پایان نامه ارشد رایگان با موضوع استان فارس، عوامل موثر، توسعه روستا

شماره 254.
6) آقایی، ر. ارزیابی پایداری نظامهای کشت برنج در شهرستان ساری استان مازندران. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشکده کشاورزی دانشگاه اردبیل. 1390.
7) آمار، ت. رضایی، پ. (1385). بررسی عوامل موثر در تحولات نظام زراعی دهستان رحمت باد (شهرستان رودبار) در دهه 80-1370. پژوهشهای جغرافیایی. شماره 61. صص 101-113.
8) ایروانی، ه. دربان آستانه، ع ر، 1383. اندازهگیری، تحلیل و تبیین پایداری واحدهای بهرهبرداری (مطالعه موردی: گندمکاران استان تهران)، مجله علوم کشاورزی ایران، جلد 35. شماره 1. صص 52-39.
9) بدرقه، ع. بردبار، ب. بردبار، م. سلوکی، م. (1389). توسعه پایدار کشاورزی، تنگناها و راهبردها. همایش ملی سهم کشاورزی و منابع طبیعی در توسعه جمهوری اسلامی ایران.
10) بدری، س. ع. رکن الدین افتخاری، ع. (1382). ارزیابی پایداری: مفهوم و روش. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. شماره 69. صص 9-34.
11) بدری، س. ع. فرجی سبکبار، ح. جاودان، م. شرفی، ح. (1391). رتبهبندی سطح پایداری نقاط روستایی بر اساس مدل وایکور مطالعه موردی: روستاهای شهرستان فسا- استان فارس. جغرافیا و توسعه. شماره 26. صص 1- 20.
12) برنامه عمران ملل متحد، گزارش توسعه انسانی. (1995). غلامحسین صالحنسب، ماهنامه جهاد، سال پانزدهم، شماره 181-180.
13) بسحاق، م. صیدایی، ا. جمینی، د. (1391). تحلیلی بر پایداری اجتماعی مسکن روستایی (مطالع موردی: روستاهای شهرستان ازنا)، فصلنامه علمی-تخصصی برنامهریزی منطقهای، سال دوم، شماره 5.
14) بل، س. مورس، ا. (1386). سنجش پایداری. ترجمه: شاهنوشی، ن. دهقانیان، س. آذرینفر، ی. ویراستار علمی: کهنسال، م. انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد. شماره 482. 264 صفحه.
15) پناهیفر، ف. افخمی، م. سلمانماهینی، ع. 1388. برنامه ریزی توسعه پایدار کشاورزی در دشت میان آب شوشتر. همایش ملی بحران آب در کشاورزی و منابع طبیعی.
16) پورآتشی، م. شعبانعلیفمی، ح. (1390). سازوکارهای ترویج کشاورزی جهت گسترش کشاورزی ارگانیک در راستای توسعه پایدار کشاورزی، سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ایران، دانشگاه فردوسی مشهد، صص 14-1.
17) پورطاهری، م. سجاسیقیداری، ح. صادقلو، ط. (1388). سنجش و الویتبندی پایداری اجتماعی در مناطق روستایی، با استفاده از تکنیک رتبهبندی بر اساس تشابه حل ایدهآل فازی (مطالعه موردی: دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان خدابنده).
18) پیشرو، ح. عزیزی، پ. (1388). توسعه کشاورزی پایدار از طریق پایدارسازی درآمدهای کشاورزی. فصلنامه علمی پژوهش جغرافیای انسانی. سال اول. شماره چهارم.
19) تشکری، م. (1377). پایداری کشاورزی با تعریف و دلالتهای آن در سیاست تجاری و کشاورزی، انتشارات مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی و اقتصاد کشاورزی وزارت کشاورزی، صفحه 5.
20) تقدیسی، ا. بسحاق، م ر. تابستان 1391، فصلنامه علمی- پژوهشی انجمن جغرافیای ایران. دوره جدید. سال دهم. شماره33.
21) جعفریان، م. عبدالحسینپور، ف. (1385). پایداری شهری با نگاهی به ویژگیهای شهرهای ایران، اولین همایش بینالمللی شهر برتر، طرح برتر سازمان عمران و شهرداری همدان، صفحه 5.
22) جمشیدی، م.ت، (1389). تعیین سطوح توسعه کشاورزی و نابرابریهای منطقهای در استان زنجان. مجله تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران. دوره 2-42. شماره 1.صص 78-67.
23) جوانان، ژوپین. (1385) . سنجش پایداری: واکاوی شاخصها.
24) حاتمی سردشتی، ز. جامی الاحمدی، م. مهدوی دامغانی، ع.م. بهدانی، م.ع. (1390). مطالعه پایداری در کشتبومهای زعفران شهرستانهای بیرجند و قاین، نشریه بوم شناسی کشاورزی، جلد 3، شماره 3، صص 405-396.
25) حسنشاهی، ه. ایروانی، ه. کلانتری، خ. (1388). ارزیابی وضعیت سطوح حفظ پایداری نظام زراعی گندمکاران تحت پوشش تعاونی های تولید استان فارس. فصلنامه تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران ، سال چهلم، شماره 2.
26) حسن شاهی، ه. ساداتی، س ا. رضایی، ع. (1388)، تحلیل مدیریت پایدار منابع طبیعی در بین کشاورزان شهرستان بهبهان (مطالعه ای در استان خوزستان). علوم محیطی. سال هفتم. شماره دوم.
27) حسینی، س. م. نادریمهدیی، ک. کلانتری، خ. (1386). بررسی میزان پایداری اکولوژیکی نظام زراعی خرده مالکی در بخش صالحآباد – همدان. مجله علوم کشاورزی ایران. دوره 2-38. شماره 1. صص 98-91.
28) حقشناس کاشانی، ف. سعیدی، ن. (1390). رتبهبندی عوامل موثر بر رقابتپذیری صنعت فرش کشور با روش تاپسیس فازی، مجله علمی پژوهشی تحقیقات بازاریابی نوین، سال اول، شماره اول، صص 154-127.
29) حیاتی، د. کرمی، ع. (1378). سازههای موثر بر دانش کشاورزی پایدار و پایداری نظامهای زراعی (مطالعه موردی گندمکاران در استان فارس). علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی. جلد سوم. شماره دوم.
30)خانکشیپور، غ. ر. (1382). بررسی امکانیابی کاهش هزینههای تولید برنج در ایران. دهمین همایش سالیانه برنج کشور. انجمن حمایت از برنج کشور. وزارت جهاد کشاورزی
31) خسروبیگی، ر. شایان، ح. سجاسی قیداری، ح. صادقلو، ط. (1390). سنجش و ارزیابی پایداری در مناطق روستایی با استفاده از تکنیک تصمیمگیری چند متغیره فازی- تاپسیس. پژوهشهای روستایی. سال دوم. شماره یکم. صص 151- 185.
32) خورسندی، ف. (1386). گلخانه و کشاورزی پایدار. فصلنامه علمی کشاورزی پایدار، سال چهارم. شماره 3.
33) دانایی فرد، ح. الوانی، س. م. آذر، ع. (1387). روششناسی پژوهش کمی در مدیریت: رویکردی جامع. تهران: انتشارات صفار.
34) داوودی، ه. مقصودی، ط. (1390). بررسی دانش کشاورزی پایدار در بین سیبزمینی کاران شهرستان شوشتر. مجله تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران. دوره 2-42. شماره 2. (274-265)
35) دلاور، ع. (1383). مبانی نظری و عملی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی، تهران: انتشارات رشد.
36) راثیتهرانی، ح. (1388). الگوهای توسعه. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. پرتال جامع علوم انسانی. شماره 17. صص 98-107.
37) رهنما، م.ر. (1385). ساماندهی فضاها و سکونتگاههای روستایی جوین. طرح پژوهشی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی. دستگاه اجرایی: جهاد دانشگاهی مشهد.
38) زاهدی، ش ا. نجفی، غ ع. (1384). بسط مفهومی توسعه پایدار. فصلنامه مدرس علوم انسانی. دوره 10. شماره 4.
39) عادلیساردویی، م. حیاتی، ب. ظریفیان، ش. حسینینسب، س.د. محمدرضایی، ر. (1390). مقایسه پایداری عملیات کشاورزی در سبزیجات شهرستان جیرفت(مطالعه موردی پیاز، سیبزمینی و گوجهفرنگی)، نشریه دانش کشاورزی و تولید پایدار، جلد2/21، شماره 1، صص 28-15.
40) سامی، م. شیخ داوودی، م ج. الماسی، م. رشنو، م. (1390). ارائه یک مدل فازی جهت تحلیل پایداری سیستمهای کشاورزی مطالعه موردی. اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار.
41) سرمد، ز. بازرگان، ع. و حجازی، ا. (1385).روشهای تحقیق در علوم رفتاری. تهران: نشر آگاه.
42) سعید، ع. (1382). تجزیه پایداری عملکرد ارقام و لاینهای برنج. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
43) سلمانزادهیزدی، م. (1390). توسعه کشاورزی پایدار از طریق ایجاد امنیت اقتصادی. اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار.
44) شایان، ح. حسینزاده، س ر. حسینزاده، س ر. (1390). ارزیابی پایداری توسعه روستایی مطالعه موردی: شهرستان کمبیجان. جغرافیا و توسعه. شماره24. صص 101-120.
45) صبوری، م ص. ملکمحمدی، ا. (1387). تحلیل سیاستهای برنامههای توسعه کشاورزی به منظور دستیابی به توسعه پایدار کشاوزی کشور. اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایداری در ایران.
46) صبوری، م ص. عمانی، ا ر. (1388). تاثیر فعالیتهای آموزشی و ترویجی بر بهبود مراحل زراعت پنبه (از دیدگاه پنبهکاران دشت گرمسار). پژوهشهای ترویج و آموزش کشاورزی. شماره4.
47) صدیقی، ح. روستا، ک. (1382). بررسی عوامل تاثیرگذار بر دانش کشاورزی پایدار ذرتکاران نمونه استان فارس، مجله علوم کشاورزی ایران، جلد 34، شماره 4، صص 924-913.
48) صدیقی، ح. روستا، ک. (1381). بررسی پایداری نظام زراعی در واحدهای کشاورزی نمونه. مجله کشاورزی. جلد4. شماره 2. صص 60-49.
49) عادلیساردویی، م. حیاتی، ب. ا. ظریفیان، ش. حسینینسب، س. د. (1390). عوامل موثر بر پایداری عملیات کشاورزی در شهرستان جیرفت (مطالعه موردی محصولات: پیاز، سیبزمینی و گوجهفرنگی). نشریه اقتصاد و توسعهکشاورزی (علوم و صنایع کشاورزی). جلد25. شماره 4. صص 468-459.
50) عاقلی، ل. ع. حسینی، م ع. (1389). سنجش پایداری توسعه در ایران با مدل فازی. دهمین کنفرانس سیستمهای فازی ایران.
51) عامری سیاهوئی، ح. ر. رستم گورانی، ا. بیرانوندزاده، م. (1390) . سنجش درجه پایداری و توسعه روستایی در بخش شهاب شهرستان قشم. فصلنامه علمی – پژوهشی نگرش های نو در جغرافیای انسانی. سال سوم. شماره چهارم.
52) عربیون، ا. کلانتری، خ. اسدی، ع. شعبانعلی فمی، ح. (1388) . سنجش سطح پایداری نظام کشت گندم در استان فارس و تعیین عوامل موثر بر آن. علوم و ترویج آموزش کشاورزی ایران. جلد5. شماره 2.
53) عسگری، ر. باندری، ا. خلیلطهماسبی، ب. جامیالاحمدی، م. (1391). ارزیابی پایداری کشاورزی با استفاده از شاخصهای پایداری. اولین همایش ملی بیابان.
54) علایی، ش. الماسیان، ا ر. زاجی، ب. (1387). موانع و راهکارهای دستیابی به کشاورزی پایدار. اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران.
55) علیبیگی، ا. ح. بابلی، م. (1387). ارزیابی پایداری کشاورزی گندم کاران آبی شهرستان سرپل ذهاب: کاربرد الگوی DSR. فصلنامه تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران ، سال سی و نهم، شماره 1.
56) عمانی، ا. ر. چیذری، م. (1385). تحلیل پایداری نظام زراعی گندمکاران (مطالعهای در استان خوزستان). علوم کشاورزی ایران. (ویژه اقتصاد و توسعه کشاورزی). شماره 2-37 . صص 257- 266
57) عنابستانی، ع ا. خسروبیگی، ر. تقیلو، ع ا. شمسالدینی، ر. (1390). سطح بندی پایداری توسعه روستایی با استفاده از فن تصمیمگیری چندمعیاره برنامهریزی توافقی CP (مطالعه مودی: روستاهای شهرستان کمبیجان). فصلنامه علمی پژوهشی جغرافیای انسانی. سال سوم. شماره دوم.
58) فرجی سبکبار، ح. ع . صادقلو، ط. سجاسیقیداری، ح. ا . (1390) . سنجش کیفیت زندگی در مناطق روستایی: مطالعه موردی دهستان آقبلاغ استان زنجان. فصلنامه روستا وتوسعه، سال 14، شماره 4، صص 27- 48.
59) فرهودی، ر. ا. رهنمایی، م. ت. تیموری، ا. (1389). سنجش توسعهی پایدار محلّههای شهری با استفاده از منطق فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه ی موردی: منطقهی17 شهرداری تهران). پژوهشهای جغرافیای انسانی. شماره 77. صص 89 – 110.
60) قدیری معصوم، م. ضیانوشین، م.م. خراسانی، م.ا. (1389). پایداری اقتصادی و رابطه آن با ویژگیهای مکانی-فضایی: مطالعه موردی روستاهای دهستان کوهین شهرستان کبودرآهنگ، فصلنامه روستا و توسعه، شماره 50، ص 1.
61) قربانی، م. یزدانی، س. زارع میرکآباد، ه. (1390). مقدمهای بر کشاورزی پایدار (رهیافت اقتصادی). نقد و بررسی: سمیه قاصدی. کتاب ماه علوم و فنون. دوره دوم. سال پنجم. شماره هشتم.
62) قنبری، ی. برقی، ح. (1387). چالشهای اساسی در توسعه پایدار کشاورزی ایران. پرتال جامع علوم انسانی.
63) کاظمنژاد، م. محمودی، ا. (1382). هزینههای تولید و روند قیمتهای برنج (چالشها، چشم اندازها و راهکارها). دهمین همایش سراسری برنج کشور جهادکشاورزی استان گیلان.
64) کرمی، ع. حیاتی، د. (1377). کشاورزی پایدار در مقایسه با کشاورزی متعارف: سنجش ایستارها. مجله علوم کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان، جلد دوم، شماره اول،

دیدگاهتان را بنویسید