پایان نامه رایگان درمورد کسب و کار، دانشگاه ها، چشم انداز

لازم به ذکر است که مهارت های عمومی فناوری اطلاعات پرسنل سازمانی باعث افزایش رضایت آنها و استفاده مؤثر از سیستم سازمانی شده و همچنین به ایجاد تعهد و پذیرش سریعتر سیستم از جانب پرسنل سازمانی کمک خواهد کرد.
شکل 3-7 سطر مربوط به مرحله عادی سازی از چارچوب پیشنهادی
3-2-6- مرحله به روز رسانی
در این مرحله یکپارچگی فناوری اطلاعات در سطح سازمان به وجود آمده و استفاده از سیستم در سازمان موقعیت عجیبی محسوب نمی شود. سازمان به دنبال نوآوری های بعدی به منظور دستیابی به مزیت رقابتی بیشتر است. در واقع هدف مرحله به روز رسانی، بهبود فرآیندهای کسب و کار از طریق نصب به روز رسانی های جدید می باشد. سیستم سازمانی باید به صورت مداوم تغییر کند تا بتواند قسمت عمده ای از کسب و کار سازمان را منعکس کند. در طی این مرحله از چرخه حیات سیستم سازمانی، تغییرات محیط کسب و کار بر روی سیستم سازمانی باید توسط مدیران سازمانی رصد شود و باید بررسی شود که سیستم سازمانی چگونه می تواند این تغییرات را منعکس کند. مدیران ارشد با راهنمایی و مشاوره فروشندگان و مشاوران اقدام به انتخاب و خرید ماژول های جدیدی می کنند که نیازمند نصب و پیاده سازی هستند. در این مرحله نیز دانش فنی پیرامون زیرساخت های فناوری اطلاعات سازمان می تواند به اضافه کردن آسان تر به روز رسانی های در نظر گرفته شده کمک کند.
در طی مرحله به روز رسانی، دانش بین سازمان و گروه های خارجی درگیر در پیاده سازی منتقل می شود و مشاوران پیشنهادهای را برای تنظیمات سیستم و به روزرسانی ها ارائه می دهند. مدیران ارشد سازمان ها نیز دانش پیرامون نیازمندی ها و انتظارات سازمان خود را به فروشندگان و مشاوران منتقل می کنند تا در به روز رسانی های آتی سیستم اعمال شوند. استفاده مجدد از دانش در این مرحله بسیار مهم تلقی می شود، چراکه تجربیات مراحل پذیرش و تطبیق بسیار مهم هستند. اسناد مربوط به تصمیم های پیکربندی و منطق انجام آنها که عمدتا در طی مرحله پذیرش به وسیله تیم پیاده سازی سیستم سازمانی تهیه شده اند، در این مرحله مورد استفاده مجدد قرار می گیرند. همچنین اطلاعات از قبل ذخیره شده پیرامون تغییرات و سفارشی سازی های سیستم در طی مرحله نصب به روز رسانی ها و سایر عملیات نگهداری سیستم استفاده می شوند.
یکی از موانع مهم مدیریت مؤثر دانش در این مرحله، بازنشستگی، اخراج، فوت و یا از دست دادن پرسنل دانش محوری است که تجربه کافی استفاده از سیستم سازمانی را دارند. در مرحله به روز رسانی نیازمند استفاده مجدد از دانش به دست آمده در مراحل انطباق و پذیرش هستیم که قسمت عمده ای از آن به صورت ضمنی در ذهن پرسنل سازمانی جا گرفته است. در نتیجه با از دست دادن منابع دانش، استفاده مجدد از دانش می تواند با مشکلاتی مواجه شود.
شکل 3-8 سطر مربوط به مرحله به روز رسانی از چارچوب پیشنهادی
4- فصل چهارم محاسبات و یافته های تحقیق
(ارزیابی چارچوب پیشنهادی)
4-1- مقدمه
نقطه شروع تحلیل مجموعه ای از اطلاعات و یافته ها برای اهداف تحقیقاتی، استفاده از 2 رویکرد کلی کمی60و کیفی61 می باشد. رویکرد کمی، از علوم طبیعی مثل زیست شناسی، شیمی، فیزیک و… ناشی می شود و مربوط به تحقیق درباره پدیده هایی است که قابل مشاهده بوده و به طریقی قابل اندازه گیری هستند. چنین مشاهدات و اندازه گیری هایی می توانند عینی شده و توسط سایر محققین تکرار و استفاده شوند. روش معمول در رویکرد کمی، مطالعه و بررسی منابع موجود برای تدوین نظریه های مناسب، ایجاد تئوری ها و فرضیه های ممکن و سپس تست و تجزیه و تحلیل آماری این تئوری ها و فرضیه ها می باشد. روش های کمی معمولا با جمع آوری و پردازش داده های عددی سروکار دارند و ابزاری برای آزمایش تئوری های عینی از طریق بررسی ارتباط بین متغیرها با استفاده از رویه های آماری هستند. به چنین فرآیندی رویکرد کمی تحقیق گفته می شود. در مقابل، رویکرد کیفی، بینش هایی را فراهم می کند که با رویکردهای صرفا کمی نمی توان آنها را تشریح نمود. رویکرد کیفی ابزاری برای کاوش و درک مفاهیمی است که افراد یا گروه هایی آنها را به مسائل اجتماعی و انسانی نسبت می دهند. به عبارتی می توان چنین بیان کرد که روش تحقیق کیفی با مجموعه ای از داده های غیر عددی سروکار دارد. البته این الزاما بدین معنی نیست که داده های کیفی به هیچ عنوان کمیت پذیر نیستند بلکه مثلا خروجی مصاحبه ها و پرسشنامه ها می تواند داده های کمی باشد. قابلیت تفسیر62یکی از ویژگی های مهم داده های کیفی محسوب می شود و اگرچه قسمتی از داده های تولید شده کمیت پذیر هستند، اما حجم وسیعی از تحلیل انجام گرفته، معمولا تفسیری می باشد.
در ذیل به تشریح بیشتر ویژگی های رویکرد کیفی پرداخته و تفاوت های آن را با رویکرد کمی بیان می کنیم:
* رویکرد کیفی مرتبط با نظرات، تجربیات و احساسات افراد تولید کننده داده های ذهنی است.
* درک یک موقعیت از طریق یک چشم انداز کلی حاصل می شود. رویکرد کمی به توانایی شناسایی مجموعه ای از متغیرها بستگی دارد.
* داده های کیفی از طریق مواجهه مستقیم با افراد، مصاحبه نفر به نفر، مصاحبه های گروهی یا مشاهده جمع آوری می شوند.
* از داده ها برای خلق مفاهیم و تئوری هایی که به ما در جهت درک پدیده های اجتماعی کمک می کنند، استفاده می شود که این رویکرد یک روش استنتاجی برای توسعه تئوری محسوب می شود.
در کل تفاوت بین 2 رویکرد مذکور را می توان به صورت جدول شماره 4-1 خلاصه کرد:
جدول 4-1 تفاوت بین دو رویکرد کمی و کیفی]36[
رویکرد کمی
رویکرد کیفی
عینی
ذهنی
جزءنگر
کل نگر
علمی
پدیدار شناختی63
اثبات گرا
غیر اثبات گرا
تجربی
توصیفی
برنامه ریزی شده
طبیعی
استقرائی
استنتاجی
روش دلفی یکی از روش های جامع برای انجام تحقیقات با استفاده از رویکرد کیفی است که در ادامه به شرح آن می پردازیم.
4-2- معرفی روش دلفی
روش دلفی فرآیندی تکراری64برای جمع آوری و چکیده برداری قضاوت های بی نام خبرگان با استفاده از یک سری پرسشنامه است که به همراه بازخورد در بین آنها توزیع می شود. پرسشنامه ها به منظور تمرکز بر مشکلات، فرصت ها، راه حل ها، ارزیابی ها و پیش بینی مسائل آینده طراحی می شوند. هر پرسشنامه بر اساس نتایج پرسشنامه های قبلی ایجاد می شود. با توجه به سبک های مختلف پیاده سازی روش دلفی می توان به قابلیت انعطاف آن پی برد. در واقع روش دلفی، روشی برای ساختاردهی گروهی از فرآیندهای ارتباطی در جهت تسهیل حل دسته جمعی مشکلات و ساختاردهی مدل ها می باشد. از روش دلفی در موقعیت هایی استفاده می شود که دانش کافی پیرامون مسئله و یا پدیده ای وجود ندارد و نمی توان از تکنیک های دقیق تحلیلی برای مواجهه با آنها استفاده کرد بلکه باید از قضاوت های ذهنی خبرگان بر اساس عقل جمعی استفاده کرد.
به منظور پیاده سازی تکنیک دلفی از یک سری پرسشنامه پی در پی یا دورهایی65 استفاده می شود که از طریق بازخورد کنترل شده، بین خبرگان یک موضوع خاص، توزیع شده و به دنبال دستیابی به قابل اعتمادترین اجماع نظر گروهی این خبرگان می باشد. این تکنیک در مواردی سودمند است که قضاوت های فردی باید مورد استفاده قرار گرفته و به هنگام نبود توافق و یا دانش کافی با یکدیگر ترکیب شوند. بنابراین روش دلفی به خاطر توانایی ساختاردهی و سازماندهی ارتباطات گروهی ارزشمند محسوب می شود. مزیت اصلی روش دلفی دستیابی به اجماع در موقعیت هایی است که با عدم قطعیت مواجه هستیم و شواهد تجربی در دست نیست. بازخورد بین دورهای این روش باعث وسیع تر شدن دانش و تحریک ایده های جدید و ایجاد انگیزه بین شرکت کنندگان می شود. شرکت کنندگان روش دلفی محدوده وسیعی از دانش و تخصص را به فرآیندهای تصمیم گیری تزریق می کنند و محدودیت های جغرافیایی در این روش مانع محسوب نمی شوند. روش دلفی، روشی سریع، ارزان و نسبتا کارا برای ترکیب دانش و توانایی های گروهی از خبرگان شناخته شده است. این روش از راهبردی آزادانه و ساخت یافته استفاده می کند که از عقل جمعی شرکت کنندگان در همه پرسی بهره می برد و همچنین روشی مناسب برای شکل دهی ارتباطات و دستیابی به توافق در میان گروه های مختلف محسوب می شود.
4 ویژگی ذیل را می توان برای روش دلفی برشمرد:
* گمنامی شرکت کنندگان: این مزیت به شرکت کنندگان این امکان را می دهد که آزادنه و بدون فشارهای اجتماعی بی مورد حاصل از مواجهه با افراد دیگر گروه، به بیان نظرات خود بپردازند. در این حالت تصمیمات بر اساس ارزش واقعی آنها ارزیابی می شوند و نه بر اساس اینکه چه کسی آنها را بیان کرده است.
* تکرارپذیری: این حالت به شرکت کنندگان این امکان را می دهد که نظرات خود را در دورهای مختلف همه پرسی و بر اساس پیشرفت کار گروه مجددا بررسی کرده و مورد تجدید نظر قرار دهند.
* بازخورد کنترل شده: این حالت باعث می شود که شرکت کنندگان از نظرات یکدیگر مطلع شده و فرصتی را فراهم می کند که شرکت کنندگان این روش، نظرات خود را شفاف تر کرده و یا تغییر دهند.
* تجمع آماری پاسخ خبرگان: امکان تحلیل کمی و تفسیر داده ها را فراهم می کند.
4-3- کاربرد روش دلفی در تحقیقات سیستم های فناوری اطلاعات
محققین از روش دلفی در موقیعت های بسیار متنوعی به عنوان ابزار حل مشکلات تخصصی استفاده کرده اند. آنها همچنین متدهای مختلفی از این روش را برای حل انواع خاصی از مشکلات و اهداف متفاوت توسعه داده اند. یکی از انواعی که مورد توجه زیادی قرار گرفته، دلفی نوع رتبه بندی66 است که از آن برای ایجاد اجماع گروهی درباره اهمیت نسبی مسائل استفاده می شود.
محققین حوزه فناوری اطلاعات نیز در موارد بسیاری از روش دلفی استفاده کرده اند. مثلا از روش دلفی برای انتخاب پروژه های سیستم های اطلاعاتی، تعیین نیازمندی های این نوع از پروژه ها، تعیین ضابطه تصمیمات نمونه سازی سیستم های اطلاعاتی67، رتبه بندی مسائل مدیریتی فناوری در پروژه های توسعه محصولات جدید استفاده شده است. پیش بینی و شناسایی/اولویت بندی مسائل مختلف یکی از کاربردهای روش دلفی محسوب می شود و اکثریت کاربردهای روش دلفی در گذشته مربوط به پیش بینی بودند.
توسعه چارچوب/مفاهیم، کاربرد دوم روش دلفی است که در ذیل به بعضی از آنها اشاره خواهیم کرد:
باکون و فیتزجرالد68 اقدام به توسعه چارچوبی برای شفاف سازی جنبه های اصلی فناوری اطلاعات در سازمان ها و دانشگاه ها کردند و برای اثبات چارچوب ابداع شده، از روش دلفی استفاده کردند که شرکت کنندگان آن را دانشگاهیان حوزه فناوری اطلاعات تشکیل می داد]39[
جوشی و هولزاپل69 اقدام به توسعه چارچوبی توصیفی برای فعالیت های اصلی مدیریت دانش کردند و به منظور اثبات چارچوب ابداع شده از روش دلفی استفاده کردند که شرکت کنندگان آن را محققین و متخصصین مدیریت دانش تشکیل می دادند]38[.
پیفرز70 اقدام به توسعه یک گونه شناسی71 برای فناوری های اطلاعات در صنعت سرویس های اقتصادی72 کرد و شرکت کنندگان کار پژوهشی وی را اعضای 11 سازمان مختلف تشکیل می دادند]43[.
نامبیسان و دیگران73 اقدام به توسعه یک دسته بندی مفهومی از فعالیت های طراحی سازمانی( مکانیزم هایی برای بهبود تمایل کاربران در جهت ایجاد نوآوری در فناوری اطلاعات) نمودند که افراد شرکت کننده در روش دلفی را مدیران ارشد صنایع مختلف تشکیل می دادند]40[.
اشمید 74و دیگران اقدام به توسعه یک لیست رتبه بندی شده از ریسک های متداول پروژه های نرم افزاری نمودند که می توان از آن به عنوان پایه ای برای ساخت تئوری درباره مدیریت ریسک پروژه های سیستم های اطلاعاتی استفاده نمود. افراد

دیدگاهتان را بنویسید