امر به معروف و نهی از منکر

3-2- سیاست‌های فرهنگی
خط مشی جامعه روحانیت بیش از هر چیز ریشه در اندیشه اسلام ناب و تفکرات اصیل شیعی و در نتیجه گرایش بر حفظ ارزش‌های معنوی و مسایل ارزشی اسلام دارد. بر اساس این رویکرد، برخی از مهمترین سیاستهای فرهنگی جامعه روحانیت مبارز به شرح زیر هستند:
یک. حفظ و ترویج ارزشهای اسلامی
همان گونه که یادآور شدیم، مهمترین اصل در سیاستهای فرهنگی جامعه روحانیت مبارز به حفظ اصول و ترویج ارزشهای اسلامی برمی‌گردد. بر این مبنا زیر سئوال بردن اعتقادات اصیل اسلامی به هیچ وجه پذیرفته نیست و نمی‌توان با نام آزادی نقد، زیر بنای اعتقادادی جامعه را تخریب کرد. آیت‌الله مهدوی کنی معتقد است:
زیر سئوال بردن اصول و مبانی، انتقاد نیست، بلکه تخریب و فساد است. مردمی که در یک جامعه با پذیرش اصول مشترکی در آن زندگی می‌کنند. احترام به آن اصول برای همه لازم است.
حجه‌الاسلام والمسلمین ناطق نوری نیز می‌گوید:
ما یک سری ارزش‌ها و اصول داریم که روی آنها با کسی معامله نمی‌کنیم….اسلام، انقلاب، امام و رهبری اصول غیر قابل تغییر و قابل خدشه هستند و در این زمینه با کسی تعارف نداریم.
همچنین حجه‌الاسلام والمسلمین سیدرضا تقوی معتقد است:
به اعتقاد ما، ما با ارزش‌هایمان زنده هستیم و بر سر ارزش‌هایمان هرگز نباید معامله کنیم.
دو. مقابله با تهاجم فرهنگی
جامعه روحانیت مبارز ضمن آنکه استفاده از موارد مثبت سایر فرهنگها را به عنوان «تبادل فرهنگی» مجاز می‌شمارد، معتقد است که عصر حاضر، عصر تهاجم فرهنگی است که تاریخ، هویت، ارزش‌ها و شخصیت جمعی ملت‌ها و از جمله مردم ایران در معرض هجوم قدرتهای غربی قرار گرفته است و برای مقابله با این تهاجم می‌بایست یک برنامه جامع فرهنگی پیش‌بینی و تدوین گردد. جامعه روحانیت برای مقابله با تهاجم فرهنگی دو شیوه سلبی و ایجابی را تجویز می‌کند:
در بخش سلبی، این اقدام عموما جنبه بازدارندگی دارد. آیت الله مهدوی کنی معتقد است:
اقدامات سلبی یعنی [اینکه] حزب‌الله همواره مراقب اوضاع باشند و در اوقات مناسب حضور خود را به نمایش بگذارند و امر به معروف و نهی از منکر کنند…اگر دشمنان غدار و بدجنس را به حال خود رها کنیم و بگوییم ما باید کارهای ایجابی، تبلیغ کنیم و فرهنگ را درست کنیم، پیش از آن که در اصلاح فرنگ جامعه موفق شویم، دشمن با سیل خروشان همه چیز را برده است.
اما اقدامات ایجابی جنبه تبلیغی و تبیین مواضع اسلام را دارد. دبیرکل جامعه روحانیت مبارز در این ارتباط معتقد است:
کارهای ایجابی یعنی تبیین مواضع فرهنگ اسلام، تربیت نسل جوان و فرزندان و نونهالان این آب و خاک.
سه. کنترل قبل از انتشار محصولات فرهنگی
از دیگر سیاستهای جامعه روحانیت در حوزه مسایل فرهنگی، اعتقاد به پیشگیری قبل از درمان است. به همین منظور بر کنترل قبل از انتشار محصولات فرهنگی نظیر فیلم و کتاب تاکید می‌ورزد. حمایت جامعه روحانیت از تصویب قانون ممنوعیت استفاده از ماهواره و یا قانون ممنوعیت استفاده از واژه‌های بیگانه و قانون چگونگی استفاده از علائم و نشانه‌ها در همین راستا است. بر این اساس، برخی تشکل‌ها و جریانات که معتقد به نوعی لیبرالیسم فرهنگی هستند، جامعه روحانیت را متهم به نگرش بسته و غیر منعطف در حوزه مسایل فرهنگی می‌کنند. به عنوان نمونه «عصر ما» ارگان سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در تاریخ 23/1/1376 با درج مقاله‌ای نتیجه گرفت:
از نظر طیف سنتی [جامعه روحانیت و تشکل‌های همسو با آن] متحجر، بسته و قایل به کشیدن حصار فرهنگی به دور کشور است( عصر ما، 23/1/1376، شماره 66).
چهار. اسلامی کردن دانشگاه‌ها
دو مرکز تولید و انتشار اندیشه در جامعه اسلامی ایران، حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی هستند. در این میان، قالب، قواره و سیستم آموزشی دانشگاه‌ها از جهان غرب وارد گردیده که با توجه به طرح اندیشه‌های غیر اسلامی در آن از قبل از انقلاب اسلامی خطر انحراف در آن وجود دارد. جامعه روحانیت مبارز با عنایت به توجه مقام معظم رهبری و خواست ایشان مبنی بر اسلامی کردن دانشگاهها، یکی از سیاستهای فرهنگی خود را اسلامی کردن دانشگاه‌ها اعلام کرده است. در یکی از بیانیه‌های این تشکل درباره مفهوم درست اسلامی کردن دانشگاه‌ها چنین آمده است:
آنچه در اسلامی کردن دانشگاه‌ها باید مورد بیشترین اهتمام قرار گیرد، ایجاد تحول اسلامی در فرهنگ دانشگاه‌ها و عرصه دانش پژوهی و محتوای دروس به ویژه علوم انسانی است.
گرامیداشت سالروز شهادت آیت‌الله مفتح عضو موسس جامعه روحانیت و طراح وحدت حوزه و دانشگاه، از سوی این تشکل روحانی و یادآوری آفت‌ها و موانع موجود بر سر راه این وحدت، از جمله اقدامات عملی جامعه روحانیت در ترویج ضرورت اسلامی کردن دانشگاه‌هاست.
بهره سوم:
3- سیاستهای خارجی