پایان نامه با کلمات کلیدی کشف الاسرار

فی شأن علی: – وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یشْرِی نَفْسَهُ… الآیه”
158 ثعلبی ،الکشف والبیان ، ج 2 ص 125 – 126 وابن اثیر جزری نیز در أسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج 4 ص 133 در ذکر فضایل امیرالمومنین?، دقیقا همین کلام ثعلبی را بدون خدشه در سند و یا متن آن نقل می‌کند.
159 تفسیر العیاشی ج1/ 101/ 292و 239ودر الأمالی ج1/ 258، روضه الواعظین/ 106و در البرهان فی تفسیر القرآن، ج‏1/ 443 روایات زیادی از طریق شیعه و عامه ذکر کرده.
160 احزاب/33
161 میبدی ،رشیدالدین ،کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏8، ص: 45 و46 ،”إِنَّما یرِیدُ الله لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ یعنی- الاثم الّذی نهی الله النّساء عنه، و قیل: الرّجس- اسم لکلّ مکروه مستقذر، قال الله تعالی فی صفه المنافقین: إِنَّهُمْ رِجْسٌ و الرّجس نعت للواحد و الجمع و المذکر و المؤنث. وفی الخبر: اعوذ بک من الرجس النجس الخبیث المخبث، الشیطان الرجیم‏، یقال ذلک عند دخول الخلاء.
قوله: “أَهْلَ الْبَیتِ” نصب علی المدح، و قیل نصب علی النّداء و اراد باهل البیت نساء النّبی? لانّهنّ فی بیته و هو روایه سعید بن جبیر عن ابن عباس، و سماهنّ: اهل البیت- فی قصه ابراهیم? و ذلک فی قوله عز و جل: رَحْمَتُ الله وَ بَرَکاتُهُ عَلَیکمْ أَهْلَ الْبَیتِ و ذهب ابو سعید الخدری و جماعه من التّابعین منهم مجاهد و قتاده الی انّ اهل البیت علی و فاطمه و الحسن و الحسین?.
و الدّلیل علیه‏: ما روت عائشه رضی الله عنها، قالت: خرج رسول الله? ذات غداه و علیه مرط مرجل من شعر اسود فجلس فأتت فاطمه فادخلها فیه ثمّ جاء علی فادخله فیه ثمّ جاء حسن فادخله فیه ثم جاء حسین فادخله فیه ثمّ قال: إِنَّما یرِیدُ الله لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیتِ وَ یطَهِّرَکمْ تَطْهِیراً.
وعن ام سلمه قالت: فی بیتی انزلت إِنَّما یرِیدُ الله لِیذْهِبَ عَنْکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیتِ، قالت فارسل رسول الله? الی فاطمه و علی و الحسن و الحسین فقال: “هؤلاء اهل بیتی”، قالت فقلت: یا رسول الله ما انا من اهل البیت؟ قال بلی ان شاء الله.
و روی انها قالت: و انا معکم یا رسول الله، قال: “انک علی خیر انک علی خیر”.
و قال زید بن ارقم: اهل بیته من حرم علیهم الصدقه: آل علی و آل عقیل و آل جعفر و آل عباس و الصحیح انّ المراد باهل البیت ازواج النّبی?و عترته الّذین هم آله من بنی هاشم”
162 طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان ، ج 16، ص 311
163 تفسیر البرهان، ج 6، ص 286 ـ 252
164مغنیه، محمد جواد، التفسیر الکاشف ، ج 6، ص 217 ـ 216
165 طبرسی فضل، بن حسن‏، مجمع البیان، ج 7 و 8، ص 559؛ و شواهد التنزیل، ج 2، ص 56
166 مسلم بن حجاج،صحیح، ج 4، ص 1883
167 حسکانى، عبید الله بن احمد‏، شواهد التنزیل، ج 2، از ص 11 تا ص 15 و ص 92 که به طرق مختلف نقل می‎کند”الصلوه! یا اهل البیت! إنما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهّرکم تطهیرا”
168 همان، ج 2، از ص 24 تا ص 27.
169 طبرسی، فضل بن حسن‏، مجمع البیان، ج 7 و 8، ص 559″تسألنی عن أحبّ الناس کان الی رسول الله و زوج احبّ الناس کان الی رسول الله، لقد رأیت علیاً‌ و فاطمه و حسناً و حسیناً و جمعَ‌ رسول الله بثوب علیهم ثم قال: اللهم هؤلاء اهل بیتی و حامتی فأذهب عنهم الرجس و طهّرکم تطهیر. قالت: فقلتُ یا رسول الله أنا من أهلک؟ فقال: تنخی فإنک إلی خیرٍ”.
170 سیوطی ،جلال الدین‏، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج‏5، ص: 199
171 مراغی، احمد بن مصطفی، تفسیر المراغی، ج 8، ص 7
172 “ألّا أن یکون میته او دماً مسفوحاً‌ او لحم خنزیر فَإنّه رجسٌ”
173 “أما الذین فی قلوبهم مرض فزادتهم رجسٌ إلی رجسهم”
174 طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 16 ، ص 312
175 طبرسی، فضل بن حسن‏، مجمع البیان، ج 7 و 8، ص 463
176 هل اتی (انسان)/8و9
177 میبدی، رشیدالدین، کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏10، ص: 320تا 322
178 هرگز به خیر و خوبی نمی‏رسید مگر وقتی که از آنچه دوست می‏دارید انفاق کنید. سوره آل عمران، آیه 92
179طبری، ابو جعفر محمد بن جریر، تفسیر قرطبی، ج 10، ص 128
180 و این معنی در تفاسیر مختلفی به روایتهای مختلف آمده است از جمله التحریر و التنویر، ج‏29، ص: 35 و جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏29، ص: 130، ترجمه المیزان، ج‏20، ص: 203 و قوله: وَ یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی‏ حُبِّهِ یقول تعالی ذکره: کان هؤلاء الأبرار یطعمون الطعام علی حبهم إیاه، و شهوتهم له. و بنحو الذی قلنا فی ذلک قال أهل التأویل. ذکر من قال ذلک: حدثنا یحیی بن طلحه الیربوعی، قال: ثنا فضیل بن عیاض، عن منصور عن مجاهد فی قوله: وَ یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی‏ حُبِّهِ قال: و هم یشتهونه. حدثنا ابن حمید، قال: ثنا یحیی بن واضح، قال: ثنا أبو العریان قال: سألت سلیمان بن قیس أبا مقاتل بن سلیمان عن قوله: وَ یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی‏ حُبِّهِ مِسْکیناً قال: علی حبهم للطعام”.
181 بر گرفته از تفسیر کشف الاسرارمیبدی و تفسیر المیزان طباطبایی ذیل مهان آیه.
182 کریمی جهرمی، در کتاب علی تجلی انسان در قرآن، ص 187
183 التریاق الفاروقی، دیوان عبدالباقی عمری ص 26، به نقل از تجلی انسان در قرآن، ص 27
184 کریمی جهرمی، علی، تجلی انسان در قرآن، ص 187
185 آل عمران/61
186 میبدی ،رشیدالدین ،کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏2، ص: 147و148 قال النبی:?? “و الذی نفسی بیده لو تلاعنوا لمسخوا قرده و خنازیر، و لاضطرم علیهم الوادی نارا، و لاستأصل الله نجران و اهله حتی الطیر علی الشجر، و لما حال الحول علی النصاری کلهم حتی هلکوا”.
187 ابن منظور، محمد ابن مکرم، لسان العرب، ج‏11، ص: 72، و فی حدیث‏ابن عباس: من شاء بَاهَلْته أَن الحَقَّ معی، و ابْتَهَلَ فی الدعاء إِذا اجْتَهَدَ. و مُبْتَهِلًا أَی مُجْتَهِداً فی الدعاء. و الابْتِهَال: التضرُّع. و الابْتِهَال: الاجتهاد فی الدعاء و إِخْلاصُه لله عز و جل. و فی التنزیل العزیز: ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ الله عَلَی الْکاذِبِینَ أَی یخْلِصْ و یجتهد کلٌّ منا فی الدعاء و اللَّعْنِ علی الکاذب منا.
188 راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص: 149
189 ابن أبی حاتم، تفسیر القرآن العظیم ، ج‏2، ص: 667و668
190 زحیلى، وهبه بن مصطفى ،التفسیر المنیر فی العقیده و الشریعه و المنهج، ج‏3، ص: 249، و در زاد المسیر فی علم التفسیر، ابن جوزی، ابوالفرج عبدالرحمن بن علی‏، ج‏1، ص: 289آمده است.
191 مترجمان‏،ترجمه تفسیر طبری، ج‏1، ص: 228و227
192 بر گرفته از ترجمه المیزان، طباطبایی ،ترجمه موسوی همدانی، سید محمد باقر، ج‏3، ص: 354
193 شوری/23
194 میبدی ،رشیدالدین ، کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏9، ص: 22تا24
195همان، عن علی ابن ابی طالب قال: شکوت الی رسول الله?حسد الناس لی، فقال اما ترضی ان تکون رابع اربعه اول من یدخل الجنه انا و انت و الحسن و الحسین? و ازواجنا عن ایماننا و شمائلنا و ذریتنا خلف ازواجنا و شیعتنا من ورائنا.
وعن زید بن ارقم عن النبی قال: انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و اهل بیتی، اذکرکم الله فی اهل بیتی‏، قیل لزید بن ارقم من اهل بیته، قال: هم آل علی و آل عقیل و آل جعفر و آل عباس.
و قال رسول الله لعباس بن عبد المطلب: و الذی بعثنی بالحق لا یؤمنون، حتی یحبوکم لی‏.
و قیل هم الذین تحرم علیهم الصدقه من اقاربه و یقسم فیهم الخمس و هم بنو هاشم و بنو المطلب الذین لم یفترقوا فی جاهلیه و لا فی اسلام.
196 میبدی ،رشیدالدین ،کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏9، ص: 22تا24
197 شوری/24″أَمْ یقُولُونَ افْترَی‏ عَلی الله کذِبًا… ”
198 شوری/25″وَ هُوَ الَّذِی یقْبَلُ التَّوْبَهَ عَنْ عِبَادِه‏… ”
199 طبرسی، فضل بن حسن‏، مجمع البیان، ج9، ص29
200 فراهیدی، خلیل بن احمد، العین و ابن منظور، محمد ابن مکرم، لسان العرب و طریحی ،فخر الدین‏، مجمع البحرین، ذیل ماده “ود”
201 ابن منظور، محمد ابن مکرم، لسان العرب، ذیل ماده”قرب”
202 راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ، ذیل ماده”قرب”
203طوسى، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج9، ص158.
204 طبرسی، فضل بن حسن‏، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج9، ص48.
205 نهج الحق و کشف الصدق، ص175.
206 علامه مجلسی، بحارالانوار، تقریباً 32 روایت آمده است
207 الکوفی، فرات بن إبراهیم، تفسیر فرات الکوفی ، ص392، و حاکم حسکانی، عبدالله بن احمد، شواهد التنزیل، ج2، ص213.
208 کلینی، یعقوب بن محمد، اصول کافی، ج1، ص413.
209 حاکم حسکانی، عبدالله بن احمد، شواهد التنزیل، ج2، ص189-196
210 الرحمن/19تا22
211 میبدی ،رشیدالدین ،کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏9، ص: 413
212 ،حسکانى، عبید الله بن احمد‏، شواهد التنزیل، ج 2، ص 209، حدیث 919
213 همان ، ص 208
214 همان ، ص 210
215 همان ، ص 230
216 سیوطی ،جلال الدین‏، الدرالمنثور، ج 6، ص 143 همین معنی را از”انس بن مالک” نیز نقل کرده است.
217آلوسی ،سید محمود، روح المعانی، ج 37، ص 93
218میبدی،رشیدالدین، کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏8، ص: 361و360
219دیلمی، حسن؛ ارشادالقلوب ج2 /227 و الارشاد ج1 /346 و راوندی، قطب الدین؛ قصص الانبیاءص292- 291 وشیخ صدوق، من لایحضره الفقیه ج1 /203
220خوارزمی، الموفق بن احمد، المناقب ص318 و دیلمی، حسن؛ ارشادالقلوب ج2، ص227 والارشاد ج1، ص346
221 شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه ج1، ص203-204 وکلینی،محمد ین یعقوب، الکافی ج 4 / 561 و خصائص الأئمه ص 56 وابن کثیر، البدایه والنهایه ج 6 / 85 تا 88 و، الصالحی الشامی، سبل الهدی والرشاد ج 2 / 123
222 امتاع الاسماع ص27.
223 شیخ ضدوق، من لایحضره الفقیه ج1، ص203 و وفاء الوفا بأ خبار دار المصطفی ج3، ص33
224 امتاع الاسماع ص26 و الارشاد ص345.
225 خوارزمی، موفق بن احمد، مناقب ص316
226 تاریخ خمیس فی احوال انفس النفیس ج2، ص58.
227 الشفا بتعریف حقوق المصطفی ج1، ص759.
228امینی، الغدیر ج3، ص189- 200.
229 میبدی، رسیدالدین، کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏6، ص: 85
230 الأحکام الشرعیه الکبری جزء 4 ص 375، الترمذی: حدثنا عیسی بن عثمان ابن أخی یحیی بن عیسی، ثنا أبو عیسی الرملی، عن الأعمش، عن عدی بن ثابت، عن زر بن حبیش، عن علی قال: “لقد عهد (إلی) النبی?: أنه لا یحبک إلا مؤمن ولا یبغضک إلا منافق”.
قال أبو عیسی: هذا حدیث حسن صحیح.
231 مسند الإمام أحمد بن حنبل جزء 1 ص 128، “قال: کنت جالسا عند النبی?:،… فقال النبی?::: “والذی نفسی بیده لا یحبک إلا مؤمن ولا یبغضک إلا منافق إلی یوم القیامه”
232 “عنوان صحیفه المؤمن حبّ علی بن ابیطالب?؛ خوارزمی، المناقب ، ص 66، روایت 37
233 “انی افترضت محبّه علی بن ابی طالب علی خلقی عامهً، فبلّغهم ذلک عنّی”؛ المناقب، ص67، روایت 40؛ خوارزمی مقتل الحسین، ج 1، ص 69، حنفی قندوزی، سلیمان بن ابراهیم ، ینابیع الموده، ص 252؛ و ابن حجر، لسان المیزان، ج 2، ص 76؛ موده القربی، ج 5، ص 219؛ شافعی همدانی، چاپ لاهور؛ ص 64؛ مناقب ابن مردویه، ص 73.
234میبدی،رشیدالدین، کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏10، ص: 686و687، قال ابن عباس: علی? علّمنی علما علّمه رسول الله? و رسول الله? علّمه الله عزّ و جلّ فعلم النّبی? من علم الله و علم علی? من علم النّبی? و علمی من علم علی?. و ما علمی و علم اصحاب محمد? فی علم علی? الّا کقطره فی بحر!
235 برگرفته از کشف الاسرارمیبدی، “لو شئت لاوقرت سبعین بعیرا من تفسیر سوره الفاتحه”.
236میبدی، رشیدالدین، کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏5، ص: 669
237 ابـن ابـی الحـدیـد، شـرح نـهـج البـلاغـه، ج 14، ص 251، این حدیث در تفسیر مجمع البیان ،جلد 4 ص 175 طبع صیدا بهمین مضمون و عبارت آمده

دیدگاهتان را بنویسید