تاثیر مدیریت سرمایه در گردش بر عملکرد شرکتها در بورس-پایان نامه دانشگاه ها

اصولاً فرصت سرمایه‌گذاری نشان دهنده مجموعه‌ای از سیاستها و خط‌مشی ها است و با گذشت زمان همواره مورد تجدیدنظر شرکت قرار می‌گیرد. حداقل پنج مرحله برای برنامه‌ریزی و کنترل فرصتهای سرمایه‌گذاری می‌توان بصورت زیر مشخص نمود:

  1. شناسائی فرصتهای سرمایه‌گذاری
  2. برآورد و ارزیابی جریانات نقدی فرصتهای سرمایه‌گذاری
  3. قبول یا رد فرصتهای سرمایه‌گذاری براساس یک ضابطه پذیرش
  4. تصویب اجرای فرصتهای سرمایه‌گذاری پذیرفته شده
  5. نظارت، کنترل و ارزیابی فرصتهای سرمایه‌گذار

 

2-4-6-7  فرآیند ایجاد فرصتهای سرمایه‌گذاری  (IOS)

همانطور که در بالا گفته شد متغیر فرصتهای سرمایه‌گذاری نشان دهنده توانایی بالقوه سرمایه‌گذاری های شرکت می‌باشد. رشد سود می‌تواند تأثیر بسزایی در ایجاد فرصتهای سرمایه‌گذاری داشته باشد. سرمایه‌گذاران رشد و افزایش در سود شرکت را علامت خوبی برای بازار سرمایه می‌دانند زیرا نشان  میدهد که شرکت دورنمای آتی خوبی دارد. رشد سود می‌تواند تأثیر مثبتی روی قیمت سهام داشته باشد و به عنوان اخبار خوب و مطلوب درباره فرصتهای سرمایه گذاری آتی شرکت تفسیر شود. به عبارت دیگر افزیش رشد سود شرکت باعث ارزیابی مثبت از سهام شرکت می‌شود و در نتیجه باعث افزایش ارزش شرکت می‌شود.

 

2-4-6-8 ارزیابی جریانات نقدی و فرصتهای سرمایه‌گذاری

برای هر فرصت سرمایه‌گذاری لازم است اطلاعاتی در مورد جریانات نقدی مورد انتظار آینده به دست آوریم تا بتوانیم تفاوت جریانات نقدی شرکت را (با توجه به قبول یا رد فرصت سرمایه‌گذاری) مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم. اما برآورد جریانات نقدی (جریانات نقدی مورد انتظار آینده) یکی از مهمترین و از طرفی مشکل ترین کار در تجزیه و تحلیل فرصتهای سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود. چون پیش‌بینی دقیق هزینه ها و درآمدهای مربوط به فرصتهای سرمایه‌گذاری بزرگ دشوار است، در نتیجه انحراف از برآوردهای مربوطه نیز می‌تواند تا حدودی قابل قبول باشد. در برآورد و ارزیابی جریانات نقدی کارکنان مالی دارای نقش مهمی هستند. نقش کارکنان امور مالی در فرآیند برآورد و ارزیابی شامل سه مورد می‌گردد:

  1. هماهنگ کردن تلاشهای سایر بخشهای شرکت نظیر بخشهای تولید، مهندسی، خرید و بازاریابی .
  2. اطمینان یافتن از این مطلب که کلیه افرادی که در این برآوردها دخالت دارند، مفروضات اقتصادی را در نظر گرفته‌اند.
  3. اطمینان یافتن از این نکته که انحراف بالایی بین برآوردها وجود ندارد.

2-4-6-9 ارزیابی فرصت های سرمایه‌گذاری

پس از برآورد و ارزیابی جریانات نقدی، لازم است به منظور تصمیم‌گیری درباره رد یا قبول فرصتهای سرمایه‌گذاری، آنها مورد ارزیابی قرار گیرند. ارزیابی فرصتهای سرمایه‌گذاری غالباً توسط کارشناسان و متخصصین مالی صورت می‌گیرد.

افرادی که فرصتهای سرمایه‌گذاری را ارزیابی می‌کنند می‌بایست افرادی صادق و مستقل باشند و دیدگاههای شخصی و فردی خود را در فرآیند ارزیابی دخالت ندهند. شرکتها برای ارزیابی فرصتهای سرمایه‌گذاری از معیارها و روشهای مختلف ارزیابی استفاده می‌کنند. بایستی توجه داشت برای ارزیابی یک فرصت سرمایه‌گذاری باید از یک روش ارزیابی صحیح استفاده نمود. یک روش ارزیابی صحیح می‌بایست خصوصیات و ویژگیهای زیر را داشته باشد:

  1. باید همه جریانهای نقدی را برای تعیین سوددهی حقیقی پروژه در نظر داشته باشد.
  2. باید هدف و راهی بدون ابهام را برای تفکیک پروژه‌های خوب از بد ارائه دهد.
  3. باید بر طبق سوددهی حقیقی به دسته بندی پروژه ها کمک کند .
  4. باید این حقیقت را تشخیص دهد که جریانات نقدی خالص بزرگتر، از موارد کوچکتر بهتر است.
  5. باید این حقیقت را تشخیص دهد که جریان نقدی خالص زودتر، بهتر از جریان نقدی خالص دیرتر است.
  6. روش ارزیابی صحیح می‌بایستی بین فرصتهای سرمایه‌گذاری تفاوت قائل شود.
  7. روش ارزیابی صحیح، علاوه بر توجه به سوددهی پروژه‌ها، بایستی به ریسک پروژه‌ها نیز توجه کند.

بطور کلی، روش ارزیابی صحیح باید دست به انتخاب پروژه‌هائی بزند که با سودآوری خوب، ثروت سهامداران شرکت افزایش یابد.

دانلود پایان نامه ارشد :

بررسی تاثیر مدیریت سرمایه در گردش بر عملکرد شرکتها در بورس اوراق بهادار تهران

دانلود مقاله :

شرکتها در عمل از روشهای ارزیابی مختلفی برای ارزیابی فرصتهای سرمایه‌گذاری استفاده می‌کنند. این روشها را بصورت زیر می‌توان طبقه‌بندی نمود:

الف) روشهای تنزیلی

روش ارزش فعلی خالص

روش نرخ بازده داخلی

روش نرخ بازده داخلی تعدیل شده

روش شاخص سودآوری

ب) روشهای غیرتنزیلی

روش دوره با برگشت سرمایه

روش معکوس دوره برگشت سرمایه

روش نرخ بازده حسابداری

ج) روشهای ترکیبی نظیر دوره برگشت سرمایه تعدیل شده

از لحاظ علمی و تئوریک، روش ارزش فعلی خالص، روش بسیار عالی و منطقی برای ارزیابی فرصتهای سرمایه‌گذاری می‌باشد. این روش فرصتهای سرمایه‌گذاری را بر حسب قدرت سودآوری رتبه‌بندی می‌کند و از میان فرصتهای پیشنهادی، آن فرصتی را انتخاب می‌کند که موجب افزایش ارزش شرکت و ثروت سهامداران گردد (اسماعیل پور،1381).