پایان نامه با واژه های کلیدی ورزشکاران، لاکتات خون

که در آنها عضلات بزرگ تر پاها درگیر فعالیت هستند، توده عضلات کمتری به فعالیت واداشته و پاسخ قلبی نسبتا منحصر به فردی تولید می‌شود. (گائینی ، 1383)
2-1-27 حجم ضربه‌ای و برون ده قلبی
سوخت و ساز عضله هنگام فعالیت ورزشی تا حد زیادی افزایش می‌یابد. این افزایش بارز با افزایش خیلی سریع در برون ده قلبی تامین می‌شود. همانطور که پیش از این نیز درباره تواتر قلبی گفته شد، افزایش گردش خون به سرتاسر بدن، بازگشت وریدی را نیز افزایش می‌دهد. این امر به نوبه خود باعث افزایش حجم پایان دیاستولی می‌شود و این بدان معنی است که به ازای یک کسر تزریقی معین، حجم ضربه‌ای نیز افزایش خواهد یافت. به علاوه به دلیل افزایش انقباض پذیری میوکارد بطنی، کسر تزریقی قلب هنگام فعالیت ورزشی افزایش می‌یابد. که به نوبه خود حجم ضربه‌ای را بیشتر افزایش می‌دهد. برای مثال هنگام استراحت کسر تزریقی تقریبا 60 درصد VO2maxو حجم ضربه‌ای احتمالا معادل 80 میلی لیتر است. هنگام فعالیت ورزشی با شدت 60 درصد، کسر تزریقی تقریبا 85 درصد است و حجم ضربه‌ای می‌تواند تا 150 میلی لیتر افزایش یابد.
همانطور که در شکل زیر نیز ملاحظه می‌گردد، حجم ضربه‌ای در افراد نسبتا تمرین نکرده متناسب با افزایش شدت فعالیت ورزشی از سطح استراحتی تاتقریبا 50 درصد VO2max، افزایش می‌یابد و سپس به فلات می‌رسد. حجم ضربه‌ای در افراد تمرین کرده تا زمان رسیدن به VO2max همچنان افزایش می‌یابد. که با افزایش بارز بازده قلبی و VO2max همسو است. این پاسخ‌ها نوعا به آن دسته از فعالیت‌های ورزشی اختصاص دارند که در وضعیت ایستاده ( عمودی) اجرا می‌شوند. پژوهش‌های انجام شده در افرادی که در وضعیت درازکش یا طاقباز به فعالیت پرداخته اند، نشان میدهد حجم‌های ضربه‌ای بیشینه در شروع فعالیت ورزشی به دست می‌آید. و دلیل آن احتمالا کمتر بودن فشارهای هیدرواستاتیک است که مقاومت را در برابر بازگشت وریدی به قلب کاهش می‌دهد. (گائینی ، 1383).
2-2 پیشینه تحقیق
2-2-1 پیشینه داخلی
محروقی (1375) در تحقیقی با عنوان اثر افزایش مصرف کربوهیدرات در بالا بردن توان جسمی ورزشکاران و اثرات مثبت و منفی بعضی از محرکهای دیورتیک از جمله کافئین در انواع مختلف ورزشها عنوان می‌دارد تغذیه ی ورزشی از جمله شاخه‌ها و زیرگروههای علم ورزش است که به مطالعه ی علمی وضعیت تغذیه‌ای ورزشکاران در تمرینات و مسابقات پرداخته و دستورالعمل‌هایی را برای تغذیه قبل، در حین و بعد از تمرین آنها تدارک می‌بیند.
محبی (1381) در تحقیقی با عنوان اثر هیپرگلیسمی بر متابولیسم کربوهیدرات در طول یک فعالیت شدید استقامتی به این نتیجه دست یافت؛ که بدین منظور هشت آزمودنی مرد ورزشکار برای دو نوبت و در هر نوبت به مدت 120 دقیقه روی دوچرخه ارگومتر با شدت تقریبا 70 درصد از حداکثر اکسیژن مصرفی، در (max2 VO )رکاب زدند. در 30 دقیقه قبل از شروع ورزش و زمان ورزش غلظت گلوکز خون آزمودنی‌ها مورد محاسبه قرار گرفت.
افرونده (1386)، در تحقیقی با عنوان بررسی تاثیر مصرف کربوهیدرات بر پاسخهای التهابی، بدنبال تمرین مقاومتی معین در مردان غیر فعال دانشگاه، بیان می‌کند که مصرف کربوهیدرات‌ها به عنوان یک ماده درشت مغذی اثر مثبتی بر پاسخ‌های التهابی، در تمرینات مقاومتی معین در مردان غیر فعال داشته است.
هم چنین آقای جواد پوروقار در سال 1370 اثر مصرف گلوکز، ساکاروز و فروکتوز را بر تغییرات قند خون پس از فعالیت هوازی مورد بررسی قرار داد. در تحقیق ایشان که بر روی ده دانشجوی پسر صورت گرفت، آزمودنیها مسافت 3200 متر را در زمان 20 دقیقه با ریتم مشخص دویدند. با انجام 4 مرحله نمونه گیری خون مشخص شد که مصرف گلوکز، فروکتوز و ساکاروز 30 دقیقه قبل از فعالیت ورزشی هوازی، فعالیتی که 20 دقیقه با ریتم مشخص انجام شود، نه تنها نمی تواند میزان قند خون را بالا نگه دارد، بلکه موجب کاهشی به میزان 19/27 درصد در کل آزمودنیها می شود.
2-2-2 بیشینه خارجی
سوجیورا و همکاران52(1998) در تحقیقی با عنوان اثرات مصرف گلوکز و فروکتوز، بر بهبود عملکرد سرعتی در حین انجام تست وینگیت 40 ثانیه‌ای که به دنبال 90 دقیقه فعالیت ورزشی متناوب و یا مداوم انجام شده بود را بررسی کردند؛ نتایج نشان داد که توان میانگین در گروه گلوکز بالاتر از گروه فروکتوز بود و بنابراین حاکی از اثرات مثبت مصرف گلوکز در بین نیمه یک فعالیت ورزشی90 دقیقه ای، بر بهبود عملکرد سرعتی بود.
هاف53 (2003) در مقاله‌ای تحت عنوان مکمل‌های کربوهیدرات و آموزش مقاومت بیان می‌دارد مصرف یک رژیم پرکربوهیدرات، ذخایر انرژی را افزایش می‌دهد و یک نوشابه ورزشی پرکربوهیدرات می‌تواند در زمان شرکت در دوهای سرعت تکراری سبب بهبود عملکرد شود شایسته ذکر است که تخلیه گلیکوژن در افرادی که سطوح ذخایر گلیکوژن آنها، قبل از شروع ورزش پایین‌تر از حد معمول می‌باشد، منجر به خستگی زودتر می‌شود.
اولسون54(2004) در تحقیقی با عنوان بررسی تغییرات کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها بر عملکرد ورزشکاران‌هاکی در مسابقات دانشگاهی، بیان می‌دارد که تخلیه ذخایر گلیکوژن عضله سبب محدودیت مدت زمان اجرای عملکرد ورزشی می شود. چندین تحقیق نیز فواید جایگزینی قندها را در حین ورزشهایی که بیش از یک ساعت به طول می‌انجامد را نشان داده‌اند و خاطرنشان کرده‌اند که حداکثر فواید از نوشیدنی‌های محتوی قند 8-6 در صد بدست می‌آید و این غلظت به جای فروکتوز، باید متشکل از گلوکز، ساکاروز و یا پلیمرها‌ی گلوکز باشد. این ترکیبات (پلیمرها‌ی گلوکز) سریعتر از فروکتوز جذب شده و سبب بهبودی بیشتر عملکرد می‌شوند.
عامل دیگری که باید در طراحی نوشابه‌های ورزشی حاوی کربوهیدرات لحاظ شود، اسمولالیته می‌باشد. کربوهیدرات سبب افزایش اسمولالیته محلول شده و به این ترتیب، سبب کاهش سرعت تخلیه معده و افزایش جریان آب به سمت روده می‌شود. شایان ذکر است که اسمولالیته اکثر نوشیدنی‌های کربوهیدراتی/ الکترولیتی موجود در بازار، نزدیک به اسمولالیته مایعات بدن انسان می باشد. بنابراین، این نوشیدنیها هیچ‌مشکلی ایجاد نمی‌کنند.
آدریانا55(2005) در تحقیقی با عنوان اثر حاد نوشابه‌های انرژی زا در عملکرد فیزیکی و شناختی ورزشکاران مرد عنوان می‌دارد. امروزه استفاده از مکملها و نوشابه‌های ورزشی و انرژی زا در بین ورزشکاران شیوع زیادیپدا کرده است. در ایالات متحده سالانه 2/1 میلیون دلار برای خرید نوشابه‌های ورزشی هزینه می شود. که هر کدام ادعای بهتر بودن نسبت به سایر محصولات را دارند. ورزشکاران عقیده دارند که مصرف نوشابه‌های ورزشی به خاطر دارا بودن ترکیبات ارگوژنیکی مثل قندها، کافئین، کراتین، سدیم، بیکربنات و تورین56 می تواند عملکرد آنان را در حین تمرین یا مسابقه افزایش دهد.
آیبریلی 57و همکاران (2005) در تحقیقی با عنوان اثر مصرف نوشیدنی‌های شیرین با قند پایین بر بروز اختلال در متابولیسم گلوکز و چربی و ترویج التهاب در مردان جوان سالم عنوان می‌دارد مصرف نوشیدنی‌های شیرین با قند پایین باعث اختلال در متابولیسم گلوکز و چربی و ترویج التهاب در مردان جوان سالم، یک کارآزمایی بالینی تصادفی است.
آمانا58 (2005) در تحقیقی با عنوان بررسی اثر نوشابه‌های انرژی زا در عملکرد دوچرخه سواران ورزشکار مرد عنوان می‌دارد که هیچ گونه شواهدی برای حمایت از فواید مصرف آن دسته از نوشابه‌های ورزشی که حاوی مقادیر کربوهیدرات کمتر از 10 درصد می‌باشند، در بهبود عملکرد ورزشی وجود ندارد.
خان نا59 (2005) در تحقیقی با عنوان اثر مکمل نوشیدنی‌های حاوی الکترولیت/ کربوهیدرات روی عملکرد ورزشی، ‌حذف لاکتات و پاسخ قلبی عروقی ورزشکاران بیان می‌دارد که بدون شک افزایش ذخایرکربوهیدرات قبل از اجرای ورزشی به طرق مختلف نظیر رژیم غذایی پرکربوهیدرات یا بارگیری گلیکوژن، روند تخلیه این ذخایر هنگام اجرای ورزش‌های استقامتی طولانی مدت را به تاخیر می اندازد. که با اجرای کار بیشتر قبل از شروع خستگی که هدف اصلی ورزشکاران استقامتی است، همراه است. در فعالیتهای کمتر از 60 ثانیه، فرصت کافی برای به حداکثر رسیدن غلظت اسید لاکتیک در خون وجود ندارد. دفع لاکتات، تاخیر در بروز خستگی و بهبود اجرا از عواملی هستند که بازگشت به حالت اولیه می‌تواند بر آنها مؤثر باشد. پژوهش‌های متعددی اثرات بازگشت به حالت اولیه فعال و غیر فعال را طی دوره‌های تمرینی مکرر شدید، با فاصله زمانی متفاوت بر توان بی هوازی، لاکتات خون و ضربان قلب را بررسی کرند. محتوای کربوهیدرات هر نوشیدنی، وابسته به حجم نوشیدنی مصرف شده و درصد قند موجود در نوشیدنی، می‌باشد.
نوزاکی60 (2009)اثر تیامین، تیترا هیدروفورفولی، ‌دی سولفید بر متابولیسم انرژی و عملکرد فیزیکی در حال بارگذاری زمان خستگی و بهبود آن در موش‌های مورد مطالعه، بیان می‌دارد که رواج ورزشها تا حد زیادی بعلت مهارتهای برجستهی ورزشکاران حرفهای میباشد. که میتواند تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار گیرد. یکی از این عوامل خستگی است، که میتوان گفت مهمترین عامل تأثیرگذار بر اجرا میباشد. خستگی مفهوم پیچیدهای است که هم شامل عوامل روانشناختی و هم عوامل فیزیولوژیک می‌شود.
سیون پی پر 61(2012) در تحقیقی با عنوان اثر فروکتوز در وزن بدن در مطالعات تغذیه کنترل شده ‌در یک بررسی سیستماتیک و متا آنالیز، عنوان می‌دارد که یک رابطه منفی مابین محتوای قند و سرعت تخلیه معده وجود دارد. از سوئی، هرچه حجم مایع نوشیده‌شده بیشتر باشد، سرعت تخلیه معده سریع‌تر خواهد بود. اکثر نوشیدنی‌های ورزشی، حاوی کربوهیدرات 8-6 درصد می‌باشند. تفاوتهای مابین سرعت تخلیه گلوکز از معده در مقایسه با ساکاروز یا مالتودکسترین ناچیز می‌باشند. معلوم شده است که فروکتوز سرعت تخلیه معده را افزایش می‌دهد، ولی می‌تواند باعث بروز مشکلات گوارشی‌شود. بنابراین به منظور حفظ وضعیت هیدراسیون بدن در شرایط طبیعی، یافتن یک تعادل مناسب مابین نوع و مقدار قند نوشیدنیها، امری اجتناب ناپذیر است. تحقیقات پیشگامانه‌ای که توسط گرو62 و لیندهارد (1920) کریستین و‌هانسن63 (1939) انجام شد به وضوح نشان دادند که چربیها و کربوهیدراتها در طی فعالیتهای ورزشی مورد سوخت و ساز قرار می گیرند.(اسکوت64،1989)
از سوی دیگر مطالعات انجام شده توسط لامپ و بودیس65 نشان می دهد اگر نوشیدنی کربوهیدراتی بلافاصله قبل از تمرین خورده شود، می تواند سطح گلوکز خون را هنگام تمرین حفظ کند یا بالا برد. این افزایش سطح گلوکز منجر به تحریک ورزشی برای تراوش هورمونها شده که به نوبه خود موجب افزایش انسولین می شود و امکان جمع آوری گلوکز خون را فراهم می سازد. لذا در مقابل خوردن مکمل گلوکز 45-15 دقیقه قبل از تمرین، مصرف کربوهیدرات بلافاصله قبل از تمرین طولانی به حفظ سطوح عادی گلوکز کمک کرده یا باعث افزایش سطح گلوکز خون و تاثیرگذاری مثبت بر استقامت هنگام تمرین طولانی مدت می شود (داویس66،1990).
در حالی که نتایج تحقیقاتی که توسط گلیسون و همکارانش67 در سال 1986 و شرمن و همکارانش68 در سال 1989 انجام شده، نشان می دهد که علی رغم افزایش انسولین در شروع تمرین، به دنبال دریافت غذای کربوهیدراتی قبل از تمرین، غلظت گلوکز خون به سطح عادی بازگشته و فعالیت بهبود می یابد.
پژوهش‌های انجام شده در مورد لاکتات و گلوکز :
زولادز و همکاران (2005) در هشت مرد سالم متعاقب دو ورزش فزاینده میزان گلوکز خون را اندازه گیری کردند. ورزش فزاینده ماکزیمم در حالتی که غذا استفاده می شد، اجرا شد. در حالی که تست ورزشی فزاینده تحت بیشینه تا 150 وات در یک حالت روزه داری اجرا شده بود. نویسندگان نشان دادند که لاکتات و گلوکز خون در

دیدگاهتان را بنویسید