دانلود پایان نامه ارشد درباره مایع، ذخیره‌سازی، تانک

سپس بوسیله پمپ به مخزن آب‌های روغنی ارسال می‌گردد.

3-2-25-3- تصفیه فاضلاب انسانی
این واحد دارای یک مخزن زیرزمینی به حجمm3 14 می‌باشد که پساب‌های حاصل از حمام، دستشویی و آشپزخانه در آن جمع می‌شوند. سپس بوسیله پمپ، آبهای این مخزن را به تانک هوادهی که باکتری‌های هوازی در آن وجود دارد می‌فرستند. باکتری‌های هوازی برای زنده ماندن نیاز به اکسیژن دارند، برای این منظور از هوای سرویس (Utility) استفاده می‌گردد. این باکتری‌ها مواد و رسوبات موجود در آب را تجزیه می‌کنند. بعد از این مرحله محتویات این تانک به استخر زلال‌سازی فرستاده می‌شود تا رسوبات ته‌نشین شوند. سپس آب زلال را از سطح استخر جدا کرده به تانک تماس فرستاده و با تزریق هیپوکلریت سدیم میکرب‌های آن را از بین می‌برند. بعد از تنظیم PH و انجام آزمایش‌های BOP و COD به عنوان آب کشاورزی استفاده می‌گردد و در صورت مورد نیاز نبودن به دریا فرستاده می‌شود. رسوبات حاصله نیز بوسیله پمپ به استخرهای رو باز فرستاده می‌شود تا خشک شوند که به عنوان کود شیمیایی از آنها استفاده می‌شود.

شکل 3-7- نمایی از واحد تصفیه آب

3-2-26- واحد130: آب آتش‌نشانی
به طور کلی هدف از واحد تأمین آب آتش‌نشانی مورد نیاز در فازهای 4 و5 برای مصرف در مواقع اضطراری می‌باشد. واحد آتش‌نشانی در فازهای 4 و 5 به دو قسمت عمده تقسیم می‌شود:
1- آتش‌نشانی خارج از محدوده پالایشگاه (O.S.B.L)
قسمت O.S.B.L که مخصوص تانک‌های میعانات گازی واحد 143(condensate) می‌باشد دارای یک تانک ذخیره آب و پنج پمپ می‌باشد. دو پمپ از نوع Jockey و دو پمپ دیزلی (برای مواقع اضطراری و قطع برق) و دیگری از نوع موتوری (motorpump) می‌باشد.
2- آتش‌نشانی داخل محدوده پالایشگاه (I.S.B.L)
قسمت I.S.B.L خود به دو بخش عمده تقسیم می‌شود:
الف) قسمت پایینی (Lower section)
ب) قسمت بالایی (upper section)
هر بخش به طور جداگانه دارای پنج پمپ می‌باشد که نوع پمپ‌ها همانند پمپ‌های قسمت OSBL می‌باشند و همچنین در کل برای هر قسمت پایینی و بالایی یک مخزن مشترک وجود دارد. وظیفه پمپ‌های Jockey تأمین فشار معین و چرخشی کردن آب در کل مسیرآب آتش‌نشانی می‌باشد که به این مسیر fire water main header می‌گویند. معمولا فشار این مسیر در قسمت OSBL حدود 10 تا bar11، در قسمت پایینی I.S.B.L13 تا bar14 و در قسمت بالایی 14 تا bar 15 می‌باشد.
اگر به هر دلیلی فشار خط لوله اصلی (main header) کم شود یعنی از حد مجاز پایین تر بیاید بلا فاصله پمپ موتوری روشن شده و فشار را تا حد معمول رسانده و دوباره خاموش می‌شود. همچنین این پمپ بسته به انتخاب اپراتور می‌تواند به طور دستی یا به طور اتوماتیک روشن و یا خاموش شود.

شکل 3-8- نمایی از واحد آب و آتش نشانی

3-2-27- واحد 131: تأمین سوخت مصرف‌کننده‌های دیزلی
به طور کلی هدف از این واحد تأمین سوخت مایع برای واحدهای مورد نیاز فازهای 4 و 5 می‌باشد. مصرف‌کننده‌های دیزلی از قبیل تولیدکننده قدرت الکتریکی اضطراری و پمپ‌های آتش‌نشانی بوسیله این واحد تغذیه می‌شوند.
دو تانک برای ذخیره‌سازی این سوخت در نظر گرفته شده که این سوخت توسط دو پمپ در ابتدا به فیلتر و سپس برای توزیع به واحدهای مورد نیاز انتقال می‌یابد.

3-2-28- واحد132: آب خنک‌کن
هدف از این واحد تولید آب خنک می‌باشد. خوراک ورودی، آب نمک‌زدایی شده از واحد 126و محصول، آب سرد برای خنک کاری سیستم بولبرینگ و آب‌بندی ماشین‌های مکانیکی چرخشی، خنک‌کاری سیستم آب آشامیدنی، خنک‌کاری محلول کاستیک در زمان عملیات رقیق‌سازی و در واحد جامدسازی گوگرد (sulfur solidification) می‌باشد.
خنک‌سازی توسط دو سردکننده که هر کدام در حدود m3/h 140 یعنی معادل %50 ظرفیت کل، تولید دارند انجام می‌شود. آب سرد توسط پمپ به شبکه مدار بسته که در سراسر پالایشگاه می‌باشد انتقال می‌یابد و آب‌های گرم بعد از چرخش در کل پالایشگاه با دمایی در حدود C140 به سرد کننده رفته و به دمایی در حدود C30 می‌رسد. در حالت کلی آب نمک‌زدایی شده از واحد 126 با تزریق Corrosion inhibitor جهت جبران آب‌های تلف شده در طول مسیر استفاده می‌شود.

3-2-29- واحد 140: مشعل‌ها
هدف از این واحد جمع کردن و سوزاندن تمام گازهایی است که بوسیله واحدهای دیگر به مشعل‌ها فرستاده می‌شوند. این واحد شامل دو train به صورت موازی (برای هر فاز یک train) می‌باشد و از دو قسمت بالا دستی و پایین دستی تشکیل شده است.
به طور کلی گازهایی که در پالایشگاه به سمت مشعل فرستاده می‌شوند براساس فشاری که دارند به سه دسته تقسیم می‌شوند:
دسته اول گازهایی با فشار بالا (HP) می‌باشند که فشاری حدود bar 28 دارند.
دسته دوم گازهایی با فشار متوسط (MP) می‌باشد که محدوده فشاری آنها 5 تا bar 28 می‌باشد.
دسته سوم گازهایی با فشار پایین هستند که فشاری حدود 1 تا bar 5 را دارند.
همچنین هر کدام از مشعل‌ها به یک درام K.O. متصل شده‌اند که جهت جداسازی میعانات موجود در گاز تعبیه شده‌اند.
جهت جلوگیری از تولید دوده در آتش مشعل‌های فشار متوسط و پایین( MP flare وLP flare) بخار آب فشار پایین (LP steam) در قسمت بالای مشعل به آن تزریق می‌کنیم.

3-2-30-واحد 141: مخزن درین
این واحد از یک درام K. O. تشکیل‌شده که درین (Drain) هیدروکربن‌ها از تمام واحدهای یوتیلیتی و آفساید فازهای 4 و 5 در زمان تعمیرات در آن جمع می‌شوند و در نهایت توسط یک پمپ به سمت تانک off spec (واحد 143) یا حوض
چه سوزان (واحد 142) هدایت می‌گردند. در حالت عادی هیچ مایعی به این واحد فرستاده نمی‌شود.

3-2-31-واحد 142: حوضچه‌سوزان
این واحد از یک درام K.O. تشکیل شده که هیدروکربن‌های مایع حاصل شده از درام‌های واحد 140 را به منظور خوراک حوضچه سوزان (Burn pit) در خود جمع‌آوری می‌کند. به عبارت دیگر هدف از این واحد سوزاندن تمام میعاناتی است که قابل بازگشت نیستند. این واحد برای هر دو فاز طراحی شده و برای سوزاندن میعانات تا دبی m3/h 30 می‌باشد.
همچنین این درام دارای دو پمپ می‌باشد که یکی هیدروکربن‌های مایع را به سمت حوضچه سوزان و دیگری آبی را که در اثر اختلاف دانسیته در بالای هیدروکربن جمع شده به سمت واحد 109 و 102 هدایت می‌نماید.

3-2-32- واحد 143: مخازن میعانات گازی
این واحد برای ذخیره‌سازی قبل از بارگیری میعانات گازی از واحدهای 103 و110 طراحی شده است که مشترک بین دو فاز می‌باشد. این واحد برای صادرات 2000 تا m3/h4000 میعانات تثبیت شده طراحی شده است.
این واحد دارای یک تانک با سقف ثابت جهت ذخیره‌سازی میعانات گازی نامطلوب(off spec) و چهار تانک برای ذخیره‌سازی میعانات گازی مطلوب (on spec) می‌باشد که تانک‌هایon spec دارای ارتفاع 5/18 متر و قطر 72 متر و دارای ظرفیت کاریm3 60000 می‌باشند. این تانک‌ها به صورت تک جداره ساخته می‌شوند که دارای سقف شناور می‌باشند. این سقف‌ها با ارتفاع مایعی که وارد تانک می‌شود جابه جا شده و برای جلوگیری از خوردگی این تانک‌ها توسط شرایط جوی حفاظت کاتدی تعبیه شده است. برای جلوگیری از آتش‌سوزی، از سیستم Deluge و همچنین از شش کپسول 100 تا 150 کیلویی پودر خشک و کف (foam) استفاده می‌گردد.
جهت بارگیری میعانات گازی به کشتی از سه عدد پمپ استفاده می‌گردد که دو عدد در سرویس و یکی در حالت آماده باش قرار دارد. ظرفیت این پمپ‌ها m3/h 2000 در نظر گرفته شده است.
برای جابجایی میعانات از یک تانک به تانک دیگر از یک پمپ گریز از مرکز با ظرفیت m3/h 150 استفاده می‌شود.
3-2-33-واحد 144: جامد‌سازی گوگرد
این واحد جهت دریافت و ذخیره‌سازی گوگرد مایع از واحد 108 و برای تبدیل به گوگرد جامد با استفاده از فرآیند خشک‌سازی قبل از بارگیری به کامیون استفاده می‌شود. ظرفیت این واحد برای گوگرد مایع هشت روز و برای گوگرد جامد چهار روز می‌باشد و از دو قسمت تشکیل شده است:
بخش اول تانکی جهت ذخیره‌سازی گوگرد مایع با ظرفیتی حدود 18000 متر مکعب برابر هشت روز تولید گوگرد می‌باشد که مجهز به منبع حرارتی از نوع بخار آب بوده که در پایین منبع قرار دارد و دمای داخل منبع را همیشه ثابت نگه می‌دارد.
بخش دوم مربوط به دانه‌بندی گوگرد می‌باشد و طرز عملکرد آن بدین صورت می‌باشد که گوگرد مایع از تانک‌ها به سمت فیلترها و سپس به مخزن دانه‌بندی منتقل می‌گردد و پس از دانه‌بندی بوسیله تسمه نقاله وارد دو مخزن ذخیره شده و از آنجا با ماشین بارگیری شده و به خارج از پالایشگاه منتقل می‌گردد.

3-2-34- واحد 145: ذخیره پروپان جهت سردسازی
هدف از این واحد ذخیره موقتی پروپان برای نیاز واحدهای 111 و147 می‌باشد. به عبارت دیگر وظیفه این واحد جبران پروپان از دست رفته در واحدهای 111 جهت مصارف واحدهای 107 و105 و پروپان جبران کننده برای واحد 147 می‌باشد. پروپان ذخیره شده در این واحد بوسیله پمپ به واحدهای 111 و147 ارسال می‌گردد. این واحد بین دو فاز 4 و5 مشترک می‌باشد.

3-2-35- واحد 146: ذخیره مواد شیمیایی
هدف از این واحد ذخیره‌سازی و تأمین نمودن مواد شیمیایی مورد نیاز واحد‌های پروسس و یوتیلیتی می‌باشد و برای دو فاز مشترک است. در این واحد هیچ نوع عملیاتی بروی مواد شیمیایی انجام نمی گیرد و فقط مواد شیمیایی لازم ذخیره‌سازی و در مواقع لزوم در واحدهای مربوطه مورد استفاده قرار می‌گیرند.
این واحد شامل شش محل ذخیره برای مواد شیمیایی می‌باشد:
1) MDEA(متیل دی اتانول آمین) که در واحد 101 و 102 استفاده می‌شود.
2) MEG (منو اتیلن گلایکل) که در واحد 102 استفاده می‌شود.
3) DEA(دی اتانول آمین) که در واحد 116 استفاده می‌شود.
4) متانول در واحد 100، 104 و 105 استفاده می‌شود.
5) DSO (روغن دی سولفاید)
6) کاستیک سودا که در واحد 113 استفاده می‌شود.

3-2-36-واحد 147: ذخیره‌سازی پروپان صادرات
این واحد جهت خنک کردن و ذخیره پروپان تصفیه شده که از واحد 114 فرستاده می‌شود در نظر گرفته شده است. مبدل حرارتی از نوع kettle بوده و سیال خنک‌کننده پروپان می‌باشد.
پروپان حاصل از واحد 114 باید برای ذخیره‌سازی به صورت مایع درآید. به همین دلیل آن را در واحد 147 در معرض پروپان مایع قرار می‌دهند تا خنک شده و مایع گردد. در واحد 147سه سرماساز 103و102و101 E- وظیفه سرماسازی پروپان را برعهده دارند. در این سردکننده‌ها پروپان ورودی به واحد از تیوب (tube) آنها و پروپان سردساز از درون پوسته (Shell) می‌گذرند. پروپان ورودی با دمای C40 و فشار barg 8 وارد می‌گردد. از سردساز 101، 102 و103 به ترتیب می‌گذرد و دمای آن به تریتب به 37، 19و C14 و فشار نهایی 2 می‌رسد. پس از آن به تانک‌های A/B-101-T که هرکدام گنجایشی معادلm3 45000 دارند، وارد می‌گردند. این تانک‌ها از نوع سقف ثابت می‌باشند و درون آنها پمپ هایی قرار دارد که پروپان مایع را برای بارگیری به اسکله می‌فرستند. در این تانک‌ها همواره مقداری گاز پروپان در اثر BOG)Boil Of Gas) وجود دارد که باید به صورت مایع درآمده و به تانک‌ها بازگردانده شود. به همین دلیل یک چرخه پروپان
سردساز وجود دارد که شامل کمپرسورA/B 102-K و یک میعان‌کننده از نوع kettle type است که با پروپان مایع از واحد 145خنک می‌شود. پروپان خنک و مایع شده به 106-D وارد شده و با پمپ‌های A/B104-P به تانک برگردانده می‌شود.
3-2-37- واحد 148: ذخیره‌سازی بوتان صادرات
این واحد جهت خنک‌کردن و ذخیره بوتان تصفیه شده که از واحد 115 فرستاده می‌شود در نظر گرفته شده است. مبدل حرارتی از نوع kettle بوده و سیال خنک کننده پروپان می‌باشد.
بوتان از واحد 115 با شرایط دمایی C 40 و فشار barg 9 وارد واحد 148 می‌شود که بعد از عبور از مبدل‌های حرارتی به دمای C 7- می‌رسد و در فشار

دیدگاهتان را بنویسید