دانلود تحقیق با موضوع of، and، the

اثر مشابهی داشته است زیرا قطر هاله های عدم رشد شبیه هم است. قطر هاله عدم رشد برای نیترات نقره نیز حدود 10 میلی متر است که برای همگی سویه ها تقریبا یکسان بوده است(Yang et al., 2012). بسیاری از منابع نشان داده اند که اثرات مرگبار نانوذرات نقره به دلیل اثر همزمان آن ها بر روی دیواره، توانایی نفوذ به غشاء سیتوپلاسمی و اثر بر زنجیره تنفسی سلولی، DNA و RNA است. به دلیل اینکه اغلب این موارد در باکتری های گرم مثبت و منفی یکسان می باشند، در این آزمون خواص آنتی باکتریال نانوذرات نقره برای هر دو گروه یکسان است. هر چند که این بر خلاف نتیجه Nanda و همکاران در سال 2009 بوده است که نشان داده اند نانوذرات نقره بر ضد باکتری های گرم مثبت نسبت به باکتریهای گرم منفی بهتر عمل می نمایند. دلیل این حالت احتمالا به ساختار نانوذرات وابسته است که هر باکتری چه شکل از نانوذرات را می سازد(et al., 2009 Nanda).
با وجود اینکه مکانیسم دقیق ممانعت از رشد پیش آمده توسط نانوذرات نقره به درستی مشخص نشده است، ولی مکانیسم های متعددی می توانند در این امر دخیل باشند. مکانیسم کلی این است که فلزات سنگین می توانند از طریق واکنش با گروه های تیول موجود در پروتئین ها آن ها را غیر فعال نمایند. Lin و همکاران در 1998 به طور کلی توضیح دادند که یون های نقره ار نانوذرات نقره آزاد شده و به سطح سلول های باکتریایی با بار منفی می چسبند که سبب دناتوره نمودن پروتئین ها و مرگ سلولی می شوند. اتصال یون های نقره یا نانوذرات نقره به سطح دیواره سلولی سبب تجمع پروتئین های سازنده دیواره شده که نتیجتا نیرومایه پروتونی را به هم می زند(Lin et al., 1998).
به بیان دیگر Lok و همکاران در سال 2006 نشان دادند که نانوذرات نقره سبب ناپایدار شدن غشاء خارجی و از هم گسیختگی غشاء پلاسمایی می شوند که نهایتا سبب کاهش شدیدATP سلولی خواهد شد(Lok, 2006)
مکانیسم محتمل دیگر شامل درگیری مقره با اکسیژن و واکنش آن با گروه های سولفیدریل (-S-H) موجود در سطح غشاء است که تشکیل پیوندهای R-S-S-R را می دهد که نهایتا باعث توقف تنفس سلولی و مرگ سلول می شود(Kumar et al., 2004). همچنین گزارش شده است که یون های نقره باعث توقف زنجیره انتقال الکترون به خصوص در محل میان سیتوکروم ردوکتاز313 و سیتوکروم اکسیداز314 و کمتر میان NADH و سوکسینات دهیدروژناز315 می شود ( Santoro et al ., 2007 ).Cho و همکاران در سال 2005، نشان دادند که ناوذرات به صورت واضحی در غلظت های کمتری نسبت به یون های آن ها درای اثر بخشی می باشند(Cho et al., 2005).
در مقابل Morones و همکاران در سال 2005 عنوان کردند که مکانیسم اثر گذاری نانوذرات نقره و یون های نقره به طور کامل از یکدیگر متفاوت اند. با وجود اینکه هر دو نوع ماده به درون سلول نفوذ می کنند، آن ها بیان کردند که در اثر حضور یون های نقره در محیط، در منطقه درونی سلول ها به عنوان مکانیسم دفاعی موادی با وزن مولکولی پایین تجمع می یابند، چیزی که در رابطه با نانوذرات نقره قابل مشاهده نبود. آن ها همچنین نشان دادند که نانوذرات نقره با اندازه متوسط 1 تا 10 نانومتر به غشاء سلولی متصل شده و عملکرد مناسب آن را، همچون نفوذپذیری و تنفس را مختل می کنند. علاوه بر این آسیب بیشتر در نتیجه واکنش نانوذرات با موادی که سرشار از گوگرد و فسفر باشند، مانند DNA پدید می آید(Morones et al., 2005).
علاوه بر این آزاد سازی یون های نقره از نانوذرات نقره نیز سبب اثران باکتری کشی آن می گردد به طوریکه Sarkar و همکاران در سال 2007 نشان دادند که اثر باکتریوسایدی نانوذرات نقره برای اشرشیا کلی و استافیلوکوکوس آرئوس بسیار بیشتر از اثر پنی سیلین316 است(Shakar et al., 2007).
نتایج عکسبرداری به وسیله میکروسکوپ نگاره نیز حاکی از دور بودن نانوذرات از یکدیگر و عدم ایجاد توده توسط آن ها بر روی سطح لایه سلولزی بود که این احتمال را تایید می نمود و نانوذرات دارای اندازه ای کوچکتر از 100 نانومتر بودند.
در سال 2007، Lee و همکاران احتمال استفاده از لباس هایی را که به وسیله نانوذرات نقره تولید شده به روش شیمیایی پوشش داده شده بودند به عنوان پوشاننده زخم مطرح نمودند. آن ها عنوان نمودند که پارچه های حاوی نانوذرات نقره دارای اثرات باکتریوسایدی بر ضد باکتری های گرم مثبت و گرم منفی مقاوم به آنتی بیوتیک ها دارند. همچنین نشان دادند که این الیاف بر روی پوست حیوانات آزمایشگاهی فاقد هر گونه اثرات جانبی ناخواسته اند(et al., 2007 Lee).
در همین سال، Wen و همکاران عنوان کردند که نانوذرات نقره بر روی اتصالات فیبروبلاست317 انسانی اثر دارد ولی اثر سمیتی دیده نشده است(et al., 2007 Wen). با این حال استفاده مستقیم نانوذرات نقره بر روی سلول های کبد موش رده BRL 3A حاکی از تراوش غشائی لاکتات دهیدرژناز318، کاهش درجات گلوتاتیون و نتیجتا مرگ سلول ها بوده است((Hussain et al., 2005.
با این حال سمیت برای سلول های پستانداران در غلظت های بالا از نانوذرات نقره قابل مشاهده است و در زندگی روزمره الیاف حاوی نانوذرات نقره می توانند دارای کاربردهای جالب توجهی به خصوص در لباس های زیر و جوراب ها باشند. Santoro و همکاران در سال 2007 احتمال استفاده از نانوذرات نقره را در ساختار لنزهای چشم عنوان نمودند که می تواند سطح لنز را از ورود و کلونیزه شدن باکتری های پاتوژن حفظ نماید(Santoro et al., 2007).
منابع و ماخذ
باصری صالحی م، بهادر ن. باکتری شناسی تشخیصی. شیراز: انتشارات نوید شیراز. 1391; صص. 63-91.
مهندس طاهاقهرمانلو(کارشناس مهندس شیمی نساجی دانشگاه آزاد واحد شهرری، عضو انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه آزاد شهرری)دکتررامین خواجوی(هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب، عضو افتخاری انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه آزاد شهرری) ماهنامه نساجی امروز،1391.
Adachi O., Monmangmee D., Toyama H., Yamada M., Shinagawa E., and Matsushita, K. (2003) New development in oxidative fermentation. Applied Micribiology and biotechnology, 60, 643-653.
Adina Raducan, Alexandra Olteanu, Mihaela Puiu, Dumitru Oancea “Influence of surfactants on the fading of malachite green” Central European Journal of Chemistry, 2008, Volume 6, pp 1895-1066 (Print) 1644-3624 (Online). doi:10.2478/s11532-007-0066-0.
Ahmad A, Senapati S, Khan MI, Kumar R, Sastry M. Extracellularbiosynthesis of monodisperse gold nanoparticles by a novel extremophilicactinomycete, Thermomonospora sp. Langmuir. 2003a; 19: 3550-3553.
Ahmad A, Satyajyoti S, Khan MI, Rajiv K, Ramani R, Srinivas V, Murali S.Intracellular synthesis of gold nanoparticles by a novel alkalotolerantactinomycete, Rhodococcus species. Nanotechnology. 2003c; 14: 824-828.
Ahmad A, Bansal V Rautaray A, Sastry M. Biosynthesis of zirconia nanoparticles using the fungus Fusarium oxysporum. Journal of Materials Chemistry. 2004; 14: 3303 – 3305.
Alexander E, Silke L, Stefan B, Lars JT. Heterotrophic bacterial growthefficiency and community structure at different natural organic carbonconcentrations. Appl. Environ. Microbiol. 2003; 69: 3701-3709.
Altoparlak U, Erol S, Akcay MN, Celebi F, Kadanali A. The time-related changes of antimicrobial resistancepatterns and predominant bacterial profiles of burnwounds and body flora of burned patients. Burns. 2004; 30 (7): 660-664.
Anna H, Mikko N, Petteri P, Osmo H, Jouko N. Using iron catalyst toenhance the drying properties of crude tall oil-based wood preservative. Holz.Roh Werkst. 2007; 65: 105-111.
Arioli, T. et al. (1998) Molecular analysis of cellulose biosynthesis in Arabidopsis. Science
279, 717-720.
Ausmees N., onsson H. J, H?glund S., Ljunggren H., . Lindberg M, Structural and putative regulatory genes involved in cellulose synthesis in Rhizobium leguminosarum bv. trifolii, Microbiology 145 (1999) 1253-1262.
Barud HS, Barrios C, Regiani T, Marques RFC, Verelst M, Dexpert-Ghys J. Self-supported silver nanoparticles containing bacterial cellulose membranes. Mat. Sci. Eng. C. 2008; 28: 515-518.
Beer D, Stoodley P, Lewandowski Z. Liquid flow inheterogeneous biofilms. Biotechnology and Bioengineering. 1994; 44 (5): 636-641.
Bekers. M *, Laukevics. J, Karsakevich. A, Ventina. E, Kaminska. E, Upite.D, V?¯na. I, Linde. R, Scherbaka. R, (2005). Levan-ethanol biosynthesis using Zymomonas mobilis cells immobilized by attachment and entrapment. Process Biochemistry 36 :979-986.
Benedict, S. R. (1 December 1908). “A Reagent For the Detection of Reducing Sugars”. J. Biol. Chem. 5 (6): 485-487. http://www.jbc.org/content/5/5/485.full.pdf.
Best, D.J. (1990) Chemistry and Biotechnology. In Biotecnology . Eds. Higgins, I.J, Best, D.J., Jones, J . Pub. Black Well Scientific. Pp. 11-162.
Beveridge, J.T. (1989) Role of design in bacterial metal accumulation and mineralization. Annu.Rev. Microbiol. 43, 147-171.
Bhainsa KC, D’Souza SF. Extracellular biosynthesis of silver nanoparticleusing the fungus Aspergillus fumigates. Colloids Surf BBiointerfaces 2006;47:160-4.
Beheshti Maal K. and Shafiee R., “Isolation and characterization of anAcetobacter strain fro Iranian white-red cherry as a potential strain for cherry vinegar production in microbial biotechnology,” Asian J.Biotechnol., vol. 1, 2010, pp.53-59.
Bielecki S., Krystynowicz A., Turkiewicz M., Kalinowska H.: Bacterial Cellulose. In: Polysaccharides and Polyamidesin the Food Industry, A. Steinbüchel, S.K. Rhee (Eds.), Wiley- VCH Verlag, Weinheim, Germany (2005) pp. 31-85.
Blackmore RP. Magnetotactic bacteria. Annu. Rev. Microbiol. 1982; 36: 217-238.
Braydich-Stolle L, Hussain S, Schlager J, Hofmann MC. In vitro cytotoxicity ofnanoparticles in mammalian germ line stem cells. Toxicol Sci. 2005; 88: 412-9.
Brenner. D.J. et al. “Bergey’s Manual of Systematic Bacteriology” Vol. 2 The Protobacteria Part C. Springer US. 2005. p. 77.
Brown Jr R.M., Montezinos D., Cellulose microfibrils: visualization of biosynthetic and orienting complexes in association with the plasma membrane, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 73 (1976) 143-147.
Brown Jr R.M., The biosynthesis of cellulose, Pure Appl. Chem. 10 (1996) 1345-1373.
Brown Jr., F.C. Lin, R.M. R.R. Drake Jr., B.E. Haley, Identification of the uridine 5_-diphosphoglucose (UDP-Glc) binding subunit of cellulose synthase in Acetobacter xylinum using the photoaffinity probe 5_-azido-UDP-Glc, J. Biol. Chem. 265 (1990) 4782-4784.
Brown, R.M.(2000). Microbial cellulose: a new resource for wood, paper, textiles, food and specialty products. J. Am. Chem. Soc, 107;762-771.
Bruchez M, Moronne M, Gin P, Weiss S, Alivisatos AP: Semiconductornanocrystals as fluorescent biological labels. Science 1998,

دیدگاهتان را بنویسید