منابع و ماخذ پایان نامه رساله الغفران، رسول اکرم (ص)، عرفان و تصوف

المیزان، ج 13، ص 37
228 . اروع ماقیل فی مدیح الرسول، ص 376
229 . پیشین، ص 550
230 . السیره النبویه، ج 1، ص 205
231 . تاریخ تمدن اسلام و عرب، ص 233
232 . السیره النبویه ، ج 1، ص 217، 218، 219
233 . اروع ماقیل فی مدیح الرسول، صص 43 و 44
234 السیره النبویه، ج 1، ص 270
235 بقره، آیه 185
236 قدر، آیه 1
237 علق، آیه 1
238 علق، 1-5
239 المدثر: 1-3
240 .السیره النبویه، صص 270-272
241 .فروخ، عمر: تاریخ الادب العربی، ج 3، ص 585
242 .من اورع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 550
243 ابوحفص عمر پسر ابوالحسن (ابن فارض) در سال 576 هـ در مصر به دنیا آمد در آنجا زیست و در همان جا در سال 632 درگذشت او دیوانی دارد که بیشتر اشعار آن غزل صوفیانه است. او در بعضی از قصایدش در ضمن ستایش خداوند متوسل به پیامبر(ص) می شود و او را مدح می کند. (مجانی الحدیثه، ج 3، ص 316)
244 معجم اعلام شعرای المدح النبوی، ص 277
245 همان، ص 211
246 ابومحمد، طلحه بن عبدالله بن الجاعون غسالی عونی. نام عونی معروف و اشعارش بر سر زبان ها مشهور و لطائف سروده هایش زینت بخش کتب ادبی است. اشعارش گواه تشیع و خودباختگی خود در محبت ولاء اهل بیت است.
247 الغدیر، ج 4، ص 139
248 معجم اعلام شعرای المدح النبوی، ص 245
249 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 553
250 بحار الانوار، ج 17، ص 354 و 357
251 سیره ابن کثیر، ج2 ، ص 113و121
252 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 550
253 همان، ص 46
254 همان، ص 297
255 اسراء، آیه 1
256 تاریخ تمدن اسلام و عرب، ص 372
257 السیره النبویه، ج 2، ص 9-16
258 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 46
259 او در سال (550هـ / 1155م) در قرطبه به دنیا آمد و در تلسمان الجزایر ساکن شد از تعدادی از بزرگان زمان خود علوم را فرا گرفت و در تعدادی از علوم مثل فقه و تاریخ مهارت یافت. او در مراکش در سال (627هـ /1230م) از دنیا رفت او ادیب و شاعر بود که اشعارش در زهد و تصوف و مدح رسول بر دیگر اشعارش برتری دارد. (معجم اعلام شعرا المدح النبوی، ص222)
260 معجم اعلام شعرا المدح النبوی، ص222
261 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 49
262 سیره المصطفی، ج 1، ص 289
263 یس، آیه 9
264 منتهی الآمال، ص 84
265 السیره النبویه، ج 2، صص 95-99
266 بقره، آیه 7
267 دیوان السید الحمیری، ص 43
268 من اروع ماقیل فی مدیح الرسول، ص 778
269 بحار الانوار، ص 133
270 آل عمران، آیه 144
271 الطبقات الکبری، ص 171
272 ابوالحسن مهیار بن مرزویه دیلمی در سال 367 هـ در دیلم زاده شد و در بغداد می زیست. و در سال (428هـ) دیده از جهان گشود شاعر ایرانی عربی گوی پیرو شعوبیه بود از آنجا که زمانی پیشه ی دبیری داشته به “الکتاب” لقب یافته است. مهیار در آغاز زرتشتی بوده است ولی به دست استاد خود (سید رضی) در سال (394 هـ) اسلام آورد او دیوان بزرگی دارد که در آن چندین قصیده در مدح اهل بیت دیده می شود. (دیوان مهیار، ج1، ص5)
273 دیوان مهیار دیلمی، ج 3، ص 115
274 الحجول، ج الحجل، خلخال، بندی که بر پای بندند
275 الشعر و الشعرا فی العصر العباس، ص 627
276 بحار الانوار، ج 15، ص 28
277 سیره رسول اکرم (ص) در قرآن، ص 26
278 منافقین، آیه 8
279 نساء، آیه 59
280 حشر، آیه 9
281 معجم اعلام شعراء المدح النبوی، ص 211
282 او در سال (606هـ / 1209م) به دنیا آمد. او شاعر عصر عباسی و دیوانی دارد که در آن قصایدی در مدح رسول وجود دارد. او در سال (656هـ / 1258م) با حمله مغول به بغداد به شهادت رسید. (معجم اعلام شعراء المدح النبوی، ص 106 )
283 معجم اعلام شعراء المدح النبوی، ص 107
284 همان، ص 223
285 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص666
286 الغدیر، ج 4، ص 300
287 دیوان الشریف الرضی، ج2 ، ص 219
288 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 277
289 دیوان مهیار دیلمی، ج 3، ص 114
290 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 724
291 احزاب، آیه 40
292 الفاخوری حنا، تاریخ الادب العربی، ج 3، ص 584
293 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 601
294 پیشین، ص 277
295ابوالفتح محمود بن محمد بن حسین بن سندی رملی معروف به کشاجم. او شاعر، کاتب، منجم، طبیب، فقیه در عصر خود بود و چون همه ی فضائل در او جمع بود بدین جهت خود را کشاجم نامید که هر یک از حروف پنج گانه اشاره به یکی از فنون او داشت تاریخ دقیقی از سال تولد او در دست نیست و سال وفات آن را (350هـ) و یا (360هـ) ثبت کرده اند مهمترین اثر او کتاب “ادب الندیم” است و دیوان شعری دارد که در آن از طریقه ادب واقعی پیروی کرده است (احمد ترجانی زاده، تاریخ ادبیات عرب، ص 154)
296 الغدیر، ج 4، ص 3
297 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 779
298 کهف، آیه 6
299 نمل، آیه 70
300 حبیب بن اوس ابوتمام الطائی الجاسمی در سال (190 هـ) در روستایی به نام جاسم از روستاهای جید در دمشق چشم به جهان گشود (الاغانی، ج 16، ص 23) در سال (232 هـ) در موصل از دنیا رفت و همان جا دفن شد. او آثار بسیار زیاد و معروفی دارد و از جمله آثار او دیوان شعری اش است که در تمام اغراض سروده است. مدح در دیوان او بسیار دیده می شود اما مدح پیامبر (ص) و اهل بیت در میان مدایح او بسیار کم است و بیشتر مدایح او برای (معتصم) خلیفه عباسی می باشد. (عمر فروخ، تاریخ الادب العربی، ج 2، ص 254)
301 الغدیر، ج 2، ص 330
302 احمد بن عبدالله بن سلیمان بن تنوخی معری معروف به ابوالعلا در سال (363هـ/ 973م) در شهر معره نعمان به دنیا آمد و در سال (449هـ/ 1057م) درهمین شهر در گذشت او به رهین المحبسین ملقب بود. در سن چهار سالگی مبتلا به بیماری جدری شد و در اثر این بیماری نابینا شد. او شاعر شعر فلسفی بود و در بسیاری از موضوعات از قبیل فلسفه و ادب و دین و اجتماع آثاری در نظم و نثر دارد و از مهمترین آثار او: “اللزومیات، رساله الغفران و رسائل ابی العلا” می باشد
303 المدیح، ص 76
304 دیوان مهیار دیلمی، ج 3، ص 115
305 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 44
306 فضائل الخمسه، ج 1، ص 43
307 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 46
308 همان، ص 675
309 سعید بن احمد بن مکی نیلی از بزرگان شیعه و سرایندگان خوش پرداز و فدائیان عترت طه است که در راه عقیده و مذهب و ستایش اهل بیت پیامبر بسیار سروده است. او مردی نحوی و فاضل در اواسط قرن 6 بود که در بغداد می زیسته است او حدود 100 سال عمر کرد و به سال (565 هـ) درگذشته است
310 الغدیر، ج 4، ص 395
311 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 554
312 شعیب بن حسین انصاری مشهور به ابو مدین مغربی اندلسی از عرفای بزرگ و مشهور قرن 6 هجری است تاریخ تولد و زادگاه او به درستی معلوم نیست. او در حدیث و فقه مالکی صاحب نظر است. از معروف ترین و مشهورترین شاگردان او در عرفان و تصوف ابن عربی می باشد تاریخ وفات او به طور دقیق مشخص نشده است اما حدوداً در سال (590 هـ) و یا به قولی (594 هـ) ثبت شده است او آثار بسیاری داشته است اما آنچه به عنوان اثر او باقی مانده است چند قصیده کوتاه عارفانه است.
313 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 475
314 همان، ص 517
315 انفال، آیه 33
316 نهج البلاغه، بخش حکمت، شماره 88
317 الشعر و الشعراء فی العصر العباسی، ص 627
318 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 257
319 دیوان مهیار دیلمی، ج 3، ص 115
320 احزاب، آیه 21
321 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 516
322 معجم اعلام شعراء المدح النبوی، ص 384
323 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 53
324 القلم، آیه 4. در حقیقت توبه نیکو خُلقی عظیم آراسته ای
325 توبه، آیه 128
326 دیوان شریف الرضی، ج1، ص 66
327 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 45 و 47
328 همان، ص 726
329 نساء، آیه 113
330 جمعه، آیه 2
331 ابوالحسن، علی بن حماد بن عبید الله بن حماد عبدی بصری، اخبار دقیقی از سال تولد و وفات او نداریم اما از روایات می توان دریافت که در اوایل قرن 4 متولد گشته و در اواخر همان قرن از دنیا رفته است. این شاعر از بزرگان شیعه و دانشمندی است یگانه. شعر او گویای مذهب علوی بوده است. نجاشی که از شاعران هم دوره ی او بوده روایت کرده که در گذشت او در سال (332هـ) بوده است. (الغدیر، ج 4، ص 150)
332 الغدیر، ج 4، ص 146
333 حافظ ابوالمؤید، موفق بن احمد بن ابی سعید اسحاق معروف به اخطب خوارزم در سال (484هـ) متولد شد او فقیهی دانشور، خطیبی پرآوازه و آگاه از سیره و تاریخ و شاعر که سروده هایش ثبت دفاتر آمده است. او شیعه مذهب بوده و اشعاری در مدح اهل بیت پیامبر (ص) دارد. تاریخ وفات او سال (567هـ) می باشد. (الغدیر، ج 4، ص 400)
334 الغدیر، ج 4، ص 397
335 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 548
336 معجم اعلام شعر المدح النبوی، ص 385
337 انبیاء، آیه 107
338 توبه، آیه 61
339 الغدیر، ج 4، ص 363
340 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 486
341 پیشین، ص 813
342 همان، ص 426
343 دلایل النبوه، ص 124
344 مناقب، ج 1، ص 155
345 همان، ص 123
346 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 356
347 دیوان مهیار دیلمی، ج 3، ص 114
348 من اروع ما قیل فی مدیح الرسول، ص 487
349 همان، ص 429
350 من اروع ماقیل فی مدیح الرسول، 608
351 . احزاب، آیه 21
—————
————————————————————
—————
————————————————————
‌ب

دیدگاهتان را بنویسید