منابع پایان نامه درباره دامنه حرکتی، انحراف معیار، گروه کنترل

حرکتی انگشت
گروه آزمایش قبل از مداخله
(میانگین و انحراف معیار)
6/18±5/117
4/7±75/13
9/11±6/11
گروه آزمایش بعد از مداخله
(میانگین و انحراف معیار)
36±9/67
7/15±83/60
8/23±58/44
گروه کنترل قبل از مداخله
(میانگین و انحراف معیار)
1/18±5/132
8/6±67/11
79/13±83/5
گروه کنترل بعد از مداخله
(میانگین و انحراف معیار)
4/28±3/108
1/20±92/43
4/27±75/13

مطابق جدول 5-4 میانگین دامنه حرکتی آرنج قبل از انجام مداخله در گروه آزمون 5/32 درجه بوده است، پس از انجام مداخله به 1/82 درجه رسیده است (بطور متوسط 50 درجه افزایش دامنه حرکتی)، میانگین دامنه حرکتی در گروه کنترل از 5/17 به 67/41 درجه تغییر یافته است (یعنی بطور متوسط 24 درجه افزایش دامنه حرکتی). این تغییرات در نمودار شماره 2-4 تصویر شده است.
نمودار شماره 2-4- تغییرات دامنه حرکتی آرنج در دو گروه آزمایش (کاردرمانی و بیوفیدبک) و کنترل (کاردرمانی تنها) قبل و بعد از مداخله به درجه

میانگین دامنه حرکتی در مچ بیماران گروه آزمایش (کاردرمانی و بیوفیدبک) قبل از انجام مداخله 75/13 درجه بوده که پس از انجام مداخله به 83/60 درجه رسید. در گروه کنترل از 67/11 به 92/43 درجه رسید (نمودار شماره 4).

نمودار شماره 3-4. میانگین تغییرات دامنه حرکتی مچ دست در دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از درمان به درجه

دامنه حرکتی مچ دست در گروهی که از کاردرمانی همراه با بیوفیدبک استفاده کردند بطور متوسط 47 درجه افزایش داشت در حالیکه در گروهی که از تمرینات کاردرمانی به تنهایی استفاده کرده بودند این تغییرات دامنه حرکتی بطور متوسط تقریباً 32 درجه افزایش یافته بود)
میانگین دامنه حرکتی انگشتان در گروه آزمایش از 67/11 به 58/44 درجه رسید و در گروه کنترل از 83/5 به 75/13 درجه رسید.

نمودار شماره 4-4. میانگین تغییرات دامنه حرکتی انگشتان دست در دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از درمان به درجه

همچنین دامنه حرکتی انگشتان در گروه آزمون که از کاردرمانی همراه با بیوفیدبک استفاده کردند بطور متوسط 32 درجه افزایش داشت در حالیکه در گروهی که از تمرینات کاردرمانی به تنهایی استفاده کرده بودند این تغییرات دامنه حرکتی بطور متوسط تقریباً 8 درجه افزایش یافته بود.

جدول 6-4 توزیع میانگین و انحراف معیار نمرات آزمون بارتل در بیماران سکته مغزی

نمرات آزمون بارتل قبل از مداخله
نمرات آزمون بارتل بعد از مداخله
گروه
میانگین
انحراف معیار
میانگین
انحراف معیار
آزمون (12n=)
75/62
763/10
08/73
641/13
کنترل (12n=)
08/60
388/6
50/63
995/9

پس از ارزیابی‌های انجام شده نمره عملکرد روزانه زندگی با معیار بارتل در گروه آزمایش از 75/62 به 08/73 رسید، در گروه کنترل از 08/60 به 50/63 رسید. (جدول 6-4) یعنی در گروهی که علاوه بر کاردرمانی بیوفیدبک نیز داشته اند، بیش از 10 نمره بهبود در توانایی انجام فعالیتهای روزمره زندگی داشته اند در حالیکه در گروه کنترل متوسط افزایش نمره آزمون بارتل به 4/3 نمره رسید.
نمودار 5-4 توزیع میانگین نمرات آزمون بارتل در بیماران سکته مغزی

(3-4) تحلیل دادهها
در این پژوهش دستگاه بیوفیدبک تراپی به منظور افزایش دامنه حرکتی مچ دست در بیماران سکته مغزی استفاده شد، پس از انجام مداخله تاثیر این مدالیته بر دامنه حرکتی مفاصل آرنج، مچ و انگشتان دست توسط گونیامتر بررسی شد، همچنین ارزیابی شدت اسپاستی سیتی با آزمون آشورث و توانایی عملکرد روزمره زندگی با آزمون بارتل صورت گرفت. برای بررسی ارتباط عملکردهای دست و آرنج و انگشتان با همدیگر وبا توانایی انجام عملکرد روزمره زندگی، ضریب همبستگی دامنه حرکتی مفاصل آرنج، مچ دست و انگشتان با یکدیگر و با توانایی انجام حرکات روزمره زندگی (نمره بیمار در مقیاس بارتل) محاسبه گردید (جدول شماره 7-4). همچنانکه در این جدول مشاهده میشود.

جدول شماره 7-4 بررسی ارتباط عملکرد روزمره زندگی با دامنه حرکتی آرنج، مچ دست و انگشتان قبل و پس از مداخله

آزمون بارتل
قبل از مداخله

آزمون بارتل
پس از مداخله

ضریب همبستگی
مقدار احتمال
ضریب همبستگی
مقدار احتمال
دامنه حرکتی آرنج
307/0
145/0
573/0
003/0
دامنه حرکتی مچ دست
153/0
476/0
758/0
00/0
دامنه حرکتی انگشتان
516/0
010/0
711/0
00/0

اطلاعات بدست آمده توسط ابزارهای آماری آنالیز شده و مورد تحلیل کوواریانس قرار گرفت. شرح آن در جداول 8-4 تا 12-4 نمایش داده شده است.

جدول 8-4 تحلیل کوواریانس* نمرات دامنه حرکتی آرنج پس از انجام مداخله

ملاک آزمون
درجه آزادی
مقدار احتمال
دامنه حرکتی آرنج قبل از مداخله
992/58
1
001/0
گروه
483/5
1
029/0
خطا

21

*مقدار ضریب تعیین برابر 815/0 به دست آمد.

متوسط نمره دامنه حرکتی آرنج پس از مداخله در گروه‌های آزمون و کنترل به ترتیب 02/36±92/67 و 47/28±33/108 می‌باشد. با انجام تحلیل کوواریانس نمرات دامنه حرکتی آرنج پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. نتیجه در جدول 8-4 آمده است. همانطور که مشاهده می شود استفاده از تکنیک بیوفیدبک تراپی برای افزایش دامنه حرکتی آرنج بیماران سکته مغزی معنادار می باشد (p<0.001)
.
جدول 9-4 تحلیل کوواریانس* نمرات دامنه حرکتی مچ دست پس از انجام مداخله

ملاک آزمون
درجه آزادی
مقدار احتمال
دامنه حرکتی مچ دست
قبل از مداخله
567/11
1
003/0
گروه
034/5
1
036/0
خطا

21

*مقدار ضریب تعیین برابر 479/0 به دست آمد.

متوسط نمره دامنه حرکتی مچ دست پس از مداخله در گروه‌های آزمون و کنترل به ترتیب 787/15±83/60 و 124/20±92/43 می‌باشد. با انجام تحلیل کوواریانس نمرات دامنه حرکتی مچ دست پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت، نتیجه در جدول 9-4 آمده است. با توجه به داده ها در جدول کاربرد این تکنیک در گروه آزمون معنادار می باشد (p<0.003) . جدول 10-4 تحلیل کوواریانس* نمرات دامنه حرکتی انگشتان دست پس از انجام مداخله ملاک آزمون
درجه آزادی
مقدار احتمال
دامنه حرکتی انگشتان دست قبل از مداخله
791/17
1
000/0
گروه
962/7
1
010/0
خطا

21

*مقدار ضریب تعیین برابر 611/0 به دست آمد.

متوسط نمره دامنه حرکتی مچ دست پس از مداخله در گروه‌های آزمون و کنترل به ترتیب 880/23±58/44 و 479/27±75/13 می‌باشد. با انجام تحلیل کوواریانس نمرات دامنه حرکتی مچ دست پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج نشان داد استفاده از این درمان در گروه آزمون معنا دار می باشد (p<0.000). نتیجه در جدول 10-4 آمده است. جدول 11-4 تحلیل کوواریانس* نمرات عملکرد روزمره زندگی پس از انجام مداخله ملاک آزمون
درجه آزادی
مقدار احتمال
نمره آزمون بارتل
667/72
1
000/0
گروه
162/7
1
14/0
خطا

21

*مقدار ضریب تعیین برابر 809/0 به دست آمد.

متوسط نمره فعالیت‌های روزمره زندگی توسط آزمون بارتل پس از مداخله در گروه‌های آزمون و کنترل به ترتیب 641/13±08/73 و 995/9±50/63 به دست آمد. با انجام تحلیل کوواریانس نمرات دامنه حرکتی مچ دست پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت، نتایج نشان دهنده معنادار بودن این مدالیته درمانی بر عملکرد روزمره زندگی بیماران سکته مغزی می باشد (p<0.000). نتیجه در جدول 11-4 آمده است.

دیدگاهتان را بنویسید