تحقیق (پایان نامه) : خانه کودک با رویکرد بازی و خلاقیت

شکل های مربوط به این متن فقط در فایل اصلی موجود هستند (در سایت نمایش داده نمی شود)

 

هدف میزبانی و تقویت خلاقیت کودکان از طریق خلق فضای معماری پاسخگو به نیازها،تمایلات آن ها می باشد. آنچنان که پیش از این اشاره شد بازی و حرکت یکی از مهمترین عوامل موثر بر خلاقیت کودکان است، کودک به هنگام بازی راحتی، نشاط و کنترل بر فرآیند را تجربه می کند وشاهد شکل گیری تدریجی روند بازی در تعامل با محیط، همبازی ها و بزرگسالان است.

دانلود پایان نامه : خانه کودک با رویکرد بازی و خلاقیت
بسط نیازهای کودک به هنگام بازی ،کلید اصلی در رسیدن به کیفیت بازی انگیزی است :کودک برای برداشتن اولین گام در جهت بازی کردن،تنها در صورتی به خود اجازه آغاز جستجو در فضا را می دهد که به لحاظ روانی احساس راحتی کند. سفراکتشافی او با حس راحت بودن آغاز می شود وتنها در صورتی ادامه پیدا می کند که در مرحله ی اول بزرگسالان ناظر ، به امنیت او مطئمن بوده مانع فعالیت او نشوند و در گام بعدی کودک بتواند با حفظ استقلال خود در ضمن حرکت در فضا نسبت به آن آگاهی پیدا کند. به این ترتیب کودک در فضااحساس ناکامی و شکست نخواهد کرد.
به اختصار می توان گفت آنچه کودک به هنگام بازی دریافت می کند، رشد و نشاط است. رشد نتیجه طبیعی تجربه کردن است و نشاط محصول قرار گرفتن در فرایندی که:
 پشت سر گذاشتن هیچ گامی از آن خارج از توان کودک نیست.
 لذت طی مسیر آن با پاداشی در پایان تکمیل می شود .
 در جهان موجود،جهانی را خلق می کند که درآن هر پدیده ای تعبیری اعجاز آور دارد.
نشاط و رشد هر دو ضروریاتی دارند، که می تواند ساختار معماری بیابد و با عوامل تاکید معمارانه تقویت شود.
تبیین رشد و نشاط در فضای معماری راه حل نهایی در خلق کیفیت بازی انگیزی در فضای یادگیری برای کودکان است. در ادامه برای حالات و کیفیت هایی که اجزا ضروری رشد و نشاط هستند معادل هایی در کیفیت فضایی و ترکیب اجزاء ارائه می شود.در نهایت همین معادل هادر شکل گیری طرح موثر بوده اند.
5-2 نشاط در فضای معماری
5-2-1 راحتی
وقتی مسیر ها خوب طراحی شده باشند حرکت بین فضاها و هسته ها به نرمی صورت خواهد گرفت. این نرمی وراحتی هم به لحاظ روانی و هم به لحاظ فیزیکی در هنگام ورود و خروج و حرکت بین فضا ها قابل درک است.
علی رغم اینکه چنین فضایی کودک را به چالش می کشند فتح آن ها خارج از توان او نیست. چنین کیفیتی در ضمن اینکه ارائه کننده محیطی جالب توجه است ضمن تجربه کودک از فضا به او حس راحتی می دهد.

5-2-2 اکتشاف در فضا
یکی از بزرگترین لطف هایی که محیط می تواند به کودک داشته باشد، آنطور که از باکمینستر فول نقل شده است.این است که کودک خود را در محیط و در تعامل با اشیایی بیابد که لمس کردن آن ها تا آنجا که کودک بطلبد ممکن باشد.تماشای فضا در گام اول، جذب شدن به بخشی از آن و تملک آن بخش کودک را در برابر مسیری قرار می دهد که گام گذاشتن به معنای قرارگیری در روند نوعی بازی برای کشف محیط با به کاربردن آن به عنوان اسباب بازی است.

5-2-3 تنوع و پیچیدگی
تنوع و پیچیدگی می تواند کودک را برای مدتی طولانی سرگرم کند. باید توجه داشت که پیچیدگی در مکان و در میزانی اتفاق بیفتد که کودک به وقوع آن آگاهی یابد و نیز توان درک آن را داشته باشد.به این ترتیب است که تنوع، مایه ی به راه افتادن کودک در فضا می شود.

5-2-4 خوانایی
کودک باید قادر باشد در هر لحظه موقعیت خود وهمسالانش در فضا را درک کند. در فضاهایی که گنگ و غیر قابل خوانش باشند احساس سردرگمی و جدا افتادگی معمول است. چنین فضاهایی انگیزه های برای اکتشاف به کودک نمی دهد. احجام و سطوح قابل نفوذ،توان رصد کردن حرکت سایرین در فضا و نشانه گذاری مسیرها و هسته ها به کودک برای تشخیص موقعیت خود در فضا کمک می کند.

5-2-5 پذیرا بودن فضا
• حجم و میزان فضا :
حجم و چگونگی ساماندهی فضا بر رفتار کودک در فضا تاثیر دارد. فضاهای تنگ ممکن است که کودکان را به کار با هم ترغیب کند اما در عین حال بروز رفتارهای خشن و احساس محرومیت در چنین فضاهایی قابل مشاهده است.
از دیگر سو فضاهای وسیعی که بدون ناحیه بندی و نشانه گذاری رها شده باشد سبب می شود کودک برای تمرکز کردن دچار مشکل شود،بی قراری کند و از همبازی هایش دوری گزیند. ناحیه بندی در فضاها به بیان بهتر فعالیت جاری در آن ها کمک می کند. در عین حال کیفیت هایی که ناحیه ها را از هم تفکیک می کند تحت اثر همان فعالیت است که تعریف می شود.
• حس و حال فضا :
سابق بر این تنها الگویی که برای معماری محیط های یادگیری پیشنهاد می شد محیطی اداری شکل بود. تجربه نشان داده حضور طولانی در چنین فضاهایی با مضطرب کردن کودکان بر روند رشد ایشان تاثیر منفی خواهد داشت.خلق محیط های آشنا که در مقیاس یا جزئیات خانه مانند باشند برای بازی به کودکان آزادی عمل می دهد. زیرا همانگونه که اشاره شد،راحتی اولین گام در آغاز فعالیت کودک است. مقیاس بزرگ در فضایی که هیچ عنصر آشنایی در آن وجود ندارد که کودک خود را نسبت به آن بسنجد گیج کننده خواهد بود.کودکان در چنین فضاهای کوچک مقیاس برای تقسیم فضاهای بزرگ بسیار مناسبند. کودک در یک چادر کوچک، یک خانه مینیاتوری یا زیر یک میز خود را در مقایسه با محیط بزرگ و توانا تعریف می کند. به تمایز بیرون و درون، بزرگ و کوچک و دور ونزدیک واقف می شود. چنین کیفیتی بازی انگیز است زیرا کودکان را به انجام بازی های پیچیده تر در زمان های طولانی تر تشویق می کند.