منبع پایان نامه ارشد درمورد نرم افزار، شهرستان رشت

سی‌و‌پنجم همانند روال گذشته محاسبه افزایش وزن جوجه‌ها و وزن دان مصرفی هفته انجام پذیرفت. همچنین در این روز دومین مرحله تزریق محلول SRBC انجام شد. در روز چهل و دوم همانند روال گذشته محاسبه افزایش وزن جوجه‌ها و وزن دان مصرفی هفته، همچنین دومین مرحله خونگیری از جوجه‌ها به منظور تعیین تیتر آنتی بادی انجام پذیرفت.
3-7- پرندگان و تیمارهای آزمایشی
در این تحقیق جوجه‌های مورد آزمایش سیصدوشصت قطعه جوجه گوشتی جنس نرو ماده از سویه راس 308 بودند که به‌صورت 9 تیمار، 4 تکرار و ده قطعه جوجه گوشتی در هر تکرار تقسیم بندی شدند. جوجه‌ها در قفس‌های زمینی دسته جمعی و در شرایط مناسب از لحاظ نور و تهویه پرورش یافتند. شرایط پرورش در همه تیمارها یکسان بوده و تیمارها به شرح ذیل بودند:
جدول 3-3- تیمارهای مورد مطالعه
تیمار
اولئوبیوتک(mg/kg)
باکتوسل(mg/kg)
تیمار اول(شاهد)
تیمار دوم
150
تیمار سوم
300
تیمار چهارم
150
تیمار پنجم
300
تیمار ششم
150
300
تیمار هفتم
300
150
تیمار هشتم
150
150
تیمار نهم
300
300
3-8- آماده سازی مواد مورد آزمایش
مواد مورد استفاده در این تحقیق شامل پری بیوتیک اولئوبیوتک و پروبیوتیک باکتوسل بود که از داروخانه دامپزشکی موجود در شهرستان رشت خریداری و تهیه گردید.
3-8-1- اولئوبیوتک
پری بیوتیک استفاده شده در این تحقیق، اولئوبیوتک (ترکیب گیاهی حاوی زنجبیل ، فلفل و زردچوبه) ساخت شرکت phode کشور فرانسه بود که توسط شرکت کیمیا دارو مهر ایران در یسته های 25 و 5 کیلویی به بازار عرضه می گردد.
3-8-2- باکتوسل
پروبیوتیک استفاده شده در این تحقیق، باکتوسل ساخت شرکت Lallemand کشور فرانسه بود که حاوی باکتری تخمیری Pediococcus acidilactid به تعداد CFU/kg9 10× 10 بوده و در بسته های 5/. کیلویی در بازار عرضه می گردد .
3-9- فرموله کردن جیره ها
نیازمندیهای جوجه ها از کاتالوگ سویه راس 308 ( آویاژن، 2009) استخراج گردید و فرموله کردن جیره ها و تنظیم مواد مغذی مورد نیاز نیز با استفاده از بسته نرم افزاری UFFDA (پوررضا،1386) برای سه دوره شامل آغازین(14-0) ، رشد (28- 15) و پایانی (42-29 ) صورت گرفت. مواد مورد آزمایش نیز به صورت افزودنی و در دو سطح 300 و 150 میلیگرم در کیلوگرم به جیره اضافه شد. در تهیه جیره ها ابتدا اقلام خوراکی ریزتری که به مقدار کم در جیره نیاز بود با ترازوی دیجیتال وزن و با هم مخلوط شدند و سپس اقلام خوراکی درشت تر که بیشتر وزن جیره را تشکیل می دادند ، وزن و آسیاب شده و در انتها کلیه مواد خوراکی به صورت دستی با هم مخلوط شدند. ترکیب مواد خوراکی و مغذی جیره های مورد استفاده در مدت پرورش مطابق جداول3-4 و3-5 بود.
جدول 3-4- اجزای تشکیل دهنده جیره های غذایی پایه در مراحل آغازین و رشد و پایانی(درصد از جیره)199
ماده خوراکی
دوره آغازین
(14-0 روزگی)
دوره رشد
(28-15 روزگی)
دوره پایانی
(42-29 روزگی)
ذرت
06/56
93/59
84/63
کنجاله سویا
3/37
6/33
7/29
دی کلسیم فسفات
19/2
91/1
79/1
جوش شیرین
17/.
0.11
11/.
روغن سویا
2
5/2
7/2
کربنات کلسیم
05/1
98/.
94/.
نمک
0.22
0.24
27/.
مکمل معدنی ویتامینه 200
5/0
5/0
5/0
متیونین
0.37
0.19
13/.
لیزین
0.14
0.04
02/.
کل
100
100
100
جدول 3-5- ترکیب مواد مغذی جیره های غذایی پایه آغازین ، رشد و پایانی
مواد مغذی
دوره آغازین
(14-0 روزگی)
دوره رشد
(28-15 روزگی)
دوره پایانی
(42-29 روزگی)
انرژی متابولیسمی (کیلوکالری بر گرم)
2900
3000
3100
پروتئین خام%
22
5/19
18
لیزین %
44/1
1/1
01/1
متیونین %
53/.
43/.
40/.
متیونین + سیستین %
01/1
8/.
75/.
کلسیم %
1
9/.
85/.
فسفر قابل دسترس %
5/.
45/.
42/.
سدیم %
21/.
21/.
21/.
کلر %
17/.
17/.
17/.
پتاسیم %
40/.
40/.
40/.
3-10- طرح آماری آزمایش
این تحقیق به صورت آزمایش فاکتوریل 3×3 و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. فاکتور اول شامل سه سطح اولئوبیوتک ( صفر ، 15 و30 میلیگرم در کیلوگرم) و فاکتور دوم شامل سه سطح باکتوسل (صفر ، 15 و 30 میلیگرم در کیلوگرم) بود. داده‌های به‌ دست آمده در نرم‌افزار Excel وارد شد. برای آنالیز داده‌ها از نرم افزار SAS استفاده گردید. برای مقایسه تیمارها با یکدیگر و شاهد از آزمون چند دامنه ای دانکن و سطح معنی‌داری 05/0 ? P استفاده شد. مدل آماری طرح فاکتوریل به‌صورت زیر بود.
Xijk = µ +A j +B k+(AB) jk+ €ijk
Xijk = مشاهده مربوط به j اُمین سطح از اولین فاکتور (A) و k اُمین سطح از دومین فاکتور(B) در تکرارj i اُم
µ= میانگین جامعه
Aj= اثر سطح j اُم از فاکتور A
Bk=اثر سطح k اُم فاکتور B
(AB) jk= اثر متقابل A,B
€ijk= اثر خطای آزمایشی
3-11- فراسنجه های مورد مطالعه و روش اندازه گیری آنها
3-11-1- صفات اندازه گیری شده بر عملکرد و نحوه محاسبات آنها
3-11-1 -1- خوراک مصرفی
خوراک مصرفی هر واحد آزمایشی)قفس( به صورت هفتگی اندازه گیری شد. در ابتدای هر هفته مقدار خوراک اختصاص یافته به هر واحد آزمایشی توزین و در پایان هفته مقدار خوراک باقی مانده در دانخوری ها به داخل گونی حاوی خوراک مربوط به آن واحد آزمایشی برگردانده شده و گونی حاوی خوراک دوباره توزین شد . خوراک مصرفی روزانه هر جوجه در هر واحد آزمایشی، در هر هفته از تفاضل مقدار خوراک داده شده هر واحد آزمایشی در ابتدای هفته، از مقدار خوراک باقیمانده همان واحد آزمایشی در انتهای هفته مطابق فرمول زیر و بر اساس روز/ جوجه محاسبه گردید.
= خوراک مصرفی(گرم/جوجه/روز)
روز جوجه= (تعداد جوجه های زنده هر قفس در پایان هفته × تعداد روزهای هفته( + مجموع روزهایی که جوجه های تلف شده در طول هفته زنده بودند
مقدار خوراک مصرفی روزانه هر جوجه در هر واحد آزمایشی در طول دوره های پرورش )دوره آغازین، رشد، پایانی و کل دوره(، از طریق محاسبه میانگین خوراک مصرفی هفته های دوره مورد نظر، به دست آمد.
3-11-1-2- میانگین افزایش وزن هفتگی:
در پایان هر هفته، جوجه های هر واحد آزمایشی پس از سه ساعت قطع غذا توزین شد ند. افزایش وزن روزانه هر جوجه در هر واحد آزمایشی، در هر هفته از تفاضل وزن جوجه های هر واحد آزمایشی در ابتدای هفته ، از وزن جوجه های همان واحد آزمایشی در انتهای هفته مطابق فرمول زیر و بر اساس روز/ جوجه محاسبه گردید. در صورت وجود تلفات، وزن جوجه های تلف شده به مقدار وزن جوجه های زنده )صورت کسر( اضافه شد.
= افزایش وزن)گرم/جوجه/روز(
مقدار افزایش وزن روزانه هر جوجه در هر واحد آزمایشی در طول دوره های پرورش ) دوره آغازین، رشد و پایانی و کل دوره(، از طریق محاسبه میانگین افزایش وزن هفته های دوره مورد نظر، به دست آمد.
3-11-1-3- ضریب تبدیل خوراک:
ضریب تبدیل خوراک هر واحد آزمایشی در هر هفته و یا در طول دوره های پرورش، از تقسیم خوراک مصرفی هفته یا دوره مورد نظر بر افزایش وزن همان هفته یا دوره، مطابق فرمول زیر محاسبه گردید.
= ضریب تبدیل خوراک
3-11-2- اندازه‌گیری سیستم ایمنی
در روزهای مختلف دوره پرورش جوجه‌های گوشتی و بر اساس برنامه‌ای تدوین شده، خونگیری از جوجه‌ها به‌منظور سنجش عیار آنتی‌بادی تولید شده و عملکرد سیستم ایمنی علیه تزریق واکسن نیوکاسل، برونشیت و تزریقSRBC انجام شد. برای تعیین عیار آنتی‌بادی علیه تزریق واکسن نیوکاسل در آزمایشگاه از روش آزمایش HI، تعیین عیار آنتی‌بادی علیه تزریق واکسن برونشیت از روش الایزا و جهت تعیین عیار آنتی‌بادی تولیدی در خون جوجه‌ها علیه SRBC از روش آزمایش HA استفاده شد.
3-11-2-1 – روش انجام آزمایش HI
برای انجام آزمایش HI، ابتدا باید آزمایش HA را انجام داد. تفاوت‌هایی در روش انجام آزمایش HA و HI در بسیاری از آزمایشگاه‌ها وجود دارد. روش مورد اشاره در ذیل با استفاده از پلیت‌های پلاستیکی میکروتیتر V ‌شکل انجام میشود که در پایان کار مقدار حجم در هر دو آزمایش 075/0 میلی‌لیتر خواهد بود. مواد مورد نیاز برای این آزمایش‌ها PBS (1/0مولار) ایزوتونیک با 7-2/7=pH و گلبول‌های قرمز خون 1 درصد است؛ که برای تهیه آن باید حداقل از 3 جوجه SPF خونگیری به‌عمل آید (اگر جوجه‌های SPF در دسترس نباشد باید از جوجه‌هایی خونگیری کرد که فاقد تیتر آنتی بادی نیوکاسل و آنفلوآنزا باشند).
3-11-2-2- روش انجام آزمایش HA
* 025/0 میلی‌لیتر PBS به هر خانه پلیت میکروتیتراضافه شد.
* 025/0 میلی‌لیتر سوسپانسیون ویروس یا آنتی‌ژن در خانه اول پلیت میکروتیتر ریخته و رقت سریالی تهیه شد.
* 025/0 میلی‌لیتر از PBS به همه خانه های پلیت میکروتیتر افزوده شد.
* 025/0 میلی‌لیتر از محلول RBC یک درصد به همه خانه‌های پلیت میکروتیتر افزوده شد.
* به‌آرامی و با چند ضربه مواد پلیت میکروتیتر را مخلوط کرده و به‌مدت چهل دقیقه در دمای آزمایشگاه (بیست ‌درجه سانتی‌گراد) یا یک ساعت در دمای چهار درجه سانتیگراد قرار داده شد.
بالاترین رقتی از ویروس یا آنتی‌ژن که آگلوتیناسیون کامل را ایجاد کند واجد یک واحد HA (1 HAU) است. از آنتی‌ژن مورد استفاده، آنتی ژن چهار واحده (4 HAU) تهیه شد.
3-11-2-3- روش انجام آزمایش HI
* 025/0 میلی‌لیتر از PBS به تمام خانه های پلیت میکروتیتر افزوده شد.
* 025/0 میلی لیتر سرم خون به خانه اول پلیت میکروتیتر افزوده شد.
* رقت‌های سریالی تهیه شد.
* 025/0 میلی‌لیتر از ویروس یا آنتی ژن واجد چهار واحد HA به همه خانه‌های پلیت میکروتیتر افزوده شد و به‌مدت سی دقیقه در دمای آزمایشگاه (بیست درجه سانتی‌گراد) یا یک ساعت در دمای چهار درجه سانتی‌گراد قرار داده شد.
* 025/0 میلی‌لیتر از RBC یک درصد به تمام خانه‌های پلیت میکروتیتر افزوده شد و به مدت چهل دقیقه در دمای آزمایشگاه (بیست درجه سانتی‌گراد) یا یک ساعت در دمای چهار درجه سانتی‌گراد قرار داده شد.
تیتر HI ، بالاترین رقتی از سرم است که مهار کامل آگلوتیناسیون را موجب شود (اوآی ائی201، 1996).
3-11-2-4- روش انجام آزمایش الایزا
روش الایزا به‌طور معمول برای اندازه‌گیری کمّی سطوح پروتئین استفاده می‌شود و تفاوت‌های بسیاری درباره اساس این روش سنجش وجود دارد. در ساده‌ترین شکل، پروتئین مورد سنجش202 به‌وسیله پیوندش به آنتیژن اختصاصی که در پلیت نود و شش خانه وجود دارند (اگر آنالیت آنتیبادی باشد) یا این که با استفاده از آنتیبادی اختصاصی برای آنالیت گرفته میشود. سپس آنالیت گرفته‌شده با استفاده از آنتیبادی ثانویه که یک آنزیم است و کونژوگه نامیده میشود مورد شناسایی قرار میگیرد. مرحله بعد افزودن سوبسترا به آنزیم است که متناسب با وجود آنزیم باعث تغییر رنگ میشود. چندین مرحله شستشو در بین مراحل انجام آزمایش الایزا وجود دارد که واکنش‌های غیر‌اختصاصی را حذف میکند. بنابراین توسعه رنگ سوبسترا به‌طور مستقیم متناسب با مقدار آنالیت موجود در نمونه است (رودنی203، 2010).
روش الایزا بسیار اختصاصی، کمّی، تجدید پذیر و آسان برای آنالیز مقدار زیادی نمونه است و برای اندازه‌‌گیری دامنه وسیعی از پروتئین‌ها استفاده میشود؛ بدین منظور کیت‌های الایزا به‌صورت تجاری در دسترس است.
3-11-2-5- روش انجام آزمایش SRBC
* 25 میکرولیتر سرم

دیدگاهتان را بنویسید