پایان نامه ارشد رایگان با موضوع توسعه روستا، استان فارس، استان مازندران

تحلیل مولفههای اصلی محاسبه گردید.
5. شایان و همکاران (1390) در پژوهشی با عنوان ارزیابی پایداری توسعهی روستایی مطالعه موردی : شهرستان کمبیجان به این نتیجه رسیدند که بعد اجتماعی با ضریب تعیین 752/. ، بیشترین تاثیر را بر سطح پایداری سکونتگاهها داشته است. بر اساس نتایج فن تحلیل عاملی به منظور پایدارسازی سکونتگاههای مورد مطالعه، ارتقای مشارکت مردم در تصمیم گیری محلی، سهولت دسترسی به خدمات بهداشتی- درمانی، آموزشی و اقتصادی، مقاومسازی مساکن، ساماندهی دفع زباله، افزایش بازده تولید و سطح اشتغال گریزناپذیر هستند. تلفیق و ترکیب معیارها و تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده روشهای شاخص وزنی و آزمونهای مناسب در نرمافزار Spss انجام شده است.
6. یافتههای حاصل از پژوهش تقدیسی و بسحاق (1391) در مطالعه تحلیل و ارزیابی پایداری کشاورزی در مناطق روستایی و بررسی نقش کشاورزان مطالعه موردی: منطق روستایی شهرستان ازنا، از طریق تجزیه و تحلیلهای آماری در نرم افزار Spss نشان میدهد که بین چهار دهستان شهرستان ازنا از نظر میزان بهکارگیری و رعایت اصول کشاورزی پایدار تفاوت معنیداری وجود دارد. همچنین در نتایج حاصل از رگرسیون چندگانه به روش گام به گام، چهار عامل سطح تحصیلات، مهارتهای اطلاعاتی، انگیزه پیشرفت و درآمد حاصل از محصول حدود 40 درصد از تغییرات متغیر پایداری کشاورزی را توضیح میدهند.
7. علی بیگی و بابلی (1387) در پژوهشی با عنوان ارزیابی پایداری گندمگاران آبی شهرستان سر پل ذهاب: الگوی DSR، دریافتند که 11 شاخص از شاخصهای مورد مطالعه در سطح پایداری ناچیز قرار داشتند، بر اساس تحلیل تاکسونومی، پایداری 75 درصد از روستاهای مورد مطالعه در سطح ناچیز و متوسط قرار داشتند. نتایج تحقیق نشان داد که متغیرهای میزان تحصیلات، سطح زیر کشت بقولات، مساحت زمین، تمایل به استخدام کارگر، عضویت در تعاونی و سن کشاورزان میتوانند متغیرهای پیشبینی کنندهی میزان پایداری کشاورزی گندمکاران باشند. بر اساس یافتههای تحقیق، استفاده از سیستمهای آبیاری تحت فشار، اجرای روش های ارگانیک، افزایش سطح زیر کشت محصولات صنعتی و گسترش تنوع منابع تامین درآمد کشاورزان جهت دستیابی به پایداری کشاورزی پیشنهاد می شوند.
8. بدری وهمکاران (1391) در مقالهای که در خصوص رتبهبندی سطح پایداری نقاط روستایی براساس مدل وایکور (مطالعه موردی: روستاهای شهرستان فسا-استان فارس) انجام دادند، نتایج تحقیق نشان داد که این روش برای حل مسائل تصمیم گسسته، برمبنای انتخاب بهترین گزینه از میان گزینههای موجود براساس رتبهبندی از قابلیت بالایی برخوردار است.
9. فرجی سبکبار و همکاران (1390) در مطالعهای تحت عنوان سنجش کیفیت زندگی در مناطق روستایی: مطالعه موردی دهستان آقبلاغ استان زنجان به این نتیجه رسیدند که بر اساس شاخصهای کیفیت زندگی، روستای ممقان دارای بالاترین و روستای ارقین دارای پایینترین سطح کیفیت زندگی در منطقه شناخته شدند، که نشان دهنده وجود تفاوتهای فضایی به لحاظ کیفیت زندگی در میان روستاییان منطقهی مورد مطالعه است. الویت بندی مناطق روستایی بر اساس سطح کیفیت زندگی با استفاده از مدل وایکور و AHP انجام شد.
10. نتایج تحقیق عمانی و چیذری (1385) درباره تحلیل پایداری نظام زراعی گندمکاران نشان میدهد که سطح سواد، دانش فنی، دانش کشاورزی پایدار، میزان اراضی زیر کشت آبی، میزان اراضی زیر کشت دیم، کل زمین تحت مالکیت، زمین زیر کشت گندم، درآمد محصول، منزلت اجتماعی و هنجار اجتماعی، مشارکت اجتماعی و میزان استفاده از کانالهای ارتباطی با پایداری نظام زراعی رابطه مثبت و معنی داری دارد.
11. مقصودی و همکاران (1386) پایداری نظام کشت سیبزمینی را مورد بررسی قرار دادهاند. نتایج تحقیق نشان میدهد که 78/66 درصد از نظامهای کشت در گروه نسبتاً قرار دارند. همچنین بین متغیرهایی چون سابقه کار کشاورزی، سابقه کشت سیبزمینی و استفاده از آیش، رابطههای مثبت و معنیداری با پایداری کشت سیبزمینی دارند ولی میزان مصرف کود شیمیایی رابطه منفی معنیداری دارد.
12. نتایج تحقیق شاهی و همکاران (1388) در مقالهی ارزیابی وضعیت حفظ پایداری نظام زراعی گندمکاران تحت پوشش تعاونیهای تولید استان فارس نشان داد که تعاونیهای تولید سه شهرستان ارسنجستان، مرودشت و داراب (چشمه عروس، ارسنجستان، نقش رستم، رودبال و رحمت) در گره ناپایدار، تعاونیهای تولید دو شهرستان لار و اقلید (سبزدشت، کلوان و ایثارگران) در گروه نیمه پایدار و تعاونیهای تولید شهرستان آباده (میثاق) در گروه پایدار دستهبندی گردیدند .همچنین نتایج حاصل از پایداری مزارع مورد مطالعه نشان داد که 26/7 درصد مزارع در سطح ناپایدار، 43/1 درصد در سطح نیمه پایدار و 30/2 درصد مزارع در سطح پایدار قرار دارند. تحلیل دادههای این تحقیق با استفاده از تحلیل کلاستر، جهت سنجش میزان پایداری در سطح مزارع گندمکاران منتخب صورت گرفت.
13. عسگری و همکاران (1391) به منظور بررسی ارزیابی پایداری کشاورزی با استفاده از شاخصهای پایداری دریافتند که شاخصهای پایداری، دارای ویژگیهای قابل سنجش و اندازهگیری مرتبط با پایداری یک نظام میباشند و اولین قدم برای رسیدن به پایداری در نظامهای کشاورزی ارزیابی میزان پایداری آنها میباشد. برای کمیسازی میزان پایداری اگرواکوسیستمها و شرایط موجود در آنها وجود دارد که هریک از این روشها، سنجهها و شاخصهای متفاوتی را در زمینه اجتماعی، اقتصادی و محیطی بررسی میکنند. تا نهایتاً به درجه اگرواکوسیستمها از نظر تولید، کارایی و خودگردانی دست یابیم، که این خود لازمه رسیدن به توسعه پایدار است.
14. سامی و همکاران (1390) در بررسی یک مدل فازی جهت تحلیل پایداری سیستمهای کشاورزی دریافتند که با توجه به توانایی سیستمهای استنتاج فازی جهت کار با دادههای مبهم و همچنین شبیهسازی نظر متخصصین، رویکرد استفاده از مدلهای فازی جهت تحلیل پایداری در سالهای اخیر توسعهیافته است. در این مطالعه مدلی جهت ارزیابی سیستمهای تولید زراعی بر مبنای منطق فازی با توجه به نظر کارشناسان و مطالعات گذشته تدوین گردید. مدل مزبور دارای 6 شاخص شامل 13 فاکتور ورودی میباشد که در نهایت خروجی به صورت یک عدد کمی بین صفر و یک تحت عنوان شاخص پایداری کل ظاهر گردد. توانایی و کارایی مدل ساخته شده طی یک مطالعه موردی در دو سیستم زراعی مکانیزه گندم و ذرت در کشت صنعت شهید رجایی دزفول بررسی و مورد اثبات قرار گرفت.
15. خسروبیگی و همکاران (1390) مطالعهای در خصوص سنجش و ارزیابی پایداری در مناطق روستایی با استفاده از تکنیک تصمیمگیری چند متغیره فازی- تاپسیس به این نتیجه رسیدند که رویکرد ارزیابی یکپارچه و در زیر مجموعه آن ارزیابی چند متغیره بر اساس تکنیک تاپسیس فازی برای مطالعه در نظر گرفته شد و روستای شهرستان کمبیجان به عنوان مطالعه موردی برای پژوهش انتخاب شد و پس از انجام محاسبات نتایج نشان دادند که به ترتیب روستاهای فضلآباد و علیآباد با امتیازهای 696/0 و 666/0 میزان پایداری بالا و روستاهای کسرآصف و چالمیان سطح پایداری کمتری در قیاس با سایر سکونتگاهها دارند.
16. پورطاهری و همکاران (1388) در تحقیقی با عنوان سنجش و الویتبندی پایداری اجتماعی مناطق روستایی با استفاده از تکنیک رتبهبندی براساس تشابه حل ایدهآل فازی (مطالعه موردی: دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان خدابنده) که بررسی نظری نوشتارهای توسعه پایدار و پایداری اجتماعی، طراحی وسنجش شاخصهای ذهنی پایداری اجتماعی با استفاده از مدل تاپسیس فازی در سطح 21 روستا و 306 خانوار نمونه در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان خدابنده انجام شد، نشان داده است که شاخصهای ذهنی و نیز مدل به کارگرفته شده، به خوبی توانستهاند واقعیات جامعه روستاهای نمونه را تبیین کنند، به گونهای که در نهایت پس از اجرای مدل بر اساس شاخصهای ذهنی پایداری اجتماعی، روستای آقچهقیا بالاترین و روستای ورجوشان پایینترین میزان پایداری اجتماعی در بین روستاهای نمونه را ارائه کرده اند.
17. عامری سیاهوئی و همکاران (1390) مطالعهای در خصوص پایداری و توسعه روستایی در بخش شهاب شهرستان قشم انجام دادند که روش به کار گرفته شده در این نوشتار، توصیفی تحلیلی _کمی است و با استفاده از اطلاعات و شاخصهای موثر در توسعه روستایی، مورد بررسی واقع شدند. نتایج حاکی از آن است که روستاهای غرب جزیره از کمترین امکانات آموزشی، بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی برخوردار میباشد. نتایج بررسیها حاکی از بالابودن نرخ مهاجرت در این روستاها است. با استفاده از مدلهای موریس وتاکسونومی رتبهبندی روستاهای بخش شهاب صورت گرفت.
18. آقایی (1390) در پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان ارزیابی پایداری نظامهای کشت برنج در شهرستان ساری استان مازندران به این نتیجه رسید که در مقایسه پایداری نظامها با آستانه، نظام کشت برنج – کلزا از نظر شاخص امنیت اجتماعی پایدار، از نظر مدیریت آب و خودبسندگی اعتبار دارای پایداری مشروط ولی از نظر سایر شاخصهای مورد بررسی ناپایدار بوده است. نظام کشت برنج – رتون از نظر شاخصهای خودبسندگی نیروی کار و خودبسندگی اعتبار و مدیریت آب دارای پایداری مشروط ولی از نظر سایر شاخصها ناپایدار بوده است. نظام کشت برنج- آیش از نظر خوداتکایی دانش پایدار، از نظر خودبسندگی اعتبار دارای پایداری مشروط ولی از نظر سایر شاخصهای ناپایدار بوده است. در بررسی پایداری نظامهای کشت به شیوه ترکیب عددی بر اساس شاخصهای تعیین شده توسط متخصصان، نظام کشت برنج – کلزا پایدارترین نظام میباشد. این تحقیق که شامل سه بخش است، در بخش اول با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی با رهیافت مشارکتی شاخصهای پایداری تعیین شد. در بخش دوم، آستانههای شاخصهای پایداری تعیین شد. در بخش سوم پایداری نظامهای کشت برنج با استفاده از شاخصهای انتخابی و آستانههای آن مورد ارزیابی قرار گرفت.
19. عاقلی و حسینی (1389) در تحقیقی مفاهیم توسعه و توسعه پایدار را به اختصار بیان کردند و شاخصهای ارزیابی توسعه پایدار مرور شد و سپس درجه پایداری توسعه در ایران با کمک مدل فازی و استفاده از شاخصهای مختلف توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی، محاسبه و با سایر کشورها مقایسه شد. طبق محاسبات مقاله برای دوره تطبیقی 2000- 1999درجه پایداری، ضعیف ارزیابی شد.
20. احمدینژاد (1390) پایان نامه کارشناسی ارشد خود را تحت عنوان درجهبندی کشاورزی پایدار گندم در شرکتهای تعاونی تولید در استان همدان انجام داد که پرسشنامه ابزار اصلی این این تحقیق بوده است. برای تجزیه و تحلیل دادههای توصیفی از توزیع فراوانی استفاده شد که نشان داد کشاورزان میزان رضایت زیادی از ارائه بذر اصلاح شده و بازدید از مزرعه توسط شرکتهای تعاونی تولید داشتهاند از آزمون t برای مقایسه سیستم آبیاری بارانی و کرتی از نقطه نظر شاخصهای مورد بررسی استفاده شد و نتایج نشان داد اعضای تعاونی از لحاظ شاخص (عملکرد گندم، تحصیلات، تعداد قطعات، آبرسانی، تعداد محصول تحت تناوب، اراضی تسطیح شده و استفاده از بذر پاش) دارای تفاوت معنیداری از لحاظ آماری بودهاند. ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین سن و سطح تحصیلات رابطهی منفی و معنیداری از لحاظ آماری وجود داشته است. از تجزیه واریانس یکطرفه، روش S.N.K، تحلیل عاملی و تحلیل کلاستر جهت سنجش میزان پایداری کشاورزی در سطح مزارع گندمکاران منتخب استفاده شد. نتایج تحلیل کلاستر نشان داد که شرکت تعاونی به سه طبقه تقسیم شدند که طبقه اول شامل شرکت تعاونی روستای مهاجران و دستجرد، طبقه دوم شامل روستای لالجین و طبقه سوم شامل شرکت تعاونی روستای حسامآباد میشدند.
21. نجفی و زاهدی (1384) در پژوهشی با عنوان مسئله پایداری در

دیدگاهتان را بنویسید