بازده مورد انتظار سهامدار

: نرخ بازده مورد انتظار سهامداران.
: سود تقسیمی رشد یافته در پایان سال.
: قیمت جاری سهام عادی.
g: نرخ رشد مورد انتظار سود تقسیمی سهام.
در این مدل جهت محاسبه نرخ هزینه حقوق صاحبان سهام عادی بایستی سه عدد محاسبه شود: قیمت کنونی سهام()، سود تقسیمی جاری() و رشد مورد انتظار سود تقسیمی(g). از میان این سه، محاسبه نرخ رشد از پیچیدگی خاصی برخوردار است. متداولترین روشهایی که برای محاسبه نرخ رشد به کار برده می شوند عبارتند از:
1- نرخ رشد تاریخی 2- الگوی رشد نگهداری 3- پیش بینی های تحلیلگران
(2- 19)
از آنجا که صدور سهام جدید مستلزم پرداخت هزینه های انتشار است، مدل گوردن برای انتشار سهام جدید به صورت زیر بیان می گردد (بریگام و همکاران، 1382):

که F درصد هزینه های انتشار و خالص وجوه دریافتی ناشی از صدور سهام جدید است.
2-4-7-8) مدل صرف ریسک
(2- 20)
با عنایت به این مطلب که سرمایه گذاری در سهام نسبت به اعطاء وام به شرکتها ریسک بیشتری به همراه دارد و سهامداران در قبال تحمل ریسک بیشتر انتظار بازده بیشتری را دارند؛ در مدل صرف ریسک نرخ هزینه حقوق صاحبان سهام عادی با افزودن چند درصد (بابت تحمل ریسک بیشتر) به نرخ بهره اوراق قرضه بلندمدت شرکتها، محاسبه میشود (بریگام و همکاران ، 1382):
صرف ریسک + نرخ بهره اوراق قرضه بلند مدت شرکت
از آنجا که تعیین صرف ریسک جنبه قضاوتی دارد لذا محاسبه نرخ هزینه سهام عادی نیز قضاوتی خواهد بود و نمی توان نرخ دقیقی از هزینه حقوق صاحبان سهام به دست آورد.
2-4-7-9) مدل قیمت گذاری داراییهای سرمایه ای
یکی از متداولترین مدلها جهت محاسبه و برآورد نرخ هزینه سهام عادی مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای است. این مدل برای اولین بار توسط ویلیام شارپ از دانشگاه استانفورد و جان لینتر به طور همزمان و مستقل و بر اساس یافته های تئوریک مارکویتز و جوبین بسط یافت. این مدل همانند هر مدل دیگری بر اساس مفروضات خاصی بنا نهاده شده است. مهمترین مفروضات این مدل به شرح زیر است (بریگام و همکاران ، 1382):
1) همه سرمایه گذاران توزیع احتمال یکسانی برای نرخ بازده مورد انتظار، واریانس بازده و سایر موارد موجود در بازار دارند.
همه سرمایه گذاران ریسک گریزند؛ بنابر این در انتخاب دو پرتفوی مختلف با بازده یکسان، پرتفویی که ریسک کمتری را دارد انتخاب می نماید.
همه سرمایه گذاران به دنبال حداکثر کردن بازده سرمایه گذاری خود می باشند؛ بنابر این از دو پرتفوی مختلف با ریسک یکسان، پرتفویی که بازده بیشتری به همراه دارد را انتخاب می کنند.
همه سرمایه گذاران می توانند با نرخ بازده بدون ریسک به هر میزان استقراض کنند یا وام بدهند.
مالیات و هزینه های داد و ستد های مالی ناچیز است.
افق زمانی همه سهامداران یکسان است.
تعداد سرمایهگذاران در بازار به قدری زیاد است که ورود و خروج هر سرمایه گذار تأثیری بر بازار سهام ندارد.