منبع پایان نامه ارشد درمورد نگردید، (05/0، معنیداری

له دوم اختلاف معنیداری مشاهده نگردید (05/0P) و همچنین باعث کاهش ضریب تبدیل خوراک در دوره پایانی نسبت به تیمار شاهد شد.
ساریکا وهمکاران (2005)134 گزارش کردند که کارواکرول وتیمول با تاثیر بر روی غشای باکتری اشریشیا کلای و سالمونلا تیفی موریوم، محتویات داخل باکتری را آزادکرده و باعث مرگ سلول ( باکتری)می شوند.
2-7- بررسی منابع گیاهان موجود در اولئوبیوتک
2-7-1- گیاه زنجبیل
نام علمی آن zingibar officinale است .گیاه زنجبیل گیاهی چند ساله و بومی مناطق حاره و از تیره ثعلب است . این گیاه شبیه به برگ نی، گل هایش خوشه ای و زرد رنگ، از ریشه های آن شاخه هایی به شکل نی منشعب می شود و در بیخ آن غده هایی تولید می گردد که که همان زنجبیل معروف است. این گیاه در ایران نمی روید. برگ آن متناوب دراز، نوک تیز و دارای یک دُمبرگ اصلی مشخص واقع در بین رگ برگ های فرعی مایل است.
2-7-1-1- ترکیب شیمیایی
آنالیز ریزوم های تازه زنجبیل وجود 69 ترکیب را نشان داده، که قسمت اعظم ترکیبات شامل ?-Zingberene می باشد. از طرفی ریزوم خشک آن حاوی 60-40% نشاسته،10%پروتیین،10%چربی، 5%فیبر، 10% رطوبت، 4-1% روغن فرارو 8-5% ماده ی رزینی135 و موسیلاژ136 می باشد. و قسمت های دارویی آن ریزوم های تازه یا خشک آن بوده که دارای ترکیبات پیچیده شیمیایی است. روغن فرار این گیاه حاوی مونوپنوئیدها137 (مانند کاففن، بتا_ فلاندرن، نرال138، ژرانیال139 است)، لاکتون های دی ترین(مانند گالانولاکتون140، و سسکویی ترپنوئدها141( مانند آلفا _زینجیبرین142 و آر_ کورکومین143 )است. طعم تند زنجبیل به دلیل وجود ژینژرول های144 مختلف می باشد که از آن جمله می توان 6- ژینژرول اشاره کرد.
2-7-1-2- خواص دارویی
حداقل 2500 سال پیش چینی ها از آن به عنوان یک کمک هضم و در درمان استفراغ و اختلالات خونریزی دهنده ، معالجه زخم معده و روماتیسم استفاده می کردند. طبق نظر حکمای طب سنتی از نظر طبیعت خیلی گرم و کمی خشک است و معتقدند که مقوی حافظه وهاضمه و معده و کبد است، نیروی جنسی را تقویت می کند و بادهای غلیظ معده و روده را تحلیل می برد )معطر و همکاران ،1378).
این گیاه همراه با گیاهان دیگر به عنوان تقویت کننده معده و بدن ، باد شکن و ضد نفخ بکار می رود. همچنین گلودرد، سردرد و پاره ای از انواع دردهای قاعدگی ، آرتریت، تب ناشی از انواع سرماخوردگی ها و آنفلونزا را درمان می کند. عملکرد آن به عنوان عامل ضد التهاب، آنتی اکسیدان، ضد باکتری، ضد ویروس و تقویت کننده سیستم ایمنی به اثبات رسیده است (طهوری،1392 ، ولاگ،1382).
2-7-2- فلفل
2-7-2-1- فلفل سبز، قرمز
نام علمی: Capsicum annuum L.
گیاهی یکساله از تیره سیب زمینی با ساقه افراشته و منشعب است. برگ ها بیضی شکل و براق هستند که از بغل آن ها گل های سفیدی که دُم کوچکی دارند می رویند. زمان گل دهی اواخر بهار تا تابستان است. پس از گل دهی و تلقیح ، میوه که بر حسب ارقام مختلف آن قرمز، زرد یا سبز رنگ است، ظاهر می شود. زمان برداشت طول تابستان و اوایل پاییز است. موطن اصلی این گیاه مناطق حاره و نیمه حاره آمریکاست. نوعی از آن که دارای میوه های کشیده ، قرمز رنگ، تند و سوزاننده است ارزش دارویی دارد. میوه رسیده آن را با دست می چینند و روی سبد پهن می کنند تا پلاسیده شود و قبل از این که کاملاً خشک شود آن را به نخ کشیده آویزان می کنند. عمل آسیاب کردن آن باید با احتیاط کامل انجام شود ، زیرا فلفل تحریک کننده قوی پوست و مخاط است.
2-7-2-1-1-ترکیبات شیمیایی
قسمت های محرکه آن محتوی نوعی آمید ازته محرک ، کپسایسین145 ، ماده روغنی فرار ، کپسی سین146 ، مواد رنگی قرمز از گروه کاروتن147 ، ویتامین های C ، B1 ، B2 وE ، مواد چرب و دیگر مواد است. اولئورزین های فلفل قرمز به وسیله حلال از نیام استخراج می شوند و منشاء نوعی رنگ گیاهی طبیعی هستند که در اروپا ، مراکش و کالیفرنیا مورد مصرف است.فلفل از نطر ویتامین C از پرتقال غنی تر است.
در 100 گرم میوه 93 کالری، 3/74 گرم آب، 7/3 گرم پروتیین، 3/2 گرم چربی، 1/18 گرم کربوهیدرات تام، 9 گرم الیاف، 6/1 گرم خاکستر، 29 میلی گرم کلسیم، 78 میلی گرم فسفر، 2/1 میلی گرم آهن، 374 میلی گرم پتاسیم ، 12960 میکرو گرم معادل بتاکاروتن، 22/.. میلی گرم تیامین، 36/. میلی گرم ریبوفلاوین، 4/4 میلی گرم نیاسین و 369 میلی گرم اسید آسکوربیک موجود است(دوک و همکاران، 1929).
2-7-2-1-2- خواص دارویی
مواد به دست آمده از این گیاه خصوصاً دارای مصارف خارجی هستند.در داروسازی از آن همه نوع عصاره ، تنطور، مرهم و ضماد با اثر تحریک کننده پوست و مخاط تهیه می گردد. از فلفل خصوصاً در درمان دردهای روماتیسمی، سیاتیک یا سینه پهلو استفاده می شود. این مرهم ها را می توان از دیگر ارقام فلفل نیز تهیه کرد. در مصارف داخلی ، مقوی معده و باد شکن است و حرکات دودی معده – روده ای را تحریک نموده ترشح شیره معده را زیاد می کند. فلفل شیرین تازه سبزی خوبی است که مقدار زیادی ویتامین C دارد. از هر دو نوع فلفل به عنوان گیاهی معطر و طبخی استفاده می شود.( دوک و همکاران، 1929).
2-7-2- 2- فلفل سیاه
نام علمی: Piper nigrum L.
فلفل سیاه میوه خشک شده درخچه بالا رونده ای است که به حالت خودرو و وحشی در مناطق مختلف هند می روید. برگ های آن بیضی نوک تیز و پهن، سطح فوقانی آن به رنگ سبز تیره و سطح زیرین برگ سبز روشن است. گل های آن سفید کوچک به صورت سنبله است.
2-7-2- 2- 1- ترکیبات شیمیایی
فلفل سیاه حاوی اسانس روغنی فرار ، آمیدهای اسیدی تند(پزودوآلکالوییدها148)، پیپرین149(بعنوان ماده موثره اصلی) و مواد دیگر مانند پیپریلین150 ، پیپرولئین ها151 ، پیپرآمین ها152 می باشد. بوی تند این گیاه ناشی از اسانس روغنی آن است که این اسانس حاوی سابینن153، پینن، فلاندون، لینالول و لیمونن است. (طهوری، 1392).
در هر 100 گرم میوه 255 کالری، 5/10 درصد آب، 11 گرم پروتیین، 3/3 گرم چربی، 8/64 گرم کربوهیدرات تام، 1/13 گرم الیاف، 3/4 گرم خاکستر، 437 میلی گرم کلسیم، 173 میلی گرم فسفر، 9/28 میلی گرم آهن، 44 میلی گرم سدیم، 1259 میلی گرم پتاسیم، 114 میکرو گرم معادل بتاکاروتن، 11/. میلی گرم تیامین، 24/. میلی گرم ریبوفلاوین و 14/1 میلی گرم نیاسین موجود است.
فلفل واجد 2 تا 4 در صد اسانس ، 9-5 در صد پیپرین ، پیپریدین154 ، پیپرتین155 و سایر آلکالوییدها به میزان جزیی (پیپریلین156 ، پیپرولئین A157 ، پیپرولئین158 B ، پیپرانین159 و سایر آلکالوییدها می باشد(دوک و همکاران، 1927).
2-7-2- 2- 2- خواص دارویی
فلفل سیاه گیاهی مهم در طب هندی می باشد. این گیاه سبب تحریک سیستم گوارشی شده و برای درمان تهوع، سوء هاضمه و فقدان اشتها استفاده می شود. اسانس روغنی نیز به صورت موضعی برای درمان دندان درد ، درد های روماتیسمی و اکتو پارازیت ها به کار می رود. پیپرین به عنوان آرام بخش سیستم عصبی مرکزی و ماده ضد تشنجی مورد استفاده می باشد. فلفل میکروب کش بوده و می تواند سبب تحریک سیستم گوارشی و صفراوی و گردش خون گردد. پیپرین خواص حشره کشی نیز دارد (طهوری، 1392).
در پزشکی معطر، بادشکن، تب بر، قرمز کننده پوست و محرک تصور می شوند. پیپرین در هلیو تروپین های سنتزی که به عنوان ضد عفونی کننده و تب بر مصرف می شوند توصیه شده است و علاوه بر آن در اختلالات مفاصل، وبا، یبوست، اسهال، مخملک، سرگیجه، اختلات فلجی و گاهی به صورت غرغره استعمال می شود.پیپرین نباید با مواد قابض مصرف شود چون آنها را خنثی می کند. ریشه به صورت روغن، پودر، تنقیه و مرهم بر تومور های محوطه شکمی مالیده می شود. (دوک، 1386).
2-7-3- زرد چوبه(زعفران هندی)
نام علمی: Curcuma Longa
زردچوبه گیاهی است علفی به ارتفاع یک تا یک و نیم متر، تکثیر آن مانند زنجبیل از طریق کاشتن قطعات ریزوم جوانه دار گیاه صورت می گیرد . این گیاه بومی نواحی گرم، نظیر کشورهای هندوستان، پاکستان، اندونزی، جنوب چین، آفریقا و آمریکای جنوبی است. زردچوبه در ایران رویش ندارد و از اقلام وارداتی به کشور است. سالانه در حدود 9000 تن به کشور وارد می شود. قسمت مورد استفاده این گیاه که هم بعنوان ادویه در غذا استفاده می شود و هم کاربرد دارویی دارد ساقه زیرزمینی (ریزوم)آن است که پس از خارج کردن از زمین آنرا تمیز کرده و ریشه های آنرا جدا می کنند و در آب جوش قرار داده و خشک می کنند.
2-7-3- 1- ترکیب شیمیایی
زرچوبه دارای اسانسی مرکب از اسیدهای والرینیک160، کاپرلیک161، فلاندون است. همچنین دارای سابینین162، سینئول163، بورنئول164 و الکل تورمرول165 و ماده ستُنی کورکومین166 است که رنگ زرد زردچوبه به علت همین ماده است.
2-7-3- 2- خواص درمانی
زردچوبه طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت گرم و خشک دارد و برای درمان گرفتگی ها و انسداد کبد استفاده می شود. زردچوبه بادشکن، تصفیه کننده خون ، تب بُر، محرک و انرژی زا و ضد تورم است. برای درمان اسهال، اسهال خونی، کمردرد، پشت درد و سینه درد ، گرفتگی و انسداد صدا، یرقان استفاده می شود. زردچوبه برای خشک کردن زخم ها و رفع درد آنها و برای رساندن دُمل مفید است در قدیم برای در مان رُماتیسم و سل استفاده می شده است. تحقیقات اخیر نشان داده است که زردچوبه از سرطان جلوگیری می کند (طهوری، 1392).
2-8- عملکرد سیستم ایمنی
طرح حاضر اثر سطوح مختلف پری بیوتیک اولئوبیوتک و پروبیوتیک باکتوسل را بر عملکرد و سیستم ایمنی جوجه های گوشتی مورد بررسی قرار داد.
2-8-1- سیستم ایمنی
واژه ایمنی از کلمه لاتین Immunis مشتق شده است. از نظر تاریخی ایمنی به معنای حفاظت در برابر بیماری و به خصوص در برابر بیماریهای عفونی است. سلولها و مولکولهای دخیل در ایمنی، سیستم ایمنی را تشکیل می‌دهند. پاسخ کامل و هماهنگ آنها در برابر عوامل بیگانه، پاسخ ایمنی نامیده میشود. عملکرد فیزیولوژیک سیستم ایمنی، دفاع در برابر عوامل میکروبی عفونتزا است. با این وجود حتی عوامل بیگانه غیر عفونی میتوانند سبب برانگیختن پاسخهای ایمنی شوند. به‌ علاوه مکانیسمهایی که به ‌طور طبیعی افراد را در برابر عفونت محافظت میکنند و عوامل خارجی را حذف مینمایند، در شرایط خاص موجب آسیب بافتی و ایجاد بیماری میشوند؛ به همین خاطر تعریف دقیقتر پاسخ ایمنی، واکنش در برابر عوامل بیگانه نظیر میکروب، ماکرومولکولهایی نظیر پروتیینها و پلی‌ساکاریدها، ذرات شیمیایی کوچک، داروها، گرده گیاهی و مو یا پرز حیوانات، بدون در نظر گرفتن پیامد فیزیولوژیک یا پاتولوژیک آن است. ایمونولوژی، علم مطالعه پاسخهای ایمنی و در مفهوم گستردهتر آن یعنی رویدادهای سلولی و ملکولی است که پس از مواجهه یک جاندار با میکروبها و سایر ماکروملکولهای بیگانه به وقوع میپیوندد (ابوالعباس167 و همکاران، 2000). مکانیسم سیستم ایمنی در مهرهداران به دو گروه تقسیم میشود که شامل ایمنی ذاتی و ایمنی اکتسابی است.
2-8-1-1- ایمنی ذاتی
این نوع ایمنی شامل عواملی است که موجود زنده با آن متولد شده و مبتنی بر مکانیسمهای وراثتی است که همواره بدون آمادگی قبلی جهت مبارزه با مهاجم خارجی و انجام وظایف محافظتی حضور داشته و باعث ایجاد مقاومت در طیور میشود. این‌نوع ایمنی همیشه به شکل ثابت عمل میکند و پاسخهای ناشی از آن به تکرار عفونت ارتباطی ندارد ( کلین168 و هوریجز، 1997) ایمنی ذاتی مشتمل بر عوامل زیر است.
2-8-1-1-1- ژنتیک
در پرندگان گیرندههای مربوط به بعضی از عوامل بیماریزا وجود نداشته، لذا این عوامل نمیتوانند آنها را آلوده کنند. به‌عنوان مثال بعضی از پرندگان به‌طور ژنتیکی نسبت به ویروس لوکوز لنفویید169 مقاوم هستند. کلیه پاسخ‌های

دیدگاهتان را بنویسید