منبع پایان نامه ارشد درمورد تیمار، تیتر، کیلوگرم

±d 14/2074
تیمار 2
48/35±a 06/408
31/8±a 38/937
56/68±a 44/1125
07/52±a 90/2470
تیمار 3
06/6±d 25/357
64/40±bc 75/834
96/48±b 76/878
52/84±d 77/2070
تیمار 4
00/6±d 50/359
07/50±bc 80/856
74/92±b 36/985
19/93±cd 67/2201
تیمار 5
30/3±b 12/394
67/38±abc 02/892
77/49±b 26/999
55/51±bc 42/2285
تیمار 6
16/6±ab 62/401
14/75±ab 53/903
81/95±a 33/1121
23/157±ab 49/2426
تیمار 7
29/8±c 76/377
49/31±abc 12/868
64/138±b 69/937
05/154±cd 59/2183
تیمار 8
95/4±c 07/381
04/31±abc 12/886
61/49±b 00/1006
64/53±c 20/2273
تیمار 9
13/7±cd 95/368
99/51±bc 02/832
66/67±b 41/945
91/105±cd 40/2146
SEM
15/4
80/23
76/38
71/49
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
4-1-3- ضریب تبدیل غذایی
جداول(4-7)، (4-8) و (4-9) میانگین ضریب تبدیل غذایی تیمارها را به صورت دوره‌ای نشان میدهد. براساس نتایج بدست آمده از این مطالعه، در دورههای مختلف پرورش میانگین ضریب تبدیل غذایی در بین تبمارهای آزمایشی دارای اختلاف آماری معنیداری است (05/0P).
جدول(4-7) نشان دهنده استفاده از سطوح مختلف اولئوبیوتیک در دورههای مختلف پرورش است، در دورههای آغازین، رشد، پایانی و کل دوره پرورش، تیمار شاهد دارای بالاترین میانگین ضریب تبدیل غذایی و تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک دارای پایینترین میانگین ضریب تبدیل غذایی بود.
جدول 4-7- اثر سطوح مختلف اولئوبیوتیک بر میانگین ضریب تبدیل غذایی (گرم/گرم برای هر جوجه) در دوره‌های مختلف پرورش
تیمارها
آغازین
رشد
پایانی
کل دوره پرورش
شاهد
17/0±a 69/1
16/0±a 81/1
25/0±a 45/2
18/0±a 07/2
150mg/kg اولئوبیوتیک
08/0±b 52/1
09/0±b 71/1
18/0±b 23/2
10/0±b 91/1
300 mg/kg اولئوبیوتیک
08/0±b 54/1
10/0±ab 74/1
27/0±a 43/2
12/0±ab 00/2
SEM
02/0
03/0
06/0
03/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
جدول(4-8) نشان دهنده استفاده از سطوح مختلف باکتوسل در دورههای مختلف پرورش است که میانگین ضریب تبدیل غذایی در دورههای آغازین، پایانی و کل دوره پرورش دارای اختلاف معنی‌داری بود (05/0P) ولی در دوره رشد اختلاف معنیداری ایجاد نشد (05/0P). در دورههای آغازین، پایانی و کل دوره پرورش، تیمار شاهد دارای بالاترین میانگین ضریب تبدیل غذایی و تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل دارای پایینترین میانگین ضریب تبدیل غذایی بود. در دوره رشد تیمار شاهد دارای بالاترین میانگین ضریب تبدیل غذایی و تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل دارای پایینترین میانگین ضریب تبدیل غذایی بود.
جدول 4-8- اثر سطوح مختلف باکتوسل بر میانگین ضریب تبدیل غذایی (گرم/گرم برای هر جوجه) در دوره‌های مختلف پرورش
تیمارها
آغازین
رشد
پایانی
کل دوره پرورش
شاهد
19/0±a 67/1
16/0±a 81/1
29/0±a 49/2
20/0±a 08/2
150mg/kg باکتوسل
10/0±b 55/1
09/0±a 72/1
26/0±ab 39/2
10/0±b 98/1
300 mg/kg باکتوسل
07/0±b 54/1
09/0±a 73/1
15/0±b 25/2
08/0±b 93/1
SEM
02/0
03/0
06/0
03/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
جدول(4-9) نشان دهنده اثر متقابل اولئوبیوتیک و باکتوسل در دورههای مختلف پرورش است، در دورههای آغازین و رشد، تیمار شاهد دارای بالاترین میانگین ضریب تبدیل غذایی و تیمار تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک+ 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل دارای پایینترین میانگین ضریب تبدیل غذایی بودهاند. در دورههای پایانی و کل دوره پرورش تیمار شاهد دارای بالاترین میانگین ضریب تبدیل غذایی و تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک دارای پایینترین میانگین ضریب تبدیل غذایی بود. در مجموع بهترین ضریب تبدیل غذایی در دوره آغازین و رشد مربوط به تیمار 7 و در دوره پایانی و کل دوره پرورش مربوط به 2 بود.
جدول 4-9- اثر متقابل اولئوبیوتیک و باکتوسل بر میانگین ضریب تبدیل غذایی(گرم/گرم برای هر جوجه) در دوره‌های مختلف پرورش
تیمارها
آغازین
رشد
پایانی
کل دوره پرورش
تیمار 1
16/0±a 88/1
17/0±a 98/1
15/0±a 74/2
14/0±a 29/2
تیمار 2
11/0±bc 51/1
08/0±b 69/1
16/0±c 15/2
07/0±c 87/1
تیمار 3
04/0±bc 62/1
08/0±b 76/1
17/0±ab 56/2
09/0±b 08/2
تیمار 4
05/0±b 66/1
09/0±b 73/1
18/0±bc 33/2
04/0±bc 98/1
تیمار 5
08/0±bc 55/1
05/0±b 73/1
12/0±bc 29/2
05/0±bc 94/1
تیمار 6
07/0±bc 55/1
11/0±b 71/1
18/0±c 16/2
10/0±c 89/1
تیمار 7
05/0±c 48/1
09/0±b 68/1
42/0±abc 45/2
16/0±bc 96/1
تیمار 8
09/0±bc 52/1
11/0±b 74/1
14/0±bc 38/2
09/0±bc 99/1
تیمار 9
07/0±bc 52/1
13/0±b 76/1
14/0±bc 29/2
09/0±bc 95/1
SEM
04/0
05/0
10/0
05/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
4-1-4- تلفات کل
جداول (4-10)، (4-11) و (4-12) میانگین تلفات کل را نشان میدهد. براساس نتایج بهدست آمده از این مطالعه، میانگین تلفات کل دارای اختلاف معنی‌داری نبود (05/0P).
جدول(4-13) نشان دهنده استفاده از سطوح مختلف اولئوبیوتیک در دوره پرورش است، در روز 28 بیشترین میزان تیتر آنتیSRBC مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بوده و کمترین تیتر مربوط به تیمار شاهد بود. همچنین بیشترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار شاهد بود. ضمناً، بیشترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار شاهد بود.
جدول 4-13- اثر سطوح مختلف اولئوبیوتیک بر آنتیSRBC و ایمونوگلوبولینهای M و G در 28 روزگی (بر مبنای لگاریتم 2)
تیمارها
آنتیSRBC
ایمینوگلوبولین G
ایمینوگلوبولین M
شاهد
90/0±b 08/3
71/0±b 83/1
45/0±a 25/1
150mg/kg اولئوبیوتیک
49/1±b 66/3
11/1±b 16/2
67/0±a 50/1
300 mg/kg اولئوبیوتیک
56/1±a 41/4
28/1±a 75/2
77/0±a 66/1
SEM
24/0
19/0
15/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
جدول(4-14) نشان دهنده استفاده از سطوح مختلف باکتوسل در دوره پرورش است، در روز 28 بیشترین میزان تیتر آنتیSRBC مربوط به تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر مربوط به تیمار شاهد بود. همچنین بیشترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار شاهد بود. ضمناً، بیشترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار شاهد بود.
جدول 4-14- اثرسطوح مختلف باکتوسل برآنتیSRBC و ایمونوگلوبولینهای M و G در 28 روزگی(بر مبنای لگاریتم 2)
تیمارها
آنتیSRBC
ایمینوگلوبولین G
ایمینوگلوبولین M
شاهد
75/0±b 75/2
51/0±c 58/1
38/0±b 16/1
150mg/kg باکتوسل
56/1±a 41/4
37/1±a 91/2
67/0±ab 50/1
300 mg/kg باکتوسل
34/1±a 00/4
86/0±b 25/2
75/0±a 75/1
SEM
24/0
19/0
15/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
جدول(4-15) نشان دهنده اثر متقابل اولئوبیوتیک و باکتوسل در دوره پرورش است، در روز 28 بیشترین میزان تیتر آنتیSRBC مربوط به تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک+ 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر مربوط به تیمارهای 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل و 150 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بود. همچنین بیشترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک+ 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمارهای 150 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل و 150 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بود. ضمناً، بیشترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک+ 300 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار شاهد بود.
جدول 4-15- اثر متقابل اولئوبیوتیک و باکتوسل بر آنتیSRBC و ایمونوگلوبولینهای M و G در 28 روزگی (بر مبنای لگاریتم 2)
تیمارها
آنتیSRBC
ایمینوگلوبولین G
ایمینوگلوبولین M
تیمار 1
00/0±b 00/3
00/0±cd 00/2
00/0±c 00/1
تیمار 2
00/1±b 50/2
50/0±d 25/1
50/0±bc 25/1
تیمار 3
95/0±b 75/2
57/0±d 50/1
50/0±bc 25/1
تیمار 4
57/0±b 50/2
50/0±d 25/1
50/0±bc 25/1
تیمار 5
25/1±b 75/3
95/0±cd 25/2
57/0±bc 50/1
تیمار 6
00/0±b 00/3
50/0±cd 75/1
50/0±bc 25/1
تیمار 7
95/0±a 25/5
81/0±a 00/4
50/0±bc 25/1
تیمار 8
57/0±a 50/5
57/0±ab 50/3
81/0±ab 00/2
تیمار 9
25/1±a 25/5
95/0±bc 75/2
57/0±a 50/2
SEM
43/0
32/0
26/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
4-2-2- تیتر آنتی SRBC کل و ایمونوگلوبولینهای M و G در 42 روزگی
جداول (4-16)، (4-17) و (4-18) میانگین تیتر آنتیSRBC کل و ایمونوگلوبولین G و M تیمارها را در 42 روزگی نشان میدهد. براساس نتایج بهدست آمده از این مطالعه، میانگین تیتر آنتیSRBC، ایمونوگلوبولین G و M در 42 روزگی دارای اختلاف معنی‌داری بود(05/0P).
جدول(4-16) نشان دهنده استفاده از سطوح مختلف اولئوبیوتیک در دوره پرورش است، در روز 42 بالاترین میزان تیتر آنتیSRBC مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بوده و کمترین تیتر مربوط به تیمار شاهد بود. همچنین بالاترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار 150 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار شاهد بود. بالاترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم اولئوبیوتیک بوده و کمترین تیتر ایمونوگلوبولین‌ M مربوط به تیمار شاهد بود.
جدول 4-16- اثر سطوح مختلف اولئوبیوتیک بر آنتیSRBC و ایمونوگلوبولینهای M و G در 42 روزگی (بر مبنای لگاریتم 2)
تیمارها
آنتیSRBC
ایمینوگلوبولین G
ایمینوگلوبولین M
شاهد
08/1±b 08/3
93/0±a 83/1
45/0±b 25/1
150mg/kg اولئوبیوتیک
50/1±a 08/4
99/0±a 41/2
65/0±ab 66/1
300 mg/kg اولئوبیوتیک
80/1±a 16/4
05/1±a 25/2
16/1±a 91/1
SEM
31/0
22/0
15/0
حروف غیر مشابه در هر ستون نشان دهنده تفاوت معنیدار در سطح 05/0 درصد است.
جدول(4-17) نشان دهنده استفاده از سطوح مختلف باکتوسل در دوره پرورش است، در روز 42 بالاترین میزان تیتر آنتیSRBC مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین تیتر مربوط به تیمار شاهد بود. همچنین بالاترین میزان تیتر ایمونوگلوبولین‌ G مربوط به تیمار 300 میلیگرم در کیلوگرم باکتوسل بوده و کمترین

دیدگاهتان را بنویسید