستولی و نه میانگین در آزمودنی های مرد و زن جوان مشاهده نگردید. به طور مشابه در مطالعات طولانی مدت نیز تغییری مشاهده نشد. به طورشگفت آوری مصرف کراتین فشارخون بیمارانی که دارای حمله قلبی پرخونی شده است را تغییرنمیدهد. بیش از این در یکی از مطالعات، عملکرد تلمبه قلبی که توسط کسر تزریقی ارزیابی و به وسیله اکوکاردیوگرافی تعیین شد، با مصرف کراتین افزایش نیافت. بنابراین طی انتقال مایع که ممکن است با مصرف کراتین صورت گیرد، بر عملکرد قلب تأثیری ندارد. ایمنی مصرف کراتین در اختلالات قلبی عروقی دیگر (برای مثال، بیماری قلبی آتروسکروز)تاکنون مشخص نشده است [110] .
2 ـ 2 ـ 29 . اثر مصرف کراتین برگرمازدگی
هیچ مدرک مستقیمی وجود نداردکه مصرف کراتین باعث کم آبی یا گرمازدگی میشود. توجه بیشتر رسانه ها به مرگ شش کشتی گیر معطوف شده بود که محدودیت آبی شدیدی اعمال کرده و یا از تکنیک کاهش وزن سریع استفاده کرده بودند. مرکزکنترل بیماری ها، بررسی کرد که رژیم کاهش وزن سریع، تمرین درگرما و مصرف آب کم، منجر به بالا رفتن دمای بیش از حد و خراب شدن عروق و در نتیجه مرگ میشود. بنابراین مصرف کراتین به این مرگ ها ربطی ندارد. هر چند که شواهد قبلی نشان میدهد که مصرف کراتین بر تعادل مایعات در موقعیت های ورزشی خاص اثر گذار است [108] .
افرادی که میخواهند وزنشان را کنترل کنند و آن هایی که در معرض تمرینات شدید، یا در محیط های گرم قراردارند، پیشنهاد میشود که از مصرف کراتین پرهیز نمایند. پیش از این باید از مصرف بالای کراتین (20گرم روزانه) در طی دوره های افزایش فشارگرمایی، از قبیل فعالیت هایی که تحت شرایط دمای رطوبت محیط بالا انجام میپذیرد، پرهیزگردد [111] .
2 ـ 2 ـ 30 . اثر مصرف کراتین برکشیدگی وگرفتگی عضله
تعدادی ازگزارشات درباره گرفتگی، کشیدگی و سفت شدگی در ورزش کارانی که کراتین مصرف میکنند، ارائه شده است. در مطالعات کنترل شده در بازیکنان فوتبال که به طورتصادفی درگروه کراتین یا دارونما قرارگرفته اند، در مورد افرادی که کراتین مصرف میکرده اند این مسائل بیشترصورت نگرفته است [109] . در زنان و مردان فعال، مصرف کوتاه مدت کراتین (20گرم درروز برای 5 روز) اثری بر فعالیت کراتین کیناز (ck) ندارد. تمرینات بازیکنان فوتبال در حین مصرف کراتین(15گرم در روزبرای 30 روز) در مقایسه با گروه دارونما فعالیتck پلاسما را بالاتر نشان داده است، هر چندکه احتمالأ توده بدون چربی و شدت تمرینات بالا بوده است. به طور مشابه در 81 آزمودنی که بیماری عصبی عضلانی داشتند فقط یکی از آنها از گرفتگی در هنگام مصرف کراتین شکایت داشت (10گرم در روز برای 5 روز بیشتر از 5 گرم در روز برای 5 روز است). همچنین فعالیت ck پلاسما در نتیجه مصرف کراتین در بیماران دارای بیماری عصبی عضلانی تغییری نکرد
(5گرم در روز برای 6 ماه). بنابراین دلیل مشخصی از مطالعات کنترل شده وجود نداردکه مصرف کراتین منجر به اختلال در عضله و یا عوارض در افراد سالم و یا بیماران عصبی عضلانی میشود.
ورزش کاران باید آب و الکترولیت کافی مصرف کنند زیرا کمبود آن ها رایج ترین علت گرفتگی عضله میباشد. گرفتگی های حاد یا مکرر باید با حذف موارد بالینی از قبیل: اختلالات الکترولیتی، نقص آنزیم عضله، ویژگی سلول داسی و موارد دیگر بررسی شود. به طور مشابه افزایش فعالیت ck پلاسما باید بررسی شده و به سادگی به مصرف کراتین نسبت داده نشود. برای مشخص شدن این مورد برای مثال، ورزشهای برونگرا، ایسکمی قلبی، بیماری عضلانی متابولیک، التهاب عضلانی و غیره ، باید مورد بررسی واقع شود [108] .
2 ـ 2 ـ 31 . اثر مصرف کراتین بعد از عمل جراحی در برگشت به حالت اولیه
جذب ناکافی غذا و آتروفی عضله در بیماران با جراحی ارتوپدی و بدون تحرک رایج است. تعدیل آتروفی عضلانی در برخی موقعیت ها میتواند نوتوانی را تسهیل کند. مصرف طولانی مدت کراتین برای بیمارانی که دُچارآتروفی تار عضلانی نوع دوم شده اند، بعد از یک سال مصرف کراتین %43 افزایش در قطر تار مشاهده شده است. این فواید اساسأ برای بیشتر از 5 سال حفظ میشود [112] . دریک مطالعه نشان داده شدکه بعد از عمل جراحی زانوگروهی که 1گرم در روز pcr بین رگی در طی یک ماه مصرف کرده بودند، در مقایسه با گروه کنترل قدرت پای آن ها سریعتر به حالت اولیه برگشت [113] .
2 ـ 3 . پیشینه تحقیق
در پیشینه تحقیق، پژوهش های انجام شده خارجی و داخلی در زمینه مصرف مکمل کراتین، که تا کنون انجام شد و مرتبط با موضوع تحقیق بوده اند و نتایج بدست آمده از آن ها ارائه شده است.
2 ـ 3 ـ 1 . پژوهش های انجام شده خارجی
چیلی بک1 و همکارانش درسال2004، در پژوهشی به بررسی اثرات مصرف مکمل کراتین بعد از تمرین، برضخامت عضله در مردان و زنان پرداختند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به دوگروه کراتین (6 مرد، 5 زن، 2/0گرم کراتین به ازای هرکیلوگرم وزن بدن) و دارونما (5 مرد و 5 زن) تقسیم شدند. آنان تمرینات تک عضوی را با یک طرف بدن، دو بار در هفته و با اعضای مخالف، دو مرتبه در هفته تمرین میدادند. ضخامت عضله تاکننده های آرنج و بازکننده های زانو، توده بدون چربی، توده چربی، توده استخوان و یک تکرار بیشینه (1RM)تک عضوی پرس سینه و پرس پا، قبل و بعد از 6 هفته تمرین گرفته شد. نتایج حاکی از آن است که درگروه کراتین ضخامت عضله تاکننده آرنج افزایش بیشتری را در اعضای تمرین یافته در روزهای مصرف کراتین در مقایسه با اعضای تمرین کرده در روزهای دارونما داشت. اندازه های دیگر به یک مقدار در بین اعضا تغییرکرده بود. مردان افزایش بیشتری را در توده بدون چربی بدن نشان دادند و تفاوتی بین زنان درگروه کراتین و دارونما مشاهده نگردید. یک تکرار بیشینه پرس سینه درگروه کراتین نسبت به دارونما افزایش بیشتری داشت. بدون اثر مکمل کراتین، مردان در توده استخوان افزایش داشتند [112] .
کیل داف2 و همکارانش درسال2003، پژوهشی را با عنوان اثرات کراتین بر ترکیب بدن و قدرت به دنبال 4 هفته تمرین مقاومتی، در افراد بدون سابقه تمرین مقاومتی بررسی نمودند. 19 آزمودنی مرد بدون سابقه تمرین مقاومتی، 4 هفته (هرهفته سه روز) به تمرینات مقاومتی پرداختند. آزمودنی ها به دوگروه کراتین (9 نفر) و دارونما (10نفر) تقسیم شدند. گروه کراتین روزانه20گرم کراتین به اضافه 140گرم گلوکز به مدت هفت روز (دوره بارگیری)، و به دنبال آن روزانه 5گرم کراتین به اضافه 35 گرم گلوکز به مدت 21 روز (دوره نگهداری) مصرف نمودند و گروه دارونما 160 گرم گلوکز (دوره بارگیری)، و به دنبال آن 40 گرم گلوکز (دوره نگهداری) مصرف مینمودند. درآزمودنی هایی که براساس تغییرات وزن بدنشان به عنوان تمرین پذیرها طبقه بندی شده بودند (7 نفر) ، بزرگی اندازه تغییرات در نیروی180 درجه (1-) xsایزوکینیتیک وایزومتریک در مقایسه باگروه دارونما بیشترشده بود. رابطه مثبتی بین تغییرات در وزن بدن و نیروی ایزومتریک180درجه(1-)xs مشاهده شد. جذب کراتین برآوردشده نیز با تغییرات نیروی ایزومتریکی همبستگی داشت. نتایج این پژوهش نشان دادکه مکمل سازی کراتین میتواند قدرت عضلانی را (به همراه 4 هفته از تمرینات قدرتی) افزایش دهد، اما تنها درآزمودنی هایی که جذب کراتین برآورد شده و وزن بدن، به طورمعنی داری افزایش یافته است. هر چه جذب کراتین بیشتر و تغییرات وزن بدن مربوط به آن بیشتر باشد عملکرد بهتری حاصل میشود[106] .
استات1 و همکارانش درسال1999، اثر 8 هفته مکمل سازی کراتین در عملکرد ورزشی بر توده بدون چربی در بازیکنان فوتبال را در طی تمرین ؛ مطالعه نمودند. هدف از این پژوهش، آزمایش تغییرات قدرت پرس سینه، پرس عمودی، زمان دوی صدمترسرعت و توده بدون چربی در بازیکنان فوتبال به دنبال 8 هفته مکمل سازی کراتین بود. طرح به صورت تصادفی و دوسویه کور انجام گرفت. 24 بازیکن فوتبال دانشگاه در یکی از سه گروه تمرینی قرارگرفتند. گروه کربوهیدرات (35 گرم کربوهیدرات)، گروه کراتین (25/5گرم کراتین مونوهیدرات به اضافه 1گرم کربوهیدرات) یا گروه کراتین به اضافه کربوهیدرات (25/5گرم کراتین مونوهیدرات و 33 گرم کربوهیدرات) که چهار مرتبه در روز برای 5 روز متوالی و بعد آن دوبار در روز، مصرف میشد. همه آزمودنی ها به مدت یک ساعت تمرین با وزنه، 30 دقیقه با مهارت های سرعتی را چهار بار در هفته، برای 8 هفته انجام میدادند. گروه کراتین به اضافه کربوهیدرات در مقایسه با گروه کربوهیدرات بهبود معنی داری در قدرت پرس
سینه، پرس عمودی، زمان دوی 100متر و توده بدون چربی نشان داد. هرچندکه نمرات دلتا برای گروه کراتین مونوهیدرات باگروه کربوهیدرات تفاوت معنی داری نداشت. این داده ها بیان میکندکه مصرف کربوهیدرات به همراه کراتین مونوهیدرات (نسبت به تمرین تنها) در طی تمرین ممکن است برای افزایش عملکرد تمرین و توده بدون چربی بهتر باشد [115] .
آرسیرو2 و همکارانش درسال 2001، به مقایسه مصرف کراتین و تمرین مقاومتی بر انرژی مصرفی و جریان خون اعضا پرداختند. این پژوهش اثرات 28روز مصرف خوراکی کراتین (روز های اول تا پنجم 20گرم، روزانه چهار وعده پنج گرمی ) و روز های 6 تا 28 (10گرم، دو وعده پنج گرمی در روز) را تنها و با تمرینات مقاومتی (5 ساعت در هفته)، بر میزان متا بو لیسم استراحت پایه، ترکیب بدن، قدرت عضلانی (یک تکرار بیشینه) و جریان خون اعضا، بررسی نمود. این پژوهش به صورت دو سویه کور انجام گرفت. 30 آزمودنی مرد سالم به طور اختیاری (با میانگین سنی 3 ± 21) و به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه کراتین مونوهیدرات (10نفر)، گروه کراتین به اضافه تمرینات مقاومتی (10نفر) وگروه دارونما به اضافه تمرینات مقاومتی (10نفر)، ترکیب بدنی توسطDEXA ، وزن بدن، یک تکرار بیشینه (1RM) پرس سینه و پرس پا، متابولیسم استراحت پایه و جریان خون اعضای ساعد و پشت ساق پا از آزمودنی ها در سه جلسه در حدود ساعت 6 صبح گرفته شد، با این شرایط که آزمودنی ها در طول شب چیزی نمیخورند و بیست و چهار ساعت از آخرین تمرین آن ها میگذشت. این اندازه گیری ها در روز(0)، (7)، (29) دوره تمرین گرفته شد. بعد از 28 روز تمرین، وزن بدن (گروه کراتین 5/11 ± 9/73 در برابر 5/12 ± 6/75، کراتین به اضافه تمرین مقاومتی7/6 ± 8/78 در برابر 8/6 ± 8/80) و کل آب بدن (گروه کراتین 8/6 ± 4/40 در برابر 5/5 درصد و لیتر 2/7 ± 6/42، کراتین به اضافه تمرین مقاومتی 4/2 ± 6/40 در برابر %3/4 و لیتر 2/2 ± 3/42) به طور معنی داری در گروه کراتین و گروه کراتین به اضافه تمرین مقاومتی افزایش نشان داد، اما در گروه دارونما به اضا فه تمرین مقاومتی بدون تغییر باقی ماند. در حالی که توده بدون چربی در گروه کراتین به اضافه تمرین مقاومتی(8/2 ± 63 در برابر 6/3 ± 7/64 کیلو گرم) به طور معنی داری افزایش یافت و در گروه کراتین(1/8 ± 1/58 در برابر 8/8 ± 59) تمایل به افزایش نشان داد. در طی این دوره تمرینی 28 روزه ، همه گروه ها افزایش معنی داری در قدرت عضلانی یک تکرار بیشینه (1RM) پرس سینه و پرس پا را نشان دادند. همچنین گروه کراتین به اضافه تمرین مقاومتی در (1RM) پرس پا ، از گروه کراتین و گروه دارونما به اضافه تمرین مقاومتی، و در (1RM) پرس سینه نسبت به گروه کراتین پیشرفت بیشتری را نشان داد. جریان خون اعضای ساعد (%38) و پشت ساق پا (%30) افزایش معنا داری در گروه کراتین به اضافه تمرین مقاومتی نشان داد، اما در گروه های کراتین و دارونما به اضافه تمرین مقاومتی بدون تغییر باقی ماند. متابولیسم پایه استراحت در گروه کراتین و گروه کراتین به اضافه تمرین مقاومتی افزایش داشت، اما در گروه دارونما به اضافه تمرین مقاومتی بدون تغییر باقی ماند. کلسترول تام در گروه کراتین به اضافه تمرین مقاومتی در مقایسه با گروه دارونما به اضافه تمرین مقاومتی و گروه کراتین کاهش معنا داری را نشان داد. این یافته نشان میدهد که مصرف مکمل کراتین به همراه تمرینات مقاومتی وزن بدن و توده بدون چربی، قدرت عضلانی، جریان خون محیطی و انرژی مصرفی زمان استراحت را، به طور معنا داری افزایش و کلسترول خون را بهبود میبخشد [114] .