سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های بورس

میزان سرمایه در گردش

میزان سرمایه در گردش هر شرکت تحت تأثیر عوامل خاصی است، بدیهی است که به دلیل تفاوت در میزان وجود این عوامل، نیاز به سرمایه در گردش متناسب با آنها تغییر میکند. ماهیت تولید (فعالیت شرکت)، دوره تولید شرکت، خط مشی تولید شرکت، خط مشی اعتواری عرضه کنندگان، فعالیت شرکت در خصوص رشد و توسعه، سهولت دستیابی به مواد اولیه، سطح سود، سطح مالیات و … به عنوان عوامل موثر بر میزان سرمایه در گردش شرکت ها شناخته می شوند. اینکه چه میزان از سرمایه در گردش یا چه ترکیبی از آن پذیرفته شود به خصلت ریسک گریزی مدیران شرکت بستگی دارد.

مدیران محافظه کار گرایش به انتخاب حجم و ترکیب هایی دارند که موجب کاهش ریسک باشد و برخی از مدیران گرایش به انتخاب حجم و ترکیب سرمایه در گردشی دارند که بازده را افزایش دهد. در ادامه به معرفی چهار استراتژی(متغیرهای مستقل) مورد استفاده در این پژوهش برای شناسایی سرمایه در گردش پرداخته می شود. (انصاری ،1392)

جهت تعیین مقدار سرمایه در گردش مورد نیاز توسط موسسه، تعدادی از عوامل به شرح زیر می تواند در تجزیه وتحلیل مد نظر قرار گیرند:

  • وسعت موسسه

ممکن است این بحث پیش آید که وسعت یک موسسه چه از لحاظ دارائیها و چه از لحاظ فروش، بر نیازش به سرمایه در گردش اثر می گذارد . یک موسسه کوچک ممکن است از دارائیهای جاری اضافی به عنوان یک حفاظ در مقابل وقفه های احتمالی در جریانات نقدی استفاده کند. موسسات کوچک نسبت به موسسات بزرگتر از منابع کمتری برای جریانات ورودی نقدی برخوردارند. بنابراین در صورت عدم توانایی تعدادی از مشتریان در پرداخت بموقع بدهی خود، بیشتر تاثیر میپذیرند . موسسات بزرگتر که دارای منابع بیشتری از وجوه می باشند احتمالا در مقایسه با کل دارائیها یا فروش خود به سرمایه در گردش کمتری نیاز دارند

  • فعالیتهای موسسه

اگر موسسهای ناچار باشد که حجم زیادی از موجودی را انبار کند و یا با شرایط اعتباری اجناس را بفروشد (مثلا 75 روزه)، این موسسه نسبت به آنهایی که خدمات یا کالاهای خود را نقدا  بفروش میرسانند  به سرمایه در گردش بیشتری نیاز دارند .

  • دسترسی به اعتبار

موسسهای که قادر است به آسانی از طریق بانکها به اعتبار دست یابد، نسبت به موسسهای که به چنین اعتباری دسترسی ندارد، با سرمایه در گردش کمتری میتواند به فعالیت خود ادامه دهد .

گرایش به سود

از آنجایی که تمامی وجوه، هزینهای در بر دارند مقدار نسبتا زیاد دارائیها باعث کاهش سود یک موسسه می شود . بعضی از موسسات نیازمند سرمایه در گردش اضافی میباشند و مایلند که هزینههای کمی را متحمل شوند.  موسسات دیگر به منظور کسب تمامی سود حاصل از عملیات در تمامی اوقات فقط یک حداقلی را بعنوان سرمایه در گردش نگهداری میکنند .

  • گرایش به ریسک

هرچه مقدار سرمایه در گردش مخصوصا نقد و اوراق بهادار قابل فروش بیشتر باشد مشکلات نقدینگی کمتر است. موسساتی که نمیخواهند حتی ریسکهای مختصری از کمبود نقدینگی را متحمل شوند ممکن است وجه نقد اضافی نگهداری کنند . موسسات دیگر جهت کسب سود ریسکهایی را قبول می کنند و ممکن است برای پرداخت بموقع صورتحساب ها ، همیشه وجه نقد کافی نگهداری نکنند. بیشتر موسسات برای اینکه نیازهایشان به نقدینگی را بدون مسدود کردن وجوه غیر ضروری رفع کنند ، مایلند که سرمایه در گردش کافی نگهداری نمایند. برای رسیدن به این هدف، موسسات زیادی بر حداقل کردن ریسک ناشی از نقدینگی ناکافی تاکید میگذارند. اگر موسسه تامین مالی کافی برای نیازهای نقد، مطالبات و موجودیاش داشته باشد مدیریت میتواند مساعی خود را بر کسب سود متمرکز نماید با این حال هدف اولیه مدیریت سرمایه در گردش اجتناب از ریسک های ناشی از نقدینگی ناکافی است. (حسینی ، سال 1388)

متن کامل :

دانلود پایان نامه ارشد-نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی

دانلود پایان نامه نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران