پایان نامه با کلمات کلیدی کشف الاسرار، نهج البلاغه، امام صادق

ش‏
73. محاسن التاویل‏ ،قاسمى محمد جمال الدین‏ ،قرن: چهاردهم‏ ،دار الکتب العلمیه‏ ،بیروت‏ ،1418 ق‏ ،نوبت چاپ: اول‏
74. مسند احمد ،الإمام احمد بن حنبل ،دار صادر ،بیروت ،بی تا‏
75. المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر ،فیومى، أحمد بن محمد ،موسسه دار الهجره ،قم‏ ،1414 ق‏ ،نوبت چاپ: دوم‏
76. مطهری، مرتضی، امامت و رهبری قم: صدرا، چاپ چهارم، 1365
77. المفردات فی غریب القرآن‏، راغب اصفهانی حسین بن محمد، قرن: ششم‏، دارالعلم الدار الشامیه، دمشق بیروت‏، 1412 ق‏، نوبت چاپ: اول‏
78. الملل و النحل‏ ،عبد القاهر بغدادى‏ ،دار المشرق‏ ،بیروت‏ ،1992 م‏ ،نوبت چاپ: سوم‏
79. من لا یحضره الفقیه، الشیخ الصدوق-381، چاپ دوم، مؤسسه النشر الإسلامی التابعه لجماعه المدرسین بقم المشرفه
80. مناقب ابن المغازلی الشافعی‏ ،ابن مغازلى شافعى‏ ،دار الأضواء ،بیروت‏ ،1424 ق‏ ، چاپ: سوم‏
81. المناقب، الموفق بن احمد الخوارزمی، جامعه مدرسین، قم، چاپ چهارم
82. المیزان، طباطبایی، سید محمد حسین، قم، دفتر نشر اسلامی، بی تا، ج4، ص626. 5
83. نهج الحق و کشف الصدق‏ ،علامه حلى‏ ،دار الکتاب اللبنانی‏ ،بیروت‏ ،1982 م‏
84. وسائل الشیعه (آل البیت) ،الحر العاملی ،مؤسسه آل البیت علیهم السلام لإحیاء التراث ،1414، قم
85. ینابیع الموده، سلیمان بن ابراهیم حنفی قندوزی، دارالاسوه، چاپ اول، 1416ق، ج1، ص351. 6
1 وسائل الشیعه (آل البیت) ج 16 – ص 313، باب تحریم کفر المعروف من الله کان أو من الناس حدیث (21638) 15 و فی عیون أخبار الرضا? ج 1 – ص 27، باب فیما جاء عن الرضا? حدیث 2.
2 میبدی، رسیدالدین، کشف الاسرار و عده الابرار به سعى اهتمام: على اصغر حکمت ج /01/1.
3 ابواسماعیل عبدالله پسر ابومنصور محمدانصارى هروى در غروب روز جمعه شعبان 396 هجرى قمرى در کهندز هرات از مادرى که اهل بلخ بود تولد یافت.
4 شیخ الاسلام عبدالله الانصارى الهروى مبادثه و آراوه الکلامیه والروحیه تألیف دکتر محمدسعید عبدالمجید سعیدالافعالى. 100.
5 میبدی، رشیدالدین، کشف الاسرار ج 1،ص1.
6 میبدی، رشیدالدین، کشف الاسرار ج 6، ص 111.
7 همان، ج1/127.
8 همان، ج5/57
9 http://www.hawzah.net/fa/magazine/magart/4518/4561/32964
10 میبدی، رشیدالدین، کشف الاسرار ج 8/335 به بعد.
11 اصحاب حدیث در مقابل اصحاب راى به کسانى اطلاق مى شده است که در همه اصول اعتقادى قائل به سمع و متکى به نقل بودند و معارف بشرى را منوط به تعلم و تلقى ازانبیاء مى دانستند (الملل والنجل ج1/206توضیح الملل ج1/283 و لطایفى از قرآن کریم /32.
12 میبدی، رشیدالدین، کشف الاسرار ج 5/307 ج 6/111 و ج 3/168.
13 همان، ج 5/307.
14 همان، ج 6/128 ج 3/446 ج 2/13 و…
15 میبدی، رشیدالدین، کشف الاسرار ج 8/484 و507
16 همان، ج 1/400
17 همان، ج 2/151و152.
18 همان
19 همان، ج3/152
20 همان، ج 4/36و37
21 مجله یغما سال 12/519و520
22 میبدی، رشیدالدین،دیباچه ی تفسیر کشف الاسرار
23 http://rasekhoon.net/forum/thread/653718/page35/
24 گزیده تفسیر کشف الاسرار وعده الابرار به کوشش دکتر رضا انزابی نژاد موسسه انتشارات امیرکبیر 1364ص18.
25 میبدی، رشیدالدین، کشف الاسرار ج 5/219
26 فرهنگ ایران زمین دوره 16/44 با عنوان فصول رشیدالدین ابوالفضل میبدی.
27 ابن منظور، لسان العرب؛ فیروزآبادی، القاموس المحیط؛ زبیدی، تاج العروس (ذیل فسر).
28 طریحی، مجمع البحرین (ذیل ماده فسر).
29 صفی پور، منتهی الارب فی لغه العرب (ذیل فسر).
30 معین، فرهنگ فارسی معین (ذیل تفسیر).
31 زبیدی، تاج العروس (ذیل ماده فسر).
32 راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن (ذیل فسر).
33 ابن منظور، لسان العرب؛ جوهری، الصحاح؛ طریحی، مجمع البحرین (ذیل فسر).
34 زبیدی، تاج العروس؛ فیروزآبادی، القاموس المحیط (ذیل فسر).
35 ابن فارس، معجم مقاییس اللغه (ذیل فسر).
36 فیروزآبادی، القاموس المحیط؛ ابن منظور، لسان العرب (ذیل فسر).
37 زبیدی، تاج العروس (ذیل فسر).
38 برای اطلاعات بیشتر به روش شناسی تفسیر قرآن، ص ? تا ??? مراجعه شود.
39 راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ، مقدمه جامع التفاسیر، ص93.
40 شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 4.
41 استرآبادی، محمدامین ، الفوائد المدنیه، ص 128
42 شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج 18، ص 129
43 محمدبن حسن حرّ عاملی، الفوائد الطوسیه، ص 63 ـ 195
44 همان، ص 163، 177، 183 و 186
45 جفعربن کمال الدین از معاصران شیخ حرّ عاملی، (م 1088 هـ.) ابتدا در شیراز بود و سپس به حیدرآباد هند رفت و در آن جا مرجعیت عمومی یافت و در همان جا وفات کرد. ،ریحانه الادب، ج 1، ص 230
46 وی ظاهراً سیدمحمد، معروف به سید میرزای جزائری از مشایخ علّامه مجلسی و شیخ حرّ عاملی و سید نعمت اللّه محدث جزائری، مؤلف کتاب جوامع الکلم یکی از مجامع حدیثی متأخر، باشد. ، شیخ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج 5، ص 253، رقم 1213
47 بحرانی، یوسف بن احمد ، الدرر النجفیه، ص 169
48 اسماعیل ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، بیروت، دارالمعرفه، 1415، ج 1، ص 4.
49 طباطبائی، محمدحسین ، المیزان فی تفسیر القرآن، ج1، ص 6.
50 همان، ج 3، ص 77.
51 ذهبی، محمدحسین ، التفسیر و المفسرون، ج 2، ص 533.
52 یوسف/ 2.
53 ابراهیم/ 4.
54 “شَهرُ رمضانَ الّذی اُنزِلَ فیهِ القرآنُ هُدی للنّاسِ و بَینات مِن الهُدی و الفُرقان”(بقره: 185) “هَذا بیانٌ للنّاسِ و هُدی وَ موعِظَهٌ للمُتَّقین”(آل عمران: 138)
55 “ولَقَد یسَّرنا القرآنَ لِلذِّکرِفَهَل من مُدَّکر”(قمر: 17، 22، 32و40)
56 “کتابٌ أَنزلْناهُ اِلَیک مُبارک لیدَّبَّروا آیاتِهِ و لِیتذَّکر اوُلوُا الالباب”(ص: 29)
57 “أَفَلا یتَدَّبَّرون القُرآنَ أَم علی قلوب أقفالُها”(محمد: 24)
58 “أَفَلا یتَدَبَّرونَ القرآنَ ولو کانَ من عندِ غیرِاللّهِ لَوَجَدوا اِختِلافاً کثیراً”(نساء: 82)
59 آل عمران/ 7.
60 البرهان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 21، حدیث 5.
61 نساء: 59
62 نهج البلاغه، نامه 53، ص 332.
63 تمسّک در لغت، به اخذ، تعلّق و اعتصام معنا شده است. المصباح المنیر، ص 573، و اخذ و تعلّق و اعتصام به چیزى، یک صورت حسى دارد و یک صورت معنوى. با توجه به این که قرآن کریم کتاب هدایت است و در این حدیث، گم راه نشدن بر تمسّک به قرآن و عترت مترتّب شده، روشن است که صورت معنوى آن مراد است و صورت معنوى آن این است که انسان معارف واحکام قرآن را بفهمد و با علاقه تمام، به آن التزام قلبى وعملى داشته باشد.
64 زیرا تمسّک معنوى به قرآن متقوّم به فهم معارف و احکام آنو در صورت ابهام، تلاش براى رفع ابهام در حدّ توان است.
65کلینى، محمدبن یعقوب ، اصول کافى، ج2، ص573، کتاب فضل القرآن، حدیث 2.
66 در کتاب البرهان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 28، باب 14 ذیل عنوان “بابِ انّ کلَ حدیث لا یوافق القرآنَ فهو مردود” سیزده روایت از روایات عرضِ اخبار بر قرآن آورده شده است.
67 این روایات را در این مصادر بنگرید: اصول کافی، ج 1، ص 120، کتاب “فضل العلم” باب اختلاف الحدیث، حدیث 10 / وسائل الشیعه، ج 18، ص 76، باب “وجوه الجمع بین الاحادیث المختلفه” حدیث 1، ص 80، حدیث 19، ص 82، حدیث 21، ص 84، حدیث 29، ص 89، حدیث 38.
68 مانند روایت عبدالله بن سنان از امام صادق? که فرمود: “المسلمونَ عندَ شروطِهم اِلاّ کلَّ شرط خالفَ کتابَ الله عزّوجل فلا یجوز”وسائل الشیعه، ج 12، ص 353، باب 6 ازابواب “خیار” حدیث 2 / به حدیث های 1، 3و 4 همان باب نیز بنگرید.
69 بقره: 110
70 بقره: 177
71 بقره: 277
72 بقره: 238
73 بقره: 153
74 مدّثّر: 42 و 43
75 فصلّت: 6 و 7
76 بقره: 125
77 نور: 2
78 عروسى حویزى، عبد على بن جمعه‏، نورالثقلین، ج 3، ص 569، الحر العاملی، وسائل الشیعه، ج 18، ص 348
79 نساء: 101
80 بقره: 158
81 نحل: 44
82 جمعه: 2
83 شیخ حرّ عاملی در وسائل الشیعه، ج 18، ص 129 تنها در باب 13 از ابواب صفات قاضی، 82 روایت از این روایات را گردآوری کرده است.
84 مائده /67.
85 رشیدالدین ،میبدی ،کشف الأسرار و عده الأبرار، ج‏3، ص: 180
86 طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه مترجمان‏، ج‏7، ص: 117
87 “من حدّثک ان محمدا? کتم شیئا من الوحی فقد کذب، و الله عز و جل یقول: یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیک مِنْ رَبِّک وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ ازال عز و جل التوهّم ان النبی? کتم شیئا من الوحی للتقیه. ”
88 سیوطی، جلال الدین‏، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج‏2، ص: 298 تفسیر المنار ج 6 ص 463. أخرج ابن مردویه و الضیاء فی المختاره عن ابن عباس قال سئل رسول الله? أی آیه أنزلت من السماء أشد علیک فقال کنت بمنی أیام موسم و اجتمع مشرکوا العرب و افناء الناس فی الموسم فنزل علی جبریل فقال یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیک مِنْ رَبِّک وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ الله یعْصِمُک مِنَ النَّاسِ قال فقمت عند العقبه فنادیت یا أیها الناس من ینصرنی علی أن أبلغ رساله ربی و لکم الجنه أیها الناس قولوا لا اله الا الله و أنا رسول الله إلیکم و تنجوا و لکم الجنه قال فما بقی رجل و لا امرأه و لا صبی الا یرمون علی بالتراب و الحجاره و یبصقون فی وجهی و یقولون کذاب صابئ فعرض علی عارض فقال یا محمد ان کنت رسول الله فقد آن لک أن تدعو علیهم کما دعا نوح علی قومه بالهلاک فقال النبی? اللهم اهد قومی فإنهم لا یعلمون و انصرنی علیهم ان یجیبونی إلی طاعتک فجاء العباس عمه فأنقذه منهم و طردهم عنه قال الأعمش فبذلک تفتخر بنو العباس یقولون فیم نزلت إِنَّک لا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لکنَّ الله یهْدِی مَنْ یشاءُ هوی النبی? أبا طالب و شاء الله عباس بن عبد المطلب‏.
89 “ما کانَ عَلَی النَّبِی مِنْ حَرَجٍ فِیما فَرَضَ الله لَهُ سُنَّهَ الله فِی الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ کانَ أَمْرُالله قَدَراً مَقْدُوراً الَّذِینَ یبَلِّغُونَ رِسالاتِ الله وَ یخْشَوْنَهُ وَ لا یخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا الله وَ کفی‏ بِالله حَسِیباً سوره احزاب آیه 39.
90 طباطبایی، المیزان، ترجمه موسوی همدانی، ج‏6، ص: 63و62
91 آلوسی، سید محمود، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم‏، ج‏3، ص: 355 یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ أی أوصل الخلق ما أُنْزِلَ إِلَیک أی جمیع ما أنزل کائنا ما کان مِنْ رَبِّک أی مالک أمرک و مبلغک إلی کمالک اللائق بک، و فیه عده ضمنیه بحفظه? و کلاءته أی بلغه غیر مراقب فی ذلک أحدا و لا خائف أن ینالک مکروه أبدا وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ أی ما أمرت به من تبلیغ الجمیع و سیوطی جلال الدین‏، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ، ج‏2، ص: 299، و أخرج ابن جریر و أبو الشیخ عن سعید بن جبیر قال لما نزلت یا أَیهَا الرَّسُولُ إلی قوله وَ الله یعْصِمُک مِنَ النَّاسِ قال رسول الله? لا تحرسونی ان ربی قد عصمنی‏.
و أخرج ابن جریر و ابن مردویه عن عبد الله بن شقیق ان رسول الله? کان یعتقبه ناس من أصحابه فلما نزلت وَ الله یعْصِمُک مِنَ النَّاسِ فخرج فقال یا أیها الناس احلقوا بملاحقکم فان الله قد عصمنی من الناس‏‏.
و أخرج ابن جریر عن محمد بن کعب القرظی قال کان رسول الله? إذا نزل منزلا اختار له أصحابه شجره ظلیله فیقیل تحتها فأتاه أعرابی فاخترط سیفه ثم قال من یمنعک منی قال الله فرعدت ید الاعرابی و سقط السیف منه قال و ضرب برأسه الشجره حتی انتثرت دماغه فانزل الله وَ الله یعْصِمُک مِنَ النَّاسِ‏.
92 طباطبایی، ، المیزان، ترجمه موسوی همدانی ج‏6، ص: 65
93 همان
94 همان
95 طباطبایی، المیزان، ترجمه موسوی همدانی، ج‏6، ص:

دیدگاهتان را بنویسید