منبع پایان نامه ارشد درمورد ایمونوگلوبولین، پن، زنجیره

ش به‌سزایی در دفاع از فضاهای بافتی و سطوح بدن ایفا میکند. هم‌چنین این ایمونوگلوبولین قادر به اتصال به آنتیژنها است و در صورتی‌که مقدار کافی از ایمونوگلوبولین G روی سطح آنتیژن جمع شده باشد قادر به فعال کردن سیستم کمپلمان است (کابی192، 2000).
2-8-7-2- ایمونوگلوبولین M
ایمونوگلوبولینM یک مولکول 19s با وزن مولکولی 900000 دالتون، متشکل از پنج زیرواحد 7s است که هر کدام 180000 دالتون است. این ایمونوگلوبولین بعد از ایمونوگلوبولین G بیشترین غلظت را در سرم خون پرندگان دارد و به‌عنوان اولین ایمونوگلوبولین تولید شده در پاسخ اولیه سیستم ایمنی به آنتیژن خارجی است. البته ایمونوگلوبولین M در پاسخهای ثانویه نیز تولید میشود ولی مقدار آن در مقابل مقدار بسیار زیاد ایمونوگلوبولین G ناچیز است. با این‌که میزان تولید ایمونوگلوبولین M ناچیز است، اما اگر این مولکول ایمونوگلوبولین با یک مولکول ایمونوگلوبولین G مقایسه شود معلوم میشود که ایمونوگلوبولین M از بسیاری جهات از جمله فعال کردن سیستم کمپلمان، پوشاندن، خنثیسازی و آگلوتیناسیون آنتیژن قویتر از ایمونوگلوبولین G است (تیزارد، 2008).
2-8-7- 3- ایمونوگلوبولین A
ایمونوگلوبولین A یک ایمونوگلوبولین با نیمهعمر 5 تا 6 روز با شاخص آنتیژنی ? روی زنجیره H و غنی از کربوهیدرات است. این ایمونوگلوبولین به‌طور دایم ساخته و ترشح میشود و بیشتر در سرم خون، غشاهای مخاطی، اشک، بزاق و صفرا یافت میشود. این ایمونوگلوبولین قادر نیست سیستم کمپلمان را فعال کند و نمیتواند به عنوان اپسونین193 عمل کند. اما میتواند ذرات آنتیژن را آگلوتینه و نیز سم باکتری و یا ویروس را خنثی کند. تصور میشود که عمل اصلی ایمونوگلوبولین A جلوگیری از چسبیدن آنتیژنها به یکدیگر و همچنین چسبیدن آنها به سطح بدن است (ارف، 20079).
2-8-8- ساختمان ایمونوگلوبولینها
ایمونوگلوبولین G با بیشترین غلظت در بین آنتیبادیهای دیگر در سرم یافت شده و ساختمان آن را می‌توان به عنوان مدلی برای سایر ایمونوگلوبولینها مورد استفاده قرار داد. همه ایمونوگلوبولینها از دو زنجیره پلی‌پپتیدی مجزا تشکیل شدهاند. زنجیره پلیپپتیدی کوچک‌تر به نام زنجیره سبک194 نامیده میشود که در همه کلاس‌های ایمونوگلوبولین مشابه است. در حالی‌که زنجیره بزرگتر به نام زنجیره سنگین195 نامیده میشود که بسته به ساختار آن، نوع کلاس ایمونوگلوبولین متفاوت است (کابی، 2000).
ایمونوگلوبولین G گلیکوپروتئینی است با وزن مولکولی 180000 دالتون و ضریب تهنشینی )سدیمانتاسیون( s7 ؛و در تصاویر الکترونی شکلی شبیه حرف Y را از خود نشان میدهد. دو عدد از زنجیرهها دارای وزن مولکولی بین 50000 و 60000 دالتون بوده و زنجیره سنگین نام دارند و دو زنجیره دیگر که وزن‌شان حدود 25000 دالتون است به زنجیره سبک موسومند. در اثر هضم ایمونوگلوبولین G خالص توسط آنزیم پروتئولیتیک پاپایین، این مولکول به سه جزء با اندازههای تقریباً یکسان تجزیه میشوند. دو جزء از این اجزاء، قابلیت اتصال به آنتیژن را حفظ کرده و به همین جهت قطعات متصل شونده به آنتیژن 196 نامیده میشوند. جزء سومی که در اثر عمل پاپایین به‌دست میآید گاهی اوقات قابلیت کریستالیزه شدن دارد و به قطعه Fc موسومند. در ماکیان قطعه Fab حدود 40000 دالتون و Fc 52000 دالتون گزارش شده است (کوه197، 1996). ازآزمایشات HI، HA و الایزا برای سنجش سیستم ایمنی استفاده میشود.
فصل سوم
مواد و روشها
3-1 – محل انجام آزمایش
کلیه مراحل این پژوهش در مرغداری آقای شجاع حاتمی در بهار 1393 (در فاصله 5 کیلومتری جاده رشت – سنگر) انجام گرفت. تحقیق حاضر روی سیصدوشصت قطعه جوجه گوشتی جنس نرو ماده از سویه راس 308 انجام شد. جوجه ها به نه تیمارتقسیم بندی شدند و برای هر تیمار چهار تکرار در نظر گرفته شد. هر تکرار شامل ده قطعه جوجه بوده که در پن‌هایی به ابعاد 8/.×25/1×25/1 سانتیمتر قرار گرفتند. شرایط برای پرورش تمامی جوجه‌ها یکسان در نظر گرفته شد.
3-2 – آماده سازی سالن
سالن مورد استفاده قبل از جوجه ریزی کاملا با آب و مواد شوینده شستشو داده شد. بعد از خشک شدن سالن‌، کف سالن، دیوارها و درب ورودی تا ارتفاع 5/1 متری شعله‌دهی شد. در مرحله بعد کل سالن توسط محلول ضد عفونی کننده جرمی ساید به نسبت یک به دویست ضد عفونی گردید. همچنین تمامی آبخوری‌ها و دانخوری‌ها در محلول فوق غوطه‌ور و ضد عفونی شد. سپس دیوارها تا ارتفاع 5/1 متری و کف سالن با محلول آب و آهک، آهک پاشی شد سپس با استفاده از تخته های چوبی و توری پلاستیکی پن ها (قفس ها ) به تعداد 36 عدد در ابعاد 8/.×25/1×25/1 سانتیمتر ساخته شدند و شماره هر قفس بر روی آن نصب گردید . بعد از خشک شدن سالن، بستر پوشال به ارتفاع تقریبی 5 سانتی متر در کف قفس ها پخش گردید. تهویه ها و هیتر سالن قبل از شروع طرح بازبینی و آزمایش شدند. برای ضدعفونی سالن ها از آجر فرمالدئیدی استفاده گردید. تمامی منافذ سالن قبل از گاز دادن مسدود گردید. کلیه لوازم مورد استفاده در طی پرورش اعم از سطل ها، دمپایی ها، رول مقوایی، دماسنج، رطوبت سنج، آبخوری ها و دانخوری ها قبل از آغاز گازدهی درسالن قرار داده شدند. بعد از گاز دادن و قبل از ورود جوجه ها، ابتدا تمامی فن ها روشن و پنجره ها باز گردید تا گاز موجود در سالن کاملاً خارج شود، سپس هیتر های سالن یک روز قبل از ورود جوجه ها روشن گردید تا دمای سالن به 34-33 درجه سانتیگراد برسد.
3-2-1- برنامه نوری و دما
نور دهی سالن با استفاده از لامپ های 23 واتی کم مصرف ( موجود در سالن مرغداری) در هفته اول در تمام شبانه روز انجام گردید. از هفته دوم به بعد در شبانه روز 23 ساعت روشنایی و 1 ساعت خاموشی به سالن داده شد. به منظور کنترل دقیق حرارت از3 دماسنج ماکزیمم و مینیمم که در ارتفاع 20 سانتی متری از کف سالن قرار داشتند استفاده گردید. دمای سالن در هفته اول 33 درجه سانتیگراد و هر هفته 3 درجه سانتی گراد از دمای سالن کاسته شد تا به دمای 22-21 درجه سانتیگراد رسید.
3-2-2- تهویه سالن و رطوبت
به منظور خروج گازهای حاصل از بستر و هوای تنفسی، از هواکش ها که در قسمت غربی سالن تعبیه شده بودند استفاده گردید و جهت تامین هوای مورد نیاز نیز از پنجره های تعبیه شده در ضلع شرقی سالن استفاده شد. قبل از ورود جوجه ها سالن آب پاشی شد تا رطوبت سالن به حدود 65-60 درصد رسید و در طول پرورش نیز سالن آب پاشی می شد تا رطوبت در حد مطلوب 65-55 درصد نگه داشته شود.
3-2-3- دانخوری و آبخوری
برای تغذیه جوجه‌ها در داخل هر پن تا پایان دو هفتگی از دانخوری‌های سینی و از شروع هفته سوم پرورش از دانخوری‌های سطلی استفاده گردید. در شروع دوره پرورش از آبخوری‌های کله‌قندی و از هفته سوم از آبخوری اتوماتیک استفاده شد. هم‌زمان با رشد جوجه‌ها ارتفاع دانخوری و آبخوری‌ها تنظیم شد. در طی شبانه روز و کل دوره جوجه ها دسترسی آزاد به دان و آب داشتند و دان ها بر اساس شماره تیمار و پن از داخل گونی های کنار هر پن به داخل دانخوری ها ریخته می شد.
3-2-4- برنامه واکسیناسیون
برنامه واکسیناسیون بر اساس شرایط منطقه و زیر نظر دامپزشک و به صورتیکه در جدول 3-1 آمده است اجرا گردید. لازم به یاد آوری است در روز واکسیناسیون، دمای سالن یک درجه سانتیگراد افزایش یافت و تمامی وسایل و لوازم مورد استفاده در واکسیناسیون پس از هر بار واکسیناسیون، به همراه باقیمانده واکسن جمع آوری و سوزانده شد. به منظور کاهش تنش از محلول مولتی ویتامین + الکترولیت به نسبت یک در هزار در آب آشامیدنی و به مدت 24 ساعت استفاده شد.
جدول3-1 برنامه واکسیناسیون
زمان تجویز
نوع واکسن
طریقه تجویز
روز اول
برونشیت
به صورت اسپری توسط کارخانه جوجه کشی
روز یازدهم
نیوکاسل B1
به صورت آشامیدنی
روز چهاردهم
برونشیت
به صورت آشامیدنی
روز شانزدهم
گامبورو
به صورت آشامیدنی
روز بیست و یک
نیوکاسل لاسوتا
به صورت آشامیدنی
3-3- توزیع جوجه ها در واحدهای آزمایشی
در این آزمایش در مجموع تعداد 360 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 بصورت تصادفی و از دو جنس نر و ماده با میانگین وزنی 48 گرم استفاده شد. در مجموع 9 تیمار و برای هر تیمار چهار تکرار و برای هر پن 10 قطعه جوجه یکروزه در نظر گرفته شد. در طول دوره پرورش هر پن طبق شماره گذاری و تیمار جیر? مخصوص به خود را دریافت می کرد.
3-4- تزریق محلول SRBC
با توجه یه این که یکی دیگر از فراسنجه‌های مورد مطالعه در این تحقیق بررسی پاسخ سیستم ایمنی بدن طیور نسبت به تزریق گلبول‌های قرمز خون گوسفند198 بود لذا تزریق SRBC و نمونه‌گیری خون مطابق جدول ذیل بود.
جدول 3-2 برنامه تزریق و نمونه‌گیری محلول SRBC در جوجه‌های گوشتی
ماده تزریقی
زمان تزریق
نوبت اول نمونه‌برداری
نوبت دوم نمونه‌برداری
SRBC
بیست ویک و سی و پنج روزگی
بیست و هشت روزگی
چهل و دو روزگی
برای تزریق، 5/0 سی‌سی از محلول SRBC پنج درصد، در سینه جوجه‌ها بصورت عضلانی تزریق شد. به علت احتمال تلفات جوجه تزریقی، از هر تکرار دو قطعه جوجه مورد تزریق قرار گرفت و پس از تزریق نیز به منظور شناسایی هنگام خون گیری، جوجه های فوق با اسپری علامت گذاری شدند.
3-5- نمونه‌گیری
برای بررسی تیتر آنتی بادی بر علیه SRBC در 28 و 42 روزگی از جوجه های علامت گذاری شده توسط سرنگ 5/2 سی‌‌سی خونگیری از محل ورید بال بعمل آمد. نمونه‌ها تا زمان جدا شدن سرم از خون در سرنگ‌ها، با زاویه سی درجه در دمای بیست‌وپنج درجه سانتی‌گراد قرار داده شدند و پس از جدا کردن سرم و با رعایت زنجیره سرد به آزمایشگاه دامپزشکی جهت تعیین عیار آنتی بادی منتقل گردیدند.
همچنین برای بررسی تیتر آنتی بادی بر علیه نیوکاسل و برونشیت در روز 42 و21 روزگی از هر پن یک قطعه جوجه به طور تصادفی انتخاب و خونگیری شد.
3-6- مدیریت دوره پرورش
در روز اول دوره پرورش قبل از این که جوجه ها ی مورد آزمایش به داخل پن های مربوطه بر اساس تکرار و تیمار انتقال داده شوند، سینی های دان خوری بوسیله جیره های داخل گونی که از قبل توزین ، شماره گذاری و آماده شده بودند ، پُر شدند .آب خوری ها نیز با محلول پنج در صد آب و شکر به منظور تحریک اشتها و نیز جلوگیری از چسبندگی مقعد پر شده و همراه دان خوری ها در داخل پن ها گذاشته شدند. سپس تعداد ده جوجه یکروزه که ‌توسط کارخانه جوجه کشی بصورت اسپری واکسن برونشیت دریافت نموده بودند پس از وزن کشی بطور تصادفی به داخل پن ها ی زمینی که هر کدام به منزله یک تکرار بودند منتقل شدند. از روز دوم و به مدت سه روز از محلول آب و مولتی ویتامین + الکترولیت به نسبت یک در هزار استفاده شد. در آخر هفته اول وزن دان مصرفی و افزایش وزن هفتگی جوجه‌ها محاسبه و اندازه‌گیری شد و این روند در انتهای هر هفته پرورش نیز انجام گردید. در سن یازده روزگی واکسن نیوکاسل ب1 مورد استفاده قرار گرفت. بقیه واکسن ها به روش‌هایی که قبلاً اشاره شد، انجام گرفت. در سن بیست‌ویک روزگی که مصادف با هفته سوم دوره پرورش بود، وزن دان مصرفی و افزایش وزن جوجه‌ها محاسبه شد. همزمان در این روز اولین مرحله تزریق محلول SRBC انجام شد. همجنین در این روز به‌منظور سنجش عیار آنتی بادی علیه نیوکاسل و برونشیت ، اولین مرحله خونگیری از جوجه‌ها صورت پذیرفت. در روز بیست‌وهشتم میزان دان مصرفی و افزایش وزن جوجه‌های هفته چهارم انجام شد. همجنین در این روز اولین مرحله خونگیری از جوجه‌ها به منظور تعیین عیار آنتی بادی عیله SRBC و سنجش سیستم ایمنی، انجام پذیرفت. در روز

دیدگاهتان را بنویسید