منطقه مورد بررسی

4-4-3 نتایج تخمین مدل برنامهریزی اولیه ( بر اساس قیمتهای بازاری):
نتایج حاصل از بررسی الگوی بهینه کشت منطقه در جدول 4-8 ارائه شده است. طبق نتایج به دست آمده، الگوی بهینه منطقه به صورت برنج، گندم، کلزا، سویا و جو به دست آمد. با توجه به محدودیتهای مورد نظر در این مطالعه، مقدار کشت سویا نسبت به حالت فعلی 45 درصد کاهش و سطح زیر کشت کلزا 27/18 درصد افزایش یافته است. یعنی با توجه به محدودیتهای موجود و همچنین منابع در دسترس، برای دستیابی به الگوی بهینه کشت باید 45 درصد از کشت سویا به عنوان یکی از دانههای روغنی شهرستان را کاهش و 18 درصد کشت کلزا را افزایش داد. همچنین بررسی سطح زیرکشت سایر محصولات مورد بررسی در این مطالعه نشان میدهد که در الگوی بهینه برآورد شده، تنها سطح زیر کشت فعلی برنج در حالت بهینه میباشد و کاشت این محصول با توجه به محدودیتهای موجود، در سطح 40 هزار هکتار کاملا بهینه میباشد. اما برای محصول گندم با 44 درصد افزایش سطح زیرکشت و برای محصول جو با 98 درصد کاهش سطح زیرکشت، میتوان به کشت بهینه این محصولات دست یافت.
همچنین، طبق نتایج جدول 4-8، برای دستیابی به الگوی بهینه طراحی شده لازم است که مقادیر مشخصی از نهادههای قابل خرید مانند انواع کودها و سموم از بازار آزاد فراهم شود که مقادیر مورد نیاز برای شرایط بهینه در ردیف 11-6 این جدول ارائه شده است.
از آنجایی که در مدل برنامهریزی مورد نظر، هدف حداکثر کردن سود حاصل از یک هکتار از محصولات مورد بررسی میباشد، لذا کمترین و بیشترین سطح سود حاصل از یک هکتار از این محصولات که نشان میدهد، در این بازه سطح زیرکشت معرفی شده به عنوان سطح بهینه تغییر نخواهد کرد نیز در جدول 4-8 گزارش شده است (ستونهای Allowable Min. c(j) وAllowable Max. c(j)). سود محاسبه شده برای هر هکتار سویا برای منطقه 68/2627707 است که اگر این مقدار بین 62/1086775 ریال تا 2755145 ریال باشد، مقدار کشت بهینه محاسبه شده برای سویا در همین مقدار خواهد بود. همچنین مقدار سود محاسبه شده برای هر هکتار کلزا به عنوان یکی دیگر از دانههای روغنی منطقه 3092582 ریال میباشد که با تغییر این مقدار سود بین 2932259 ریال تا 114455906 ریال، مقدار سطح زیرکشت در همان مقدار 96/9779 هکتار ثابت خواهد ماند.
بررسی قیمتهای سایهای مدل ارائه شده نشان میدهد که زمین، نیرویکار در فصول بهار، پاییز و زمستان از عوامل محدودکننده در کشت منطقه میباشند. قیمت سایهای محاسبه شده برای هر واحد زمین 5/1000165 ریال میباشد که نشان میدهد کشاورزان منطقه برای به دست آوردن هر واحد اضافی از زمین برای فرآیند تولید، حاضر به پرداخت این مبلغ میباشند. همچنین، قیمت سایهای نیروی کار در فصل بهار به ازای هر روز نفر 09/219858 ریال، برای نیرویکار فصل پاییز 63/42687 ریال و برای نیرویکار فصل زمستان 14/115631 ریال محاسبه شده است.
بررسی خود کفایی محصولات برنج، گندم و جو نیز نشان میدهد که تنها تولید 200 کیلوگرم جو برای کاشت هر هکتار از این محصول برای منطقه مورد بررسی هزینه زیادی را در بر خواهد داشت و با تحمیل کاشت این مقدار از محصول جو، به ازای هر واحد تولید، 12/1533006- ریال برای الگوی منطقه هزینه در بر خواهد داشت.
جدول 4-8: نتایج حاصل از مدل برنامهریزی خطی برای تعیین الگوی بهینه کشت بر اساس قیمتهای بازاری
در شهرستان ساری در سال زراعی 88-1387
ردیف متغیر تصمیم جواب هزینه واحد یا سود سهم کل هزینهکاهش یافته وضعیت پایهای Allowable Min. c(j) Allowable Max. c(j)
1 سویا 36/3849 7/2627707 10115010560 0 basic 62/1086775 2755145
2 کلزا 96/9779 3092582 30245345280 0 basic 2932259 114455906
3 برنج 28/41483 9837224 408080318464 0 basic 7523402 14165839
4 گندم 61/24358 2509535 61128806400 0 basic 2373112 7/2666477
5 جو 200 680402 136080400 0 basic M- 2213408
6 کود ازت 6/1167726 1000- 1167726592- 0 basic 98/2493- 0
7 کودفسفات 592272 1800- 1066089600- 0 basic 96/14641- 0
8 کودپتاس 18/190692 2000- 381384384- 0 basic 31/21804 0
9 علفکش 68/5876 100247- 589119808- 0 basic 7/1556691- 0
10 قارچکش 76/2242 183550- 411660128- 0 basic 5/4578150- 0