منبع پایان نامه ارشد درمورد ابوالعباس، استرس، ACT

منی تحت سیطره ژنتیک هستند. تفاوتهای ارثی که در داخل گونههای حیوانی وجود دارند سبب پاسخ یا عدم پاسخ حیوان مشخص به آنتیژنهای اختصاصی میشود( نیلی پور170، 1995).
2-8-1-1-2- جمعیت میکروبی
پوست و رودهها بطور طبیعی حاوی جمعیت میکروبی ثابت و قابل توجهی هستند. این جمعیت میکروبی مانع از غلبه اجرام فرصتطلب برای ایجاد بیماری میشوند. استفاده نامعقول از آنتیبیوتیکها یا بهداشت ضعیف میتواند تعادل جمعیت میکروبی را به هم بزند( نیلی پور، 1995).
2-8-1-1-3- مژههای سیستم تنفسی
بعضی از قسمتهای سیستم تنفسی توسط مژههایی پوشیده شده که مانع ورود عوامل بیماریزا میشوند. در صورتی‌که هوای سالن پرورش از کیفیت خوبی برخوردار نباشد (وجود گرد و غبار یا گاز آمونیاک بیش از حد)، مژهها به‌تدریج کارایی خود را از دست میدهند. تغذیه، محیط (استرس، گرما و سرما)، سن (معمولا جوانترها و مسنترها حساسترند)، متابولیسم بدن و عوامل مکمل از عواملی هستند که مکانیسمهای ایمنی ذاتی را تحت تاثیر قرار میدهند ( نیلی پور، 1995).
2-8-1-2- ایمنی اکتسابی
ایمنی اکتسابی از ایمنی ذاتی اختصاصیتر است و سد حفاظتی ایجاد شده توسط ایمنی ذاتی را کامل میکند. از جمله تفاوتهای این نوع ایمنی با ایمنی ذاتی این است که برخلاف ایمنی ذاتی، این نوع ایمنی پس از ورود آنتی‌ژن به بدن و با گذشت زمان فعال میشود و با تماس مکرر با یک عامل عفونی قدرت پاسخ ایمنی افزایش می‌یابد ( کلین و هوریجز، 1997). ایمنی اکتسابی از نظر تکاملی به نسبت دیرتر ایجاد شده و تنها در مهرهداران وجود دارد. با وجود اینکه هر فرد در هنگام تولد قادر به پاسخ ایمنی در مقابل عوامل خارجی است، ولی این نوع ایمنی هنگامی در مقابل عوامل خارجی جلوهگر میشود که شخص از قبل با عامل مزبور تماس داشته باشد (ابوالعباس و همکاران، 2000). عواملی که در این نوع ایمنی ظاهر میشوند شامل آنتیبادیها، لنفوسیتها و سایر مواد و سلول‌های تولید شده توسط سیستم ایمنی هستند. ایمنی اکتسابی شامل ایمنی هومورال171 و ایمنی سلولی172 است.
2-8-1-2- 1- ایمنی هومورال
آنتیبادی یا ایمونوگلوبولین و سلولهای تولیدکننده آنها اجزای تشکیل دهنده این نوع ایمنی هستند. آنتی‌بادیها، پروتیینهایی هستند که به وسیله سلولهای B سیستم ایمنی تولید میشوند. آنتیبادی جزء گلوبولینهای سرم بوده و به صورت اختصاصی به آنتیژنها متصل میشوند ( سیلورستین173، 2003). این سلولها در کبد جنین، کیسه زرده و مغز استخوان تولید شده و سپس به بورس فابریسیوس انتقال مییابند. پس از تفکیک و تمایز در بورس، راهی خون، طحال، مغز استخوان و تیموس میشوند. تخریب بورس فابریسیوس در سنین پایینتر در اثر ویروس گامبورو174 و یا مارک باعث میشود تا پرنده نتواند در برابر بیماریها مقاومت نموده و یا به واکسیناسیون پاسخ موثر بدهد.
برای تعیین میزان آنتیبادی میتوان از تستهای سرولوژی از قبیل تست همآگلوتیناسیون175، ممانعت از بروز آگلوتیناسیون176 و الایزا177 استفاده کرد ( نیلی پور، 1995؛ کوبی، 2000).
2-8-1-2- 2- ایمنی سلولی
ایمنی سلولی شامل واکنشها و اعمال تمام سلولهایی ( به‌جز سلولهای تولیدکننده آنتیبادی) است که ویژگی واکنش با آنتیژن را دارند. سلولهای این سیستم یعنی لنفوسیتهای T دارای منشاء مشترک با لنفوسیتهای B هستند، اما تفکیک و تمایز آنها در تیموس صورت میگیرد. سیستم ایمنی سلولی زمانی مورد توجه قرار گرفت که مشاهده شد پرندگانی که بورس آنها آسیب دیده هنوز قادر به مقاومت در برابر بیماریها هستند ( نیلی پور، 1995 ؛ کوبی، 2000178 ).
ایمنی سلولی شامل لنفوسیتهای T است که این سلولها توسط سیتوکیینهای ترشح شده از سلولهای T کمکی179 و دیگر سلولهای ایمنی به تحریک آنتیژن پاسخ میدهند. لنفوسیتهای T در مقایسه با لنفوسیتهای B از تنوع بیشتری برخوردار بوده و برخلاف سلولهای B به راحتی میتوانند در داخل خون گردش کرده و نقش بزرگی در ایمنی با واسطه سلول ایفا کنند. دفع پیوند تنها یکی از موارد پاسخ ایمنی سلولی را تشکیل میدهد. سیستم ایمنی سلولی برای شناسایی و نابود کردن هر گونه سلول غیرطبیعی در درون بدن طراحی شده است. بنابراین بدن میتواند سلولهای تغییر یافته به وسیله مواد شیمیایی و سلولهای سرطانی را نیز از بین ببرد (ابوالعباس و همکاران، 2000).
2-8-2- ویژگی های سیستم ایمنی پرندگان
از نظر تشریحی، اندامهای مربوط به سیستم ایمنی در پرندگان بین دوزیستان و خزندگان قرار گرفته است؛ گرچه شباهتهایی با پستانداران نیز دارد. در سراسر بدن چندین ترکیب در مجموعه بافتهای لنفاوی مشاهده می‌شود و این در حالی است که گرههای لنفاوی از نوعی که در پستانداران وجود دارد، در پرندگان مشاهده نمیشود (داویسون180، 2003). در واقع فاصله فیلوژنی بین پرندگان و پستانداران باعث ایجاد یک‌سری خصوصیات در سیستم‌ ایمنی آنها شده است. به‌عنوان مثال یکی از تفاوتهای اندام مربوط به سیستم ایمنی پرندگان و پستانداران حضور بورس فابریسیوس در پرندگان است که به عنوان یک اندام مرکزی لنفوسیت B است. علاوه برآن گسترش بافت لنفوییدی مربوط به دستگاه گوارش از جمله پلاکهای پییر181، دو لوزه روده کور182، طحال و تقسیم تیموس به 12 لوب قابل توجه است. هم‌چنین دانههای لنفاوی در مرغ ساختمانی مشابه گرههای لنفاوی پستانداران را نشان نمیدهند (آمبروسیوس183 و هدج184، 1987).
2-8-3- بورس فابریسیوس
بورس فابریسیوس یک اندام لنفواپیتلیالی است که به صورت انحصاری در پرندگان وجود داشته و پستانداران فاقد آن هستند (تیزارد185، 2008). این اندام به شکل یک کیسه گرد یا بیضی شکل است که توسط یک ساقه کوتاه به ناحیه پشتی کلوآک در محل اتصالش به کولون متصل شده است. بورس فابریسیوس محلی برای تمایز و بلوغ لنفوسیتهای B است این عضو در پرندگان نابالغ به طور کامل رشد پیدا میکند و در هفتههای چهار تا پنج به حداکثر وزن خود میرسد و با نزدیک شدن به بلوغ جنسی (14 تا 15 هفتگی) شروع به پسروی میکند و بعد از آن پرنده آنتیبادی را از مغز استخوان دریافت میکند (داویسون، 2003)186. هم‌چنین وزن بورس تحت تاثیر جنس و نحوه پرورش نیز قرار میگیرد. بلوغ بورس تابع یکسری فاکتورهایی نظیر ACTH کورتیکوییدهای غده آدرنال، استروییدهای جنسی، استرسهایی از قبیل بیماری، حرکات ماهیچهای و گرسنگی نیز قرار میگیرد (ارف، 2007)187. پرندگانی که بورس آنها برداشته شده است (بورسکتومی)188 ، کاهش در تعداد لنفوسیتهای خون را نشان میدهند، اما این پرندگان هنوز قادرند که پیوند پوست را رد کنند و این نشان میدهد که برداشت بورس اثر کمی بر پاسخ ایمنی سلولی دارد. بنابراین بورس یک عضو لنفوئیدی اولیه است و به عنوان جایگاه بلوغ و تمایز سلولهای تولیدکننده آنتیبادی عمل میکند؛ که این سلولها به نام سلولهای B نامیده میشوند (تیزارد، 2008). بورس به عنوان یک عضو لنفوییدی ثانویه نیز عمل میکند، به‌طوری که قادر است آنتیژن را به تله انداخته و آنتیبادی علیه آن سنتز کند. بورس فابریسیوس هم‌چنین حاوی تجمعهای کوچکی از سلولهای T است؛ بنابراین مشاهده میشود که بورس اعمال متفاوتی انجام میدهد و نمیتوان آن را صرفاً یک عضو لنفوییدی اولیه تصور کرد (ارف، 2007).
2-8-4- تیموس
تیموس در پرندگان اندامی کشیده به رنگ قرمز مایل به زرد است که به صورت هفت لوب مجزا در دو طرف گردن قرار دارد. این لوبها از قسمت پایینی فک تا قفسه سینه منتشر شده و اغلب مسیر مارپیچی داشته و تا غده تیروئید ادامه مییابد. حجم تیموس بسیار متغیر بوده و اندازه نسبی آن در حیوانات نوزاد در بیشترین حد خود ظاهرشده و اندازه مطلق آن در سن بلوغ بیشتر از سایر سنین است (تیزارد، 2008)189.
تیموس از نظر بافت شناسی به دو بخش قشری و مرکزی تقسیم میشود. لنفوسیت‌ها در روز یازدهم دوران جنینی در تیموس ظاهر میشوند. این لنفوسیت‌ها در ابتدا بزرگ ( 11 میکرون) هستند، لیکن تدریجاً اندازه آنها کاهش مییابد و بین روزهای 13-15 دوران جنینی به 8-5/7 میکرون و در روز 16 دوران جنینی به 5/5 میکرون می‌رسند. تمایز سلولی در تیموس موجب پدید آمدن زیر گروه‌هایی از سلول‌های تیموسی یا سلولهای T میگردد. این سلول‌ها در فرآیندهای زیر دارای نقش می باشند:
1- کمک به سنتز آنتی بادی توسط سلولهای T کمکی؛2 – مهار پاسخ ایمنی توسط سلولهای T سرکوبگر؛ 3- نابود سازی توسط سلولهای T سیتوتوکسیک؛ 4- ناسازگاری نسجی و ناسازگاری میزبان؛ 5- افزایش حساسیت تاخیری(ویتو190، 1999).
2-8-5- مکانیسم پاسخ ایمنی
به‌طور کلی در مقابل عوامل مهاجم سه سطح دفاعی را میتوان در نظر گرفت. اول پوست که از وارد شدن میکروارگانیسمها به بدن جلوگیری میکند. دومین و سومین خطوط دفاعی در داخل سیستم ایمنی قرار گرفته است. زمانی که تهاجم به بدن به‌وسیله عامل بیماریزای خارجی صورت میگیرد، سیستم ایمنی انواع معینی از سلولها را در ناحیه مورد هجوم متمرکز میکند. به طور معمول سلولهایی که ابتدا آنتیژن را تشخیص میدهند نوتروفیلها و ماکروفاژها هستند. میکروبهای بیماریزا بعد از ورود به بدن توسط ماکروفاژها بلعیده وسپس ماکروفاژها، میکروبها را به لنفوسیتهای B معرفی میکنند. این سلولها نیز 5 روز بعد از عرضه، اقدام به تولید آنتیبادی می‌کنند. این وقفه زمانی به خاطر آماده شدن و تکثیر تعداد مورد نیاز سلولهای B است. در صورتی که پرنده برای بار دوم با همین آنتیژن مواجه شود پاسخ سریعتر بوده وآنتیبادی بیشتری تولید خواهد شد. این روند، اساس واکسیناسیون است (ابوالعباس و همکاران، 2000).
2-8-6- آنتیبادی
آنتیبادی واحدهای عملکننده سیستم ایمنی هومورال هستند که توسط نوعی از لنفوسیتهای B بنام پلاسماسل تولید میشوند. این مولکولها هنگامی که در سطح سلولهای پلاسماسل هستند به عنوان ایمونوگلوبولین شناخته میشوند و هنگامی که به داخل خون ترشح میشوند، آنتیبادی نامیده میشوند. آنتیبادیها در بسیاری از مایعات بدن و فضای بین بافتی یافت میشوند و بیشترین تاثیر را در حذف پاتوژنهای خارج سلولی مانند باکتریها، انگل‌ها و غیره میگذارند (تیزارد، 2008).
2-8-7- انواع ایمونوگلوبولین
به طور کلی سه گروه یا سه نوع ایزوتوپ از ایمونوگلوبولینها در سیستم ایمنی پرندگان شناسایی شدهاند که شامل ایمونوگلوبولینY (معادل ایمونوگلوبولین G در پستانداران)، ایمونوگلوبولینM و ایمونوگلوبولین A هستند (سزابو191، 1998).
2-8-7-1- ایمونوگلوبولین Y
ایمونوگلوبولینY، ایمونوگلوبولین غالب در سرم پرندگان، دوزیستان و خزندگان بوده و مشابه ایمونوگلوبین‌ G در پستانداران است (ابوالعباس و همکاران، 2000). با توجه به وزن سنگینتر زنجیره H (زنجیره سنگین) و تفاوت آنتیژنی این مولکول نسبت به نوع مشابه آن در پستانداران به‌جای ایمونوگلوبولین G، ایمونوگلوبولین Y پیشنهاد شد. محققین بیان کردند که اگر چه از نظر عملکرد، ایمونوگلوبولین Y در پرندگان معادل ایمونوگلوبولین G محسوب میشود، اما این دو نوع آنتیبادی از نظر ساختمانی یا خصوصیات فیزیکوشیمیایی تفاوتهای زیادی با همدیگر دارند (نیلی پور، 1995). این ایمونوگلوبولین بیشترین غلظت را نسبت به سایر ایمونوگلوبولینها در سرم خون دارد. به همین دلیل نقش اصلی را در مکانیسمهای دفاعی هومورال ایفا میکند و هم‌چنین به مقدار زیاد در زرده تخم مرغ یافت میشود. این ایمونوگلوبولین دارای وزن مولکولی 180000 دالتون و نیمهعمر 11 الی12 روز است.IgG در هنگام پاسخ به آنتیژن پس از تولید ایمونوگلوبولین M تولید میشود و از نظر مقدار و مدت عمل در پاسخ ثانویه بیشتر از پاسخ اولیه است. ایمونوگلوبولین G به خاطر اندازه نسبتاً کوچکی که دارد آسان‌تر از سایر ایمونوگلوبولینها میتواند از جدار عروق خونی عبور نماید و به همین دلیل دارای نق

دیدگاهتان را بنویسید